Ο “τιμωρός” (της έπαρσης της Δύσης)…

Της Μαρίκας Λυσιάνθη

 

Τα δυτικά ΜΜΕ, κυρίως εκείνα που εδρεύουν στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, βρίσκονται στα κάγκελα. Ο ίδιος, απλώς χαμογελάει…

Η νομική επικύρωση της Αναθεώρησης του ρωσικού Συντάγματος, που επιτρέπει στον Βλαντιμίρ Πούτιν να διεκδικήσει άλλες δυο θητείες μετά το 2024, και να ολοκληρώσει τη δημόσια διαδρομή του στην ηγεσία του Κρεμλίνου το 2036, σε ηλικία 84 ετών προκάλεσε θυελλώδη ρεπορτάζ και επικριτικές αναλύσεις.

Η συνήθης τακτική να αρνείσαι την αναγνώριση ενός προβλήματος, με αποτέλεσμα να διαιωνίζεις την ισχύ του. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν κατάφερε να κατανοήσει και να εκφράσει τις προτεραιότητες της ρωσικής κοινωνίας τις δυο τελευταίες δεκαετίες, κατά τρόπο αριστοτεχνικό.

Η Δημοκρατία… δεν τον ενδιέφερε ιδιαίτερα ποτέ. Ούτε η ελευθερία του Τύπου. Όλα αυτά ωστόσο, αποδεικνύεται ότι έχουν μικρή σημασία, σε σχέση με τη στάθμιση συμφέροντος που κάνει ένας λαός. Αυτό αρνείται να καταλάβει μέχρι και σήμερα η Δύση, ανακαλύπτοντας… παρατράγουδα τύπου Ναβάλνι, ώστε να δημιουργήσει ένα αντίπαλο δέος.

Η ρωσική κοινωνία επιβραβεύει τον Βλαντιμίρ Πούτιν ως τον ηγέτη που ξαναέδωσε σε έναν ιστορικά περήφανο λαό, τη χαμένη αξιοπρέπειά του. Από τη δεκαετία της ατίμωσης, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η Ρωσία, χάρη στον Πούτιν ξαναέγινε κεντρική δύναμη παρέμβασης στις διεθνείς εξελίξεις.

Ο Ρώσος Πρόεδρος αποδείχτηκε “τιμωρός” της έπαρσης και αμετροέπειας της Δύσης. Αυτό το στοιχείο ταυτότητας τον… εξαγνίζει στα μάτια της ρωσικής κοινωνίας. Και του επιτρέπει να συνεχίζει να χαμογελάει με τους επικριτές του.

Written by

Η Μαρίκα Λυσιάνθη είναι ψυχολόγος