Η D-Day του τέλους της εθνικής μοναξιάς μας. Η Ελλάς ευγνωμονούσα…

 

Αν το δούμε αντικειμενικά και ψύχραιμα, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι είμαστε μια ευλογημένη γενιά. Παρά τη ζώσα, τρέχουσα κρίση, παρά το μωσαϊκό απογοητεύσεων και ακυρωμένων προσδοκιών, παρά τις περίεργες στροφές και στραβοτιμονιές της ζωής…

Είμαστε η γενιά που έζησε πολλά. Εννοείται, πολλά σημαντικά, στα όρια του μοναδικού. Είδαμε την Ιστορία να ξεκινά να γράφεται. Και να εκτυλίσσεται. Παρακολουθήσαμε όλα τα κεφάλαια που ακολούθησαν. Και είδαμε το βιβλίο να αλλάζει. Και να ξεκινάει από την αρχή.

Εκείνη η μέρα όμως ήταν το tipping point. Η D-Day του τέλους της εθνικής μοναξιάς μας. Μια στιγμή που ακόμη και η Ιστορία κοντοστάθηκε για να την απολαύσει, να τη βιώσει, να χαμογελάσει. Μια στιγμή που ταξίδεψε στο μέλλον. Ή μάλλον… ξεκίνησε το μέλλον.

Πέρασαν ήδη 37 χρόνια. Τέσσερις δεκαετίες από την 14η Ιουνίου του 1987, τότε η παρέα του Νίκου Γκάλη κέρδισε στον τελικό του Ευρωμπάσκετ της Αθήνας την εμβληματική “αρκούδα” της Σοβιετικής Ένωσης. Η μεγαλύτερη επιτυχία του ελληνικού αθλητισμού, μέχρι την επόμενη, όπως θα έλεγε ο “γκάνγκστερ”. Το απόλυτο προϊόν νικητή που σεργιάνισε ποτέ στον ελληνικό αθλητισμό.

Ο στρατηγός Γκομέλσκι, προπονητής εκείνης της Σοβιετικής ‘Ενωσης, είχε μιλήσει απαξιωτικά για τη “νίκη της Μαυριτανίας”. Υποτιμώντας την αυταπόδεικτη πραγματικότητα ότι… και οι Μαυριτανίες έχουν δικαίωμα στον εθνικό θρίαμβο.

Το έπος του 1987 ήταν η αρχή. Η αρχή των πάντων (σχεδόν) στον ελληνικό αθλητισμό. Μέχρι και σήμερα ωστόσο, οι εικόνες, η φωνή του Συρίγου, ο ήχος από το Final Countdown, προκαλούν τρέμουλο συγκίνησης, επειδή η επιτυχία δεν ήταν στενά αθλητική. Ήταν εθνική, κοινωνική, συλλογική.

Ήταν η πρώτη και μάλλον… τελευταία φορά, που το έθνος ενώθηκε. Παραμέρισε όσα πολλά, αισθανόμαστε περίπου γονιδιακά ότι μας χωρίζουν. Και γι’ αυτό τα καταφέραμε. Όχι απλά και μόνο σε εκείνο το Ευρωμπάσκετ, ή σε εκείνον τον τελικό. Καταφέραμε να φτιάξουμε σχολή μπάσκετ. Που, 37 χρόνια μετά, αντέχει, ανανεώνεται, ανατροφοδοτείται.

Όλα ξεκίνησαν εκείνο το βράδυ. Σε ένα εκκωφαντικό παράδειγμα, του πόσα μπορούμε να πετύχουμε ενωμένοι. Όταν δηλαδή παραμερίζουμε τον εθνικό διχασμό, που και σήμερα βιώνουμε. Λίγες φορές το έχουμε κάνει. Αλλά όσες φορές το κάναμε, η Ιστορία… κοντοστάθηκε.

Η Ελλάς ευγνωμονούσα…

Του Μάνου Οικονομίδη

Twitter@EmOikonomidis

Best Of

Το επιτελείο Ανδρουλάκη σε πανικό

Οι δυσκολίες που έχουν προκύψει στη μάχη που δίνει...

Ο Κώστας Μπακογιάννης έβγαλε τον Χάρη Δούκα στο… ξέφωτο (της αυταπάτης μεγαλείου του)

Δύσκολα θα διαφωνήσει κανείς με όσα... έσουρε ο Κώστας...

Οι «καραμανλικοί»… διέγραψαν τον Δένδια

Γράφει το «Βαθύ Λαρύγγι» Πηγή: One Voice   Η απουσία του Νίκου...

Τα «ορφανά» του Σημίτη στα ΜΜΕ, και το μίσος για τον Καραμανλή

Γράφει το «Βαθύ Λαρύγγι» Πηγή: One Voice   Σε αντίθεση με τον...

Newsletter

spot_img

Δείτε επίσης...

Η (αναπόφευκτη) “ρωγμή συμπάθειας” που χρειαζόταν ο Τραμπ για να “κλειδώσει” το Οβάλ Γραφείο

Η απόπειρα δολοφονίας του Ντόναλντ Τραμπ διαμορφώνει ένα πλαίσιο...

Η Αμερική (της παρακμής) επιστρέφει στην εποχή με τις “ιπτάμενες σφαίρες”

Η αμερικανική Δημοκρατία, ισχυρότερη και σημαντικότερη στον πλανήτη, δίνει...

Ο Τραμπ παίζει (ήδη) το χαρτί του “αλεξίσφαιρου”

Μερικές ώρες παραμονής στο νοσοκομείο, και επιστροφή στο Νιού...

Η (ηθική) αμηχανία των Δημοκρατικών μετά την απόπειρα δολοφονίας του Τραμπ

Ο Τζο Μπάιντεν, ο Μπαράκ Ομπάμα, ο Μπιλ Κλίντον......

Η Πενσιλβάνια βγάζει (συνήθως) Πρόεδρο στις ΗΠΑ

Η Πολιτεία της Πενσιλβάνια, όπου διαδραματίστηκε η απόπειρα δολοφονίας...
Μάνος Οικονομίδης
Μάνος Οικονομίδης
Ο Μάνος Οικονομίδης είναι δημοσιογράφος. Σύμβουλος στρατηγικής και επικοινωνίας

Η (αναπόφευκτη) “ρωγμή συμπάθειας” που χρειαζόταν ο Τραμπ για να “κλειδώσει” το Οβάλ Γραφείο

Η απόπειρα δολοφονίας του Ντόναλντ Τραμπ διαμορφώνει ένα πλαίσιο συναισθηματικής προστασίας του Αμερικανού πρώην Προέδρου, στην κρισιμότερη καμπή της προεκλογικής περιόδου. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τον...

Η Αμερική (της παρακμής) επιστρέφει στην εποχή με τις “ιπτάμενες σφαίρες”

Η αμερικανική Δημοκρατία, ισχυρότερη και σημαντικότερη στον πλανήτη, δίνει ιστορικά τον τόνο στον δυτικό κόσμο. Στη συλλογική Δύση. Η σημερινή Αμερική, του ετοιμόρροπου Τζο Μπάιντεν...

Ο Τραμπ παίζει (ήδη) το χαρτί του “αλεξίσφαιρου”

Μερικές ώρες παραμονής στο νοσοκομείο, και επιστροφή στο Νιού Τζέρσεϊ. Οι εικόνες του Ντόναλντ Τραμπ μετά την αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του, είναι εξαιρετικά δυνατές. Και...