Αντ. Παπαγιαννίδης: Ο δρόμος των αγορών έχει… επιπτώσεις


 
Γράφει ο Αντώνης Παπαγιαννίδης
Πηγή: naftemporiki.gr
 
Όταν -ακριβώς πέντε μήνες πριν από την κατολίσθηση της «Μαύρης Τετάρτης» 3ης Οκτωβρίου για τις τραπεζικές μετοχές στο (ούτως ή άλλως περιθωριοποιημένο) ΧΑΑ- είχαν ανακοινωθεί τα τελευταία stress tests των ελληνικών τραπεζών, με όλες τους (υποτίθεται) να περνούν χωρίς πρόβλημα κεφαλαιακής επάρκειας, και με τον δίδυμο επόπτη SSM και Τράπεζα της Ελλάδος καθησυχαστικό, στη στήλη αυτή είχαμε κρατήσει μια επιφύλαξη. Που ξεκινούσε από την υπόμνηση ότι η τελευταία ανακεφαλαιοποίηση -η τρίτη κατά σειράν, του Νοεμβρίου 2015, που κυριολεκτικώς εξάχνωσε τους έως τότε μετόχους των τραπεζών συμπεριλαμβανομένων όσων είχαν «τολμήσει» να προσέλθουν το 2014 -καθώς άντλησε κάτω από 5 δισ. από τα 25 που είχαν προβλεφθεί για στήριξη από το Eurogroup και, με μόλις άλλα 5 δισ. σε ιδιωτική διακινδύνευση, άφησε να περάσει ο έλεγχος των 4 συστημικών τραπεζών στα σημερινά σχήματα- δεν ήταν και τόσο βέβαιο ότι θα αποτελούσε το τέλος της περιπέτειας.
Διακριτικά, η στήλη επέμεινε σ’ αυτήν την εκτίμηση. Γιατί;

 

Πρώτον, διότι η κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών στην οποία όλοι όμνυαν, σταθερά, είχε το προβληματάκι να στηρίζεται εν πολλοίς στον αναβαλλόμενο φόρο – κάτι που είχε γίνει δεκτό από SSM/ΕΚΤ αλλά… δεν είναι κεφάλαιο, είναι προσδοκία κερδοφορίας στο μέλλον.
Δεύτερον, διότι όλοι, αντιστοίχως, κατέγραφαν τη σύμφωνα με τις δεσμεύσεις των διοικήσεων των τραπεζών ικανοποιητική πρόοδο στις μειώσεις των NPLs/NPEs. Σημειωτέον ότι όλες οι νέες διοικήσεις είναι της εγκρίσεως αν μη της επιβολής του ΤΧΣ, δηλαδή της επινεύσεως του SSM.
Όμως… όπως και να το κάνουμε, άμα η συμπίεση του βουνού των «κόκκινων δανείων» προχωρούσε τώρα ακόμη πιο κοντά στον πυρήνα των προβληματικών δανείων, και τούτο τόσο με το «ξετίναγμα» των διοικήσεων μεγάλων εταιρειών στα επιχειρηματικά δάνεια όσο και με την προώθηση πλειστηριασμών και συμβιβασμών υπό πίεση στα ενυπόθηκα (τόσο στεγαστικά όσο και ως εγγυοδοσία σε εταιρίες), τότε θα προέκυπτε γνήσια πολιτικό πρόβλημα.
Η στάση των διοικήσεων των τραπεζών για νέα εποχή «ήπιας προσαρμογής» είχε φθάσει ήδη πριν από τα τελευταία stress tests στα όριά της: αν λοιπόν δεν επισπευδόταν τώρα η πώληση χαρτοφυλακίων σε εξειδικευμένες εταιρείες διαχείρισης και/ή διεκδίκησης, θα προέκυπτε αδιέξοδο.
Αν όμως αληθινά επισπευδόταν, πλην όμως η πώληση δανείων γινόταν με μεγάλο κούρεμα/discount, τότε το «κάψιμο» των κεφαλαίων των τραπεζών θα επιταχυνόταν. Αποτέλεσμα: παρ’ όλες τις διαψεύσεις και τις καθησυχαστικές δηλώσεις, θα προέκυπτε νέο κεφαλαιακό κενό. Κι αυτό, με γνήσιες αυξήσεις κεφαλαίου, θα ξανατραυμάτιζε τους σημερινούς μετόχους.
Τώρα όμως, οι όποιες εκτιμήσεις και διαβεβαιώσεις ανήκουν στο παρελθόν. Διότι το ταρακούνημα της «Μαύρης Τετάρτης» υποχρέωσε σε… -σε τι, αλήθεια; Πρώτα-πρώτα να επισημανθεί η εκκωφαντική σιωπή (και απουσία από τις διάφορες συσκέψεις των πρώτων ημερών) της Τράπεζας της Ελλάδος αλλά και του ευρωπαϊκού κυκλώματος ρύθμισης: ο SSM υπήρξε αναμενόμενα σιωπηλός. Όμως βαρύτερη η διάψευση του ESM ότι θα στήριζε (πώς; συμφωνώντας στην αποδέσμευση πόρων από το cash buffer των 25 δισ., πόρων που είναι δεσμευμένοι για το χρέος και την εξυπηρέτησή του) «παρέμβαση προς όφελος των ελληνικών τραπεζών», όταν αναδύθηκαν σενάρια για bad bank (αυτό αποκλείστηκε γρήγορα) ή για APS/σχήμα προστασίας ενεργητικού των τραπεζών με εγγύηση από δημόσιους πόρους, αλλά διακινδύνευση ιδιωτικών κεφαλαίων.
Όμως, ο δρόμος των αγορών -που γενικώς δείχνει να έχει επιλέξει η κυβέρνηση για τη διαχείριση του δημόσιου σκέλους/τη διαχείριση του χρέους- γράφει ήδη επιπτώσεις στην ιδιωτική πλευρά των πραγμάτων. Εκεί βρίσκονται οι τράπεζες. (Εκεί βρίσκονται, π.χ. και τα μεγάλα εταιρικά σχήματα που ο έλεγχός τους θα αλλάζει χέρια άμα προχωρήσει σοβαρότερα, τώρα, το ξεκοκκίνισμα των τραπεζικών χαρτοφυλακίων.
Αυτά, και όχι οι υπερεπιβαρυμένες μαιζονέτες υπεραισιόδοξων/υπερδανεισμένων στελεχών και  ελευθεροεπαγγελματιών, είναι που μετράνε).
Μια πλευρά των επιπτώσεων υπήρξε ή ίδια η επίθεση/σορτάρισμα των τραπεζικών μετοχών.
Σχετικά με την οποία είναι αποθαρρυντικό να βλέπει κανείς την επίσημη γραμμή καταδίκης «των κερδοσκόπων» – λες και οι κινήσεις στα ελληνικά ομόλογα γίνονται ή αναμένεται να γίνουν από συνταξιοδοτικά Ταμεία!
Η άλλη όμως πλευρά είναι η συμπαράταξη με την πραγματική κυβερνητική άμυνα -με την επισήμανση δηλαδή ότι η κατάσταση των συστημικών τραπεζών βελτιώνεται, συν ότι κάποιας μορφής οργανωμένη στήριξη θα υπάρξει- ακόμη και του Bloomberg, από του οποίου δημοσίευμα ξεκίνησε η χιονοστιβάδα. Ή της Moody’s, που προσήλθε κάπως ξεκούδουνα με σήμα credit positive για τις τράπεζες.

Best Of

Οι διαδοχικές γκάφες και τα διαδοχικά… mea culpa του Κασσελάκη

Όσο περισσότερο εκτίθεται στον δημόσιο βίο, τόσο περισσότερο θολώνει...

Ο αμετροεπής Λοβέρδος νομίζει ότι μπορεί να διαγράψει από την Ιστορία τον (κανονικό) Ανδρέα

Για την προνομιακή και ανεξήγητη προβολή από τα συστημικά...

Μητσοτάκης: Έχουμε τη δύναμη να διαπραγματευτούμε το καλύτερο για τους Έλληνες

Ο Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης...

ΕΛΙΑΜΕΠ και Παπαστράτος συνεχίζουν τη συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης

Τις κρίσιμες πτυχές της κλιματικής αλλαγής, της «πράσινης μετάβασης»...

Newsletter

spot_img

Δείτε επίσης...

Η (εκλογική) απόσυρση των (παθιασμένων)… χορηγών του Ζελένσκι

Η ζωή έχει πάντα τις απαντήσεις της. Και φροντίζει...

Οι διαδοχικές γκάφες και τα διαδοχικά… mea culpa του Κασσελάκη

Όσο περισσότερο εκτίθεται στον δημόσιο βίο, τόσο περισσότερο θολώνει...

Η (ιστορική) υποχρέωση των (τελευταίων) Παπανδρέου να… απαλλάξουν το ΠΑΣΟΚ από τον Ανδρουλάκη

Η επιλογή του Νίκου Παπανδρέου να εκτεθεί στον στίβο...

Το 14% που… έκοψε τα γέλια του Μπάιντεν

Οι αφορμές που έχει ο Τζο Μπάιντεν για να...

Ο Μυτιληναίος έλεγε πάντα (άβολες) αλήθειες

Στο πάνελ στο οποίο βρέθηκε μαζί με τον Δημήτρη...
Υστερόγραφα Team
Υστερόγραφα Team
Η δημοσιογραφική ομάδα των Υστερόγραφων... κάνει παιχνίδι

Η (εκλογική) απόσυρση των (παθιασμένων)… χορηγών του Ζελένσκι

Η ζωή έχει πάντα τις απαντήσεις της. Και φροντίζει να δίνει πάντα τις απαντήσεις της. Ο Τζο Μπάιντεν και ο Ρίσι Σούνακ, για τους...

Οι διαδοχικές γκάφες και τα διαδοχικά… mea culpa του Κασσελάκη

Όσο περισσότερο εκτίθεται στον δημόσιο βίο, τόσο περισσότερο θολώνει η εικόνα του. Ο Στέφανος Κασσελάκης υπέπεσε στην αναμενόμενη παγίδα του αυτοθαυμασμού, και της καταχώρησής...

Η (ιστορική) υποχρέωση των (τελευταίων) Παπανδρέου να… απαλλάξουν το ΠΑΣΟΚ από τον Ανδρουλάκη

Η επιλογή του Νίκου Παπανδρέου να εκτεθεί στον στίβο της πολιτικής, αιφνιδίασε όσους πιστεύαμε ότι ο Γιώργος, ο ΓΑΠ... της καρδιάς μας και των...