Γ. Παπαστεργίου: Η μάχιμη πολιτική δυστυχώς εξελίσσεται περισσότερο στα σαλόνια και λιγότερο στην κοινωνία

Του Χάρη Μπικηρόπουλου
Ο Γιώργος Παπαστεργίου πέρασε από τα αυτοδιοικητικά της Πιερίας ως Νομάρχης, με 3 επιτυχημένες θητείες αφήνοντας το στίγμα του και εισπράττοντας ως τα σήμερα την εκτίμηση και την αγάπη των Πιεριέων. Ενεργός πολίτης δηλώνει…παρόν με τη συμμετοχή του στις κοινωνικές και πολιτικές εκδηλώσεις, απέχει όμως από τα κοινά μια ολόκληρη δεκαετία, με την έννοια της μη συμμετοχής από θέση ευθύνης. Με την εμπειρία της διοίκησης και ως ισχυρό πολιτικό πρόσωπο -ως νομάρχης Πιερίας-, κρίναμε σκόπιμο, να ξεκινήσουμε τη σειρά συνεντεύξεων που έχουμε προγραμματίσει για το OlymposVoice.blogspot.com, μαζί του. Στη συζήτησή μας, ζητήσαμε απαντήσεις σε θέματα που αφορούν τις προσωπικές του απόψεις – «ως τρίτο μάτι»- που παρακολουθεί με ψυχραιμία και ανυστεροβουλία τις εξελίξεις για τα τεκταινόμενα τόσο στην Πιερία όσο και στην κεντρική πολιτική σκηνή. Μιλάει για όλους και για όλα, με την ίδια τόλμη, ευθύτητα και ευελιξία που διοίκησε, επιβεβαιώνοντας την υποψία μας ότι «το σύστημα πολεμά» τις ισχυρές προσωπικότητες και τους χαρισματικούς ηγέτες, προωθώντας «μαριονέτες», στο πολιτικό θέατρο του …παραλόγου. [Θεοχάρης Μπικηρόπουλος]
Κύριε Παπαστεργίου, μετά τις πετυχημένες σας θητείες, ως νομάρχης Πιερίας, θα περίμενε κανείς, μια ανάλογη συνέχεια στην κεντρική πολιτική σκηνή. Αυτό όμως δεν έγινε. Πιστεύω ότι η Πιερία περιμένει απαντήσεις στα «γιατί;»
Δεν ξέρω ποιος περιμένει και εάν περιμένει κάποιος απαντήσεις. Δεν έχει και πολλή σημασία κατά τη γνώμη μου. Υπάρχουν σοβαρότερα θέματα που απασχολούν τους συμπολίτες μας από την πολιτική μου ενασχόληση, να είστε σίγουρος.

Σύμφωνοι, αλλά 12 χρόνια Νομάρχης, τρεις εκλογές με 50% και περισσότερο είναι μια πραγματικότητα, συνεπώς;
Αυτό είναι ιστορία, ουδείς μπορεί να το αμφισβητήσει. Και ναι, είσαι πετυχημένος για να εκλέγεσαι 2 & 3 φορές με αυτά τα ποσοστά. Αλλά και η αντίληψη και η συμπεριφορά των ανθρώπων προς το πρόσωπό μου αυτό απέδειξε. Αυτό λοιπόν είναι το σημαντικό. Η υστεροφημία μας.

Ναι αλλά οι περισσότεροι εξαργύρωσαν μία και δύο θητείες με βουλευτικό αξίωμα ή κυβερνητικά πόστα, εσείς θα ήταν αναμενόμενο να συνεχίσετε τον πολιτικό σας βίο όταν το 2010 ήσασταν μόνον 56 ετών, γιατί δεν προχωρήσατε;
Κοιτάξτε δεν θεώρησα ποτέ την εκλογή μου και την θητεία μου ως σκαλοπάτι. Δεν θα μπορούσα κιόλας. Γιατί αυτό θα σήμαινε περισσότερο δημόσιες σχέσεις και λιγότερη δουλειά. Περισσότερες χάρες στους τοπικούς και αθηναϊκούς κομματικούς και επιχειρηματικούς παράγοντες και λιγότερα πρέπει. Θα έπρεπε να στοχεύσω να είμαι αρεστός και άρα λιγότερο χρήσιμος. Αυτό για το χαρακτήρα μου και την ιδιοσυγκρασία μου ήταν αδύνατο αλλά και δεν το ήθελα.

Αυτό σημαίνει ότι δεν διεκδικήσατε υποψηφιότητα στις βουλευτικές;
Αυτό σημαίνει ότι δεν ήταν ποτέ αυτοσκοπός της ζωής μου.
Φυσικά το 2012 μου προτάθηκε να είμαι υποψήφιος βουλευτής, το ήθελα και είναι σίγουρο ότι θα εκλεγόμουν με άνεση. Όμως παρότι ο Σαμαράς μου είπε μήνες πριν τις εκλογές να είμαι υποψήφιος υπαναχώρησε είτε λόγω των επιλογών μου στην εκλογή του, ήμουν με την Μπακογιάννη, είτε λόγω πιέσεων που δέχτηκε από τοπικούς παράγοντες που δεν ήθελαν να δουν τους αρεστούς τους να «κινδυνεύουν» εκλογικά. 


Συνεπώς σας …ξεγέλασαν, υπαναχώρησαν μετά από πιέσεις, σωστά;
Ακούστε η μάχιμη πολιτική στην χώρα μας δυστυχώς εξελίσσεται περισσότερο στα σαλόνια και λιγότερο στην κοινωνία και την καθημερινότητα του πολίτη. Η αξιοσύνη ενός πολιτικού, ιδιαίτερα έως το 2012 που ακόμα ζούσαμε στην άνεση των δανεικών, κρινόταν από του κύκλους εξουσίας, του φίλους, τις εξαρτήσεις και τα εύκολα ναι και όχι από τις ικανότητες και την δουλειά του.
Όμως όταν συμμετέχεις σε μια διαδικασία οφείλεις να σέβεσαι τους κανόνες της ακόμα και εάν ξέρεις ότι είναι στρεβλοί. Ότι ήλπιζα να επικρατήσει η αντικειμενικότητα έναντι τις μικροπολιτικής και της ¨παρέας» σαφώς αλλά να παραπονούμαι για καταστάσεις που γνώριζα ότι κυριαρχούν είναι τουλάχιστον παιδιάστικο.

Όμως το 2015 σας δόθηκε η ευκαιρία, ήσασταν υποψήφιος, πήγατε καλά αλλά εκλέγοντας μόλις 1 βουλευτή η ΝΔ δεν τα καταφέρατε, γιατί;
Το 2015, με την ΝΔ σε εκλογική πτώση, με ειδοποίησαν 20 ημέρες πριν και φυσικά με πενιχρά μέσα, την βοήθεια φίλων μου, κατάφερα να λάβω 8500 χιλιάδες ψήφους. Εάν δείτε τους σταυρούς των σημερινών εκλεγέντων βουλευτών θα μπορέσετε να κρίνετε εάν ήταν επιτυχία ή αποτυχία. Προσωπικά είμαι ευγνώμων για όσους με επέλεξαν και τους ευχαριστώ. 

Σήμερα με την νέα κυβέρνηση, ξέρουμε ότι υποστηρίζατε τον Μητσοτάκη στις εσωκομματικές εκλογές, θα περίμενε κανείς, ότι ένας πετυχημένος αυτοδιοικητικός, με εμπειρία και εργατικότητα, θα έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης από το «κλεινόν άστυ», για αξιοποίηση σε κυβερνητική θέση… 
Το σήμερα είναι διαφορετικό. Εγώ είμαι 66 ετών, ο Πρωθυπουργός 52 και όπως βλέπετε, σωστά κατά τη γνώμη μου, η σκυτάλη περνά στην επόμενη γενιά από τη δική μου. Αφήστε νέους ανθρώπους να δοκιμάσουν και να δουλέψουν για τη χώρα και την Πιερία.Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα μπορούσα να δουλέψω σε έναν τομέα εάν μου το ζητούσαν. Αλλά όπως σας είπα και στην αρχή προσωπικά δεν καταξιώνομαι από την πολιτική μου καριέρα αλλά από την προσωπική και την οικογενειακή μου ζωή και από την εκτίμηση των συμπολιτών μου.
Προτιμώ να με θυμούνται και να με αναγνωρίζουν ως ένα πετυχημένο Νομάρχη 12 ετών παρά ως έναν εξουσιομανή που κοιτάει πάντα να βολεύει τον πισινό του και να γεμίζει την τσέπη του.

Πείτε μου ειλικρινά υπάρχουν πρόσωπα που κινούν τα νήματα στο νομό ή αυτό είναι …μύθος; 

Αν είναι αλήθεια, ποιος είναι ο στόχος τους; 
Είναι Πιεριείς ή πίσω τους κρύβονται άλλα πρόσωπα; 
Το ρωτάω αυτό γιατί στα καφενεία συζητούνται διάφορα, κυρίως προεκλογικά…
Πάντα υπάρχουν πρόσωπα τα οποία μέσα σε ένα στρεβλό πολιτικό σύστημα, μέσα σε μια οικονομική, κοινωνική και πολιτική διαπλοκή, προσώπων, ρόλων και ισχύος μπορούν να προωθούν τα δικά τους συμφέροντα, να διαμορφώνουν απόψεις των υπολοίπων, να επηρεάζουν το μέλλον ανθρώπων, περιοχών, νομών, δήμων. Κυρίως διαμορφώνουν τις παρεχόμενες επιλογές στον πολίτη και δευτερευόντως επηρεάζουν την επιλογή του. Ας φέρουμε δύο παραδείγματα.Όταν καθορίζεις την λίστα των υποψηφίων βουλευτών από τα κλειστά γραφεία άσε μετά τον πολίτη να αποφασίσει ελεύθερα από τις δυνατότητες που του έδωσες ποιον θέλει. Όπως όταν καθορίσεις τα ποσά δημοσίων επενδύσεων ανά περιφέρεια και νομό και δήμο άσε μετά τις τοπικές αρχές να αποφασίσουν που και πως θα τα χρησιμοποιήσουν.Όμως στην πρώτη περίπτωση έχεις προδιαγράψει ποιους δεν θα έχεις βουλευτές και στην δεύτερη ποιος τόπος θα αναπτυχθεί περισσότερο και ποιος λιγότερο.Υπό αυτήν την έννοια το παιχνίδι εξουσίας, εκπροσώπησης όπως και της ανάπτυξης και της δικαιοσύνης στην ανάπτυξη είναι ολίγον στημένο και προδιαγραμμένο και μάλιστα εντός των ορίων και της επίφασης μιας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και ενός δημοκρατικού προγραμματισμού . 
Ποια είναι η άποψη σας για τα όσα συνέβησαν στην Ελλάδα, το ΔΝΤ και τα μνημόνια; Υπήρχε άλλος δρόμος ή η απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου που ανακοίνωσε στο Καστελόριζο την «πτώχευσή» μας και το ΔΝΤ, ήταν μονόδρομος αυτή η περιπέτεια που φαίνεται θα κρατήσει πολλά χρόνια ακόμη;
Δεν υπάρχουν αδιέξοδα στην πολιτική και στην οικονομία. Δεν ήταν μονόδρομος το μνημόνιο, ήταν πολιτική απόφαση της τότε ελληνικής κυβέρνησης που βρήκε σύμφωνους φίλους και εχθρούς σε διεθνές περιβάλλον, εντός και εκτός Ευρώπης. Ήταν μια λανθασμένη και εθνικά επιζήμια επιλογή γιατί αδυνάτησε τη χώρα και βύθισε σε φτώχια την κοινωνία.

Πως κρίνεται την «αριστερή» παρένθεση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ;
Η εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ιστορική υπό την έννοια ότι για πρώτη φορά η αριστερά κυβέρνησε αλλά ατυχής και απογοητευτική και για τους αριστερούς. Κυβέρνησε μια πολιτική ελίτ, μεγαλωμένη στα στενά κομματικά όρια ενός αντικομφορμιστικού κόμματος. Μια πολιτική ελίτ της αριστεράς που αδυνατούσε να εκφράσει το 36% που την ψήφησε, που πίστεψε ότι μπορεί να κυβερνήσει με συμβολισμούς του 1960 και πρακτικές του 1990 την Ελλάδα του 2020.

Ας δούμε λίγο τα εθνικά μας θέματα. Ήσασταν ο μόνος που συμμετείχατε στα συλλαλητήρια για το «Σκοπιανό» όταν ακόμη και νυν εκλεγμένοι δήμαρχοι ή βουλευτές επικαλούνταν διάφορους λόγους –δικαιολογίες και «απουσίαζαν». Υπήρχαν εντολές κάτω από το τραπέζι; Ήταν όλα προσυμφωνημένα;
Δεν γνωρίζω, ούτε θα σας πω εγώ για προσυμφωνίες πάνω ή κάτω από το τραπέζι. Στα εθνικά θέματα ο καθένας κρίνεται από τους υπολοίπους και αξιολογείται. Σε ότι με αφορά πιστεύω ότι ήταν μια εθνικά επιζήμια συμφωνία που και όπως φαίνεται δεν περπατά γι αυτό και όπου και όπως μπορώ αντιστέκομαι, φυσικά με ειρηνικά μέσα και με αστική ευγένεια, γιατί δεν συμφωνώ με βία από όπου και εάν προέρχεται. 

Το όχι της ΕΕ και ειδικότερα της Γαλλίας, στην ένταξη των Σκοπίων στις διαδικασίες ένταξης στην Ένωση, ήταν προς τη θεσμική συμμόρφωση των Σκοπιανών ή κρύβεται κάτι άλλο. Είναι θετικό αυτό το όχι ή θα προκαλέσει προβλήματα στα Βαλκάνια;
Είμαι υπέρ της ενταξιακής πορείας Αλβανίας και Σκοπίων γιατί μόνον έτσι θα υπάρξει συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο και επίλυση των διαφορών. Αλλά ο ισχυρός παίκτης, αυτός που τηρεί το διεθνές δίκαιο και βαδίζει σύμφωνα και μόνον με αυτό είναι η Ελλάδα.

Οι προκλήσεις των Τούρκων συνεχίζονται. Η Τουρκία και ο Σουλτάνος αναδεικνύονται σε πρωταγωνιστές σήμερα, καθώς οι κινήσεις και το «παζάρι» αποδίδει καρπούς προσδίδοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στους γείτονες. Ήδη αναλυτές μιλούν για μηνύματα πολέμου και με την Ελλάδα. Ποια είναι η δική σας εκτίμηση;
Προσωπικά ανησυχώ. Αυτό είναι και το μεγάλο εθνικό μας πρόβλημα, τα ελληνοτουρκικά. Μιλώ με φίλους από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και από την θητεία μου σε ευρωπαϊκά όργανα στο παρελθόν και όλοι μοιράζονται την ίδια αγωνία.Ο κόσμος έχει αλλάξει. Δεν υπάρχουν οι σταθερές ούτε του 20 αιώνα ούτε της πρώτης δεκαετίας του 21ου. Οι ΗΠΑ έχουν γίνει εσωστρεφής και οι περιφερειακές δυνάμεις, όπως η Τουρκία έχουν αποκτήσει σημαντικότερο ρόλο. Το διεθνές δίκαιο, το οποίο εμείς ευλαβικά έχουμε ως κορωνίδα της εξωτερικής μας πολιτικής δεν προασπίζεται πάντα από Ε.Ε. και διεθνείς οργανισμούς, ή έστω αδυνατεί μπροστά στην επιθετικότητα και την προκλητικότητα περιφερειακών δυνάμεων όπως η Τουρκία, το βλέπουμε και στην Συρία και στο Κουρδιστάν.Η Τουρκία θα είναι επιθετική και εμείς πρέπει να είμαστε και οφείλουμε και έως σήμερα το πράττουμε αμετακίνητοι σε ότι αφορά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Συνεπώς κάθε στιγμή είναι κρίσιμη και κάθε επεισόδιο δεν μπορεί ουδείς να προβλέψει την εξέλιξή του.

Είσαστε αισιόδοξος για το παρόν και το μέλλον του τόπου;
Δεν μπορείς να είσαι αισιόδοξος ή απαισιόδοξος με το μέλλον του τόπου. Οφείλεις μόνον ως πολίτης να επιδιώκεις και να εξουσιοδοτείς εκείνους τους δημόσιους λειτουργούς που διασφαλίζουν την προκοπή του τόπου. Και προκοπή του τόπου σημαίνει ειρήνη για όλους και πρόοδο και ευκαιρίες για τους περισσότερους εάν όχι για όλους. Αυτό είναι το στοίχημα, το καθήκον και η ευχή.

Νομάρχη σας ευχαριστώ ιδιαίτερα για την τιμή και σας δεσμεύω στο μέλλον να μιλήσουμε περισσότερο για τα θέματα του νομού και της αυτοδιοίκησης σε τοπικό επίπεδο, πρόσωπα και πολιτικές.

[Για το OlymposVoice.blogspot.com
Θεοχάρης Μπικηρόπουλος
ΦΩΤΟ: Αρχείου]
Written by Υστερόγραφα Team

Η δημοσιογραφική ομάδα των Υστερόγραφων... κάνει παιχνίδι