Η “κληρονόμος” που προσπάθησε να διορθώσει το… ποινικό μητρώο ενός έθνους

Της Μαρίκας Λυσιάνθη

 

Το ιστορικό ημερολόγιο έγραφε 3 Οκτωβρίου 1990, όταν η Επανένωση της Γερμανίας γινόταν πράξη. Το σχέδιο του Χέλμουτ Κολ και του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε να κυριαρχήσει το έθνος τους στην κοινή ήπειρό μας, μέσω της οικονομικής δύναμής του, εκεί όπου απέτυχαν οι αποκρουστικοί πρόγονοί τους, προκαλώντας δυο Παγκοσμίους Πολέμους, άρχιζε να παίρνει σάρκα και οστά.

Σήμερα, 32 χρόνια μετά, η Άνγκελα Μέρκελ, απερχόμενη Καγκελάριος της Γερμανίας, εισέπραξε standing ovation από το ακροατήριό της, όταν ολοκλήρωσε μια ιστορικά και συναισθηματικά φορτισμένη ομιλία. Για τα παθήματα του παρελθόντος. Για το διαρκές χρέος των γενεών που ακολουθούν, να αποτρέψουν την επανάληψή τους. Και έτσι, να ταξιδέψουν στην συνειδησιακή μνήμη της ανθρωπότητας, μια αμετάκλητη “συγγνώμη”.

Είναι η Δημοκρατία, ανόητοι… θα μπορούσε να ψιθυρίζει η Άνγκελα Μέρκελ. Αποχωρεί από το προσκήνιο σε μια συγκυρία επικίνδυνα φορτισμένη για το οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ίδια, με τις ατέλειες και τις υστερήσεις της, κατάφερε να το κρατήσει όρθιο. Ενιαίο και συμπαγές.

Η “κληρονόμος” που προσπάθησε να διορθώσει το… ποινικό μητρώο του έθνους της, με μια ανυποχώρητη μάχη συνείδησης απέναντι στα άκρα και τις ακρότητες της ακροδεξιάς. Δεν κέρδισε τον τελικό πόλεμο, μας χάρισε ωστόσο πολλές νικηφόρες μάχες.

 

 

Written by Μαρίκα Λυσιάνθη

Η Μαρίκα Λυσιάνθη είναι ψυχολόγος