HomePosts Tagged "καρδιά"

καρδιά Tag

Για εκείνους που φοβούνται να ακούσουν την καρδιά τους…

Της Κονδυλίας Ορτανσίου   Το μονοπάτι προς το φως υπάρχει, ακόμη κι αν δυσκολευόμαστε να πλησιάσουμε. Στενεύει. Κάθε φορά που η ζωή αποδεικνύεται λιγότερο γενναιόδωρη από όσο προσδοκά το μυαλό. Το τίμημα το πληρώνει η καρδιά. Φοβάσαι να αφεθείς και να ακούσεις τους ψιθύρους της. 

Read More

Οι ορίζοντες που καλούν σε καινούρια ταξίδια

Της Κονδυλίας Ορτανσίου   Η μυθιστορηματική γοητεία που ασκεί κάθε ορίζοντας ο οποίος καλεί σε καινούρια ταξίδια. Για να δημιουργήσεις καινούριες αναμνήσεις. Για να χαμογελάσεις στη ζωή, αφού πρώτα τα μάτια θα έχουν συνηθίσει και πάλι στο φως. Εκείνο που περιμένει μια αφορμή για να επιστρέψει

Read More

Όταν γιορτάζαμε ονόματα που έγιναν αναμνήσεις…

Του Μάνου Οικονομίδη [email protected] Η διαχείριση της γνώσης υπήρξε ιστορικά μια ριψοκίνδυνη επιδίωξη για κάθε άνθρωπο. Ο πλούτος εμπειριών και γνωστικών παραμέτρων, συρρικνώνει τα περιθώρια δικαιολογιών για όσα δεν προχωρούν "όπως πρέπει". Για τα λάθη και τις απογοητεύσεις που συσσωρεύονται σε εκείνη την ατίθαση γωνία του μυαλού,

Read More

Οι ακτές που χάνονται…

Της Κονδυλίας Ορτανσίου   Τα ταξίδια της καρδιάς, γεμάτα αβεβαιότητες, ανασφάλειες και φόβους. Οι ακτές που χάνονται. Ένα επίμονο κάλεσμα να ανακαλύψουμε ξανά τον εαυτό μας, ένας διστακτικός αποχωρισμός στα τείχη που χτίσαμε για να προστατευτούμε. Τα τείχη δεν φεύγουν. Μονάχα το φως που μπορεί να κρύβει ο ορίζοντας, τα

Read More

Ξεχάσαμε να κοιτάζουμε ψηλά…

Της Κονδυλίας Ορτανσίου   Είναι τόσες πολλές οι λέξεις που μπορούμε να επινοήσουμε, για να κρύψουμε ανάμεσα τους κάθε εσωτερικό ψίθυρο. Εκείνους που μας προτρέπουν να συνεχίσουμε, να προχωρήσουμε, να μην το βάλουμε κάτω. Εκείνους που διατυπώνουν τον επώδυνο αντίλογο της συμφιλίωσης με την πτώση και το γκριζάρισμα των

Read More

Ο ασυγχώρητος χρόνος που ξοδεύουμε για εκείνους που… δεν μας θέλουν

Της Κονδυλίας Ορτανσίου   Η γεωμετρία των συναισθημάτων του ανθρώπου, τον οδηγεί στην κοινωνικοποίηση. Να θέλει να είναι μέρος ενός ευρύτερου συνόλου. Να είναι αποδεκτός. Να είναι αρεστός. Η διαδρομή της πείρας επιβεβαιώνει την αδιέξοδη προσδοκία. Ξοδεύουμε ασυγχώρητα υπερβολικά χρόνο, για εκείνους που

Read More

Η καρδιά (ενός πατέρα) γιορτάζει κάθε μέρα…

  Του Μάνου Οικονομίδη [email protected]   Με τη Γιορτή του Πατέρα, όπως με κάθε αντίστοιχη ιαχή στη συγκυρία, υπάρχει ο κίνδυνος του αυθόρμητου αποπροσανατολισμού. Η στιγμή δεν χωροθετείται. Τα συναισθήματά της, δεν περιχαρακώνονται. Ο ανοικτός ορίζοντας που καλεί το μυαλό να ταξιδέψει, μοιάζει με πίνακα ζωγραφικής, μιας απέραντης λιακάδας. Με τα σύννεφα να

Read More

Να μην μένεις “ορφανός” (από κίνητρα για να γίνεις μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου)

Της Κονδυλίας Ορτανσίου   Δεν είμαστε προορισμένοι να σεργιανίζουμε μόνοι στη ζωή. Ορφανοί. Γι' αυτό και πολλές φορές εκπαιδεύουμε τον εαυτό μας να λειτουργεί ως ανεκτή συντροφιά. Ως ισοδύναμο στο συναισθηματικό δέος της απώλειας. Στο κενό. Να μην μένεις "ορφανός" από κίνητρα για να γίνεις μια καλύτερη εκδοχή του

Read More

Το (ασφαλές) καταφύγιο των ονείρων

Της Κονδυλίας Ορτανσίου   Στα όνειρα σεργιανίζει κανείς τα βήματα της ζωής που δεν έζησε. Της ζωής που έχασε. Της ζωής που ήθελε να ζήσει. Γι' αυτό και τα όνειρα λειτουργούν ως ασφαλές καταφύγιο. Κάθε φορά που η πραγματική ζωή στερεί τα αυθόρμητα χαμόγελα, η καρδιά και το μυαλό

Read More

Τρέχοντας πίσω από τα χαμένα χρόνια της ζωής μας…

Της Κονδυλίας Ορτανσίου   Η ζωή που δεν συγχωρεί καθυστερήσεις. Μια διαρκής αναμέτρηση με τον χρόνο. Με, περίπου ανίκητη, τη γοητεία της βιασύνης. Στο ξεκίνημα της διαδρομής, βιάζεσαι να ζήσεις όσα ονειρεύεσαι. Στη διάρκεια του ταξιδιού, βιάζεσαι να τρέξεις πίσω από τα χαμένα χρόνια της ζωής σου. Ο καλπασμός

Read More