Ο Μανώλης Κοττάκης εκτιμά ότι “η διακυβέρνηση Μητσοτάκη θα χρειαστεί ταχύτητα και συναίνεση”

 

Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης

Πηγή: εφημερίδα “Δημοκρατία”

 

Στις εκλογές του 2012 ο δικομματισμός έγινε θρύψαλα και κομμάτια. Η δεξιά παράταξη «έσπασε» σε τρία κομμάτια (Ν.Δ., ΑΝ.ΕΛ., Χρυσή Αυγή), το ΠΑΣΟΚ αντικαταστάθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ ως βασική δύναμη της Κεντροαριστεράς, ενώ ο τόπος άλλαξε κουλτούρα διακυβέρνησης. Από τις μονοκομματικές κυβερνήσεις οδηγήθηκε, εκών άκων, στις κυβερνήσεις συνεργασίας. Σήμερα, επτά χρόνια μετά και αφού αφήνουμε πίσω μας τα χειρότερα, η κατάσταση επανέρχεται στην προτέρα κατάσταση.

Τα συστημικά και τα αντισυστημικά κόμματα που ιδρύθηκαν για να αποτελέσουν εταίρο ή χώρο υποδοχής διαμαρτυρόμενων ψηφοφόρων δεν υπάρχουν ή, και αν υπάρχουν, αποδυναμώνονται ραγδαίως. Δημοκρατική Αριστερά, Ποτάμι, Ανεξάρτητοι Ελληνες δεν κατέρχονται καν στις εκλογές. Χρυσή Αυγή και Ενωση Κεντρώων δέχονται την ισχυρή πίεση του δικομματισμού, αμφίβολο αν θα αντέξουν.

Ο δικομματισμός επιστρέφει σε νέα μορφή. Οχι απαραιτήτως την ίδια.

Η Ν.Δ. εξαιτίας της κρίσης μετασχηματίστηκε σε κόμμα αστικολαϊκό, σε αναλογία 70%-30%. Επιστρέφει στην εξουσία με μια βάση αντίστοιχη, αλλά όχι απολύτως όμοια, με τη βάση των εκλογών του 2004.

Εχοντας απορροφήσει ό,τι κινείται στα δεξιά της αλλά και έχοντας ενσωματώσει στους κόλπους της ισχυρό ποσοστό του αστικού ΠΑΣΟΚ που αποστρέφεται τους κώδικες της παρούσης Αριστεράς (δικηγόροι, καθηγητές, μηχανικοί, ελεύθεροι επαγγελματίες, αυτοδιοικητικοί κ.λπ.), είναι ένα νέο κόμμα.

Η Ν.Δ. επιστρέφει στην εξουσία με εντολή να διαχειριστεί τις προσδοκίες και τις απαιτήσεις της μεσαίας τάξης, την οποία εξόντωσε ο ΣΥΡΙΖΑ με τη δυσβάστακτη φορολογία.

Τυχόν ποσοστό 40% και άνω την Κυριακή θα είναι ευλογία για τον τόπο αλλά και ευθύνη για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Θα αποτελεί ένα ταβάνι που θα απειλεί να πέσει ανά πάσα στιγμή πάνω του, αν δεν ανταποκριθεί στα όνειρα των πολιτών, όπως έπεσε πάνω στον Γιώργο Παπανδρέου (46%), στον Αντώνη Σαμαρά (29%) και τον Αλέξη Τσίπρα (35%).

Η νέα διακυβέρνηση χρειάζεται ταχύτητα και συναίνεση. Συναίνεση όχι εις βάρος της ταχύτητας λήψης αποφάσεων. Αλλά και ταχύτητα όχι με το άγχος ανοίγματος όλων μαζί των μεταρρυθμιστικών μετώπων, όπως το 1990-1993.

Ειδικώς όταν το κόμμα θα έχει άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία και καθαρή τετραετία μπροστά του. Η ιστορία του 1990-93, που άνοιξαν όλα τα μέτωπα μαζί εις βάρος της σταθερότητας, αλλά και του 2004-2007, που στο όνομα τις συναίνεσης υπήρξαν σημαντικές μεταρρυθμιστικές ολιγωρίες εις βάρος της ανάπτυξης, κάτι διδάσκουν.

Εκτός από ισχυρή κυβέρνηση, όμως, ο τόπος πρέπει να αποκτήσει και αξιόπιστη αντιπολίτευση. Ο μετασχηματισμός του ΣΥΡΙΖΑ σε σοσιαλδημοκρατικό κόμμα επείγει. Η αξιωματική αντιπολίτευση του τόπου στη νέα εποχή πρέπει να είναι ο εγγυητής της πολιτικής ειρήνης, και όχι ο εμπρηστής της κοινωνικής ομαλότητας. Ο τόπος χρειάζεται να δουλέψει.

Οχι να επιστρέψει στις πλατείες και στα πεζοδρόμια. Ο Τσίπρας έδωσε ένα πρώτο δείγμα καλής θέλησης με την παροχή δυνατότητας εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας με απλή πλειοψηφία, άφησε το 2014 πίσω του. Μακάρι να μην είναι πυροτέχνημα.

Στην πραγματικότητα -και με αυτό καταλήγω-, στη νέα εποχή το ένα κόμμα πρέπει να δανειστεί στοιχεία του άλλου.

Η Ν.Δ. την έννοια ρήξη (με τα συντεχνιακά κατεστημένα) και ο ΣΥΡΙΖΑ τη συναίνεση (με τις υγιείς δυνάμεις του τόπου). Ταύτα και επανερχόμεθα.

Best Of

Οι «γαλάζιοι» αυτοδιοικητικοί παίρνουν αποστάσεις από την κυβέρνηση Μητσοτάκη

  Μπορεί ο Υπουργός Εσωτερικών Θοδωρής Λιβάνιος να… περνάει τη...

Ο Μητσοτάκης “στην πρώτη γραμμή” και στις επόμενες εκλογές

Ομιλία του Πρωθυπουργού και Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου...

Νίκος Πλακιάς: Η πολιτική και η επικοινωνιακή συγκάλυψη που έγινε στα Τέμπη είναι αδιαμφισβήτητη

Ο Νίκος Πλακιάς έκανε την παρακάτω ανάρτηση στον προσωπικό...

Newsletter

spot_img

Δείτε επίσης...

Οι «γαλάζιοι» αυτοδιοικητικοί παίρνουν αποστάσεις από την κυβέρνηση Μητσοτάκη

  Μπορεί ο Υπουργός Εσωτερικών Θοδωρής Λιβάνιος να… περνάει τη...

Η «κανονικοποίηση» της (εθνικής) παρακμής

  Ένα έθνος που συμβιβάζεται με τη φθορά, είναι καταδικασμένο...

Βασίλης Αδαμόπουλος: Μια καινούρια αρχή, μια μεγάλη τιμή, ένα μεγάλο στοίχημα

Ο καλός δημοσιογράφος Βασίλης Αδαμόπουλος ανέλαβε τη διεύθυνση του...

Απεργία στα ΜΜΕ στις 8 Απριλίου

Τα Διοικητικά Συμβούλια της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συντακτών (ΠΟΕΣΥ) και...
Υστερόγραφα Team
Υστερόγραφα Team
Η δημοσιογραφική ομάδα των Υστερόγραφων... κάνει παιχνίδι

“Ρουκέτες” Καρυστιανού κατά Δέδε: “Ποιά είναι τα κίνητρά του για να αποπροσανατολίζει; Δεν σέβεται τον πόνο των χαροκαμένων συγγενών”

Η Μαρία Καρυστιανού έκανε την παρακάτω ανάρτηση στους προσωπικούς λογαριασμούς της στα social media: Κύριε Δέδε, Με αφορμή την επίμονη τοποθέτηση σας σε ότι αφορά την...

Οι «γαλάζιοι» αυτοδιοικητικοί παίρνουν αποστάσεις από την κυβέρνηση Μητσοτάκη

  Μπορεί ο Υπουργός Εσωτερικών Θοδωρής Λιβάνιος να… περνάει τη βάση, αναφορικά με την απόδοσή του στον τομέα ευθύνης του, η κοινωνική κάμψη της κυβέρνησης...

Η «κανονικοποίηση» της (εθνικής) παρακμής

  Ένα έθνος που συμβιβάζεται με τη φθορά, είναι καταδικασμένο να υποστεί τις κακοποιητικές συνέπειές της. Σύνθετες και πολυεπίπεδες. Με ανατροφοδοτούμενη αφετηρία και δυναμική. Με...