Στέλλα Αργυρίου: Η ζωή είναι ένα απρόβλεπτο ταξίδι, στο οποίο πρωταρχική σημασία έχουν οι συναντήσεις μας

Του Μανώλη Κομνηνού

 

Το προνόμιο της ζωής, ως κεκτημένο και όχι ως δεδομένο. Με τις αχρείαστες μάχες που καλούμαστε να δώσουμε, για να γνωρίσουμε τελικά καλύτερα τον εαυτό μας, να γίνουμε παράδειγμα. Να ζήσουμε. Και να μην σπαταλάμε τη ζωή…

Με αφορμή τα γενέθλιά της, η ψυχολόγος Στέλλα Αργυρίου έκανε μια κατάθεση ψυχής στην προσωπική σελίδα της στο Facebook, για το πώς “γεννιέσαι ξανά”, μετά από μια τρικυμμιώδη περιπέτεια.

Η καλή ψυχολόγος, η οποία αντιμετώπισε στα μάτια τον καρκίνο, χωρίς να κρύψει την περιπέτειά της πίσω από λεκτικούς εξαγνισμούς, δίνει με συνέπεια το παράδειγμα της μάχης, κυρίως για εκείνες που βλέπουν μπροστά τους βουνά, χωρίς να γνωρίζουν αν έχουν τη δύναμη να τα ανεβούν.

Η Στέλλα Αργυρίου σημείωσε με νόημα, με μια φωτογραφία από τη Fontana di Trevi στη Ρώμη, εκεί όπου οι ευχές πιάνουν τόπο:

“Γεννήθηκα σαν σήμερα, πρώτη φορά, πριν 43 χρόνια. Τα τελευταία δυο, ξαναγεννιέμαι κάθε εξάμηνο. Γιατί έτσι είναι η ζωή, σου παίρνει κάτι αλλά σου δίνει κάτι καινούριο. Το καινούριο δώρο που μου έκανε είναι να αξιολογώ καλύτερα το χρόνο. Οπότε αυτή η μέρα, είναι απλά μια μέρα όπως όλες οι άλλες. Γιατί όλες για εμένα πια είναι μέρες γιορτής. Η μόνη διαφορά πως υποσυνείδητα, η συγκεκριμένη, μου υπενθυμίζει πως ο χρόνος περνά. Πως ο χρόνος, είναι κάτι που δεν βρίσκεις εύκολα. Είναι κάτι το οποίο κερδίζεις και χάνεις ταυτόχρονα. Η επίσης γεννημένη στις 9 Ιανουαρίου, Σιμόν Ντε Μποβουάρ έλεγε , «Άλλαξε τη ζωή σου σήμερα. Μη στοιχηματίζεις στο μέλλον, ενέργησε τώρα χωρίς καθυστέρηση». Το επαναλαμβάνω κάθε μέρα, άλλοτε δυνατά, άλλοτε μέσα μου, πως η ζωή είναι ένα απρόβλεπτο ταξίδι στο οποίο πρωταρχική σημασία έχουν οι συναντήσεις μας. Το ταξίδι αυτό διαμορφώνει τη διάθεσή μας και τον χαρακτήρα μας μέχρι να φτάσουμε στην Ιθάκη μας, ευτυχισμένοι ή δυστυχισμένοι. Τολμώ να πω πως πλησιάζω στη δική μου ευτυχισμένη και κυρίως γεμάτη. Δεν είναι τρομακτικές οι ηλικίες όταν αγαπάς τη ζωή, γιατί κακά τα ψέμματα, η ζωή θέλει να την αγαπάνε. Να την αγαπάνε χωρίς παζαρέματα, πολύ και αλογάριαστα. Από το μέρος που πιάνουν οι ευχές, σας ευχαριστώ”.

 

 

Written by Μανώλης Κομνηνός

Ο Μανώλης Κομνηνός είναι δημοσιογράφος