Η (ηθικά) χρεοκοπημένη χώρα, που παράγει περισσότερη χυδαιότητα από όση μπορεί να καταναλώσει

Του Νίκου Φυλάγγελου

 

Το πέπλο σαπίλας που σεργιανίζει στον εθνικό ορίζοντα, με αφορμή την υπόθεση Λιγνάδη και συνολικά το λεγόμενο ελληνικό #MeToo, ήρθε να μας επιβεβαιώσει, με άγαρμπο και βίαιο τρόπο, ότι η δεκαετία της εθνικής καταστροφής των Μνημονίων άφησε πίσω της μη αναστρέψιμες εθνικές και κοινωνικές βλάβες.

Στην πολιτική, στα ΜΜΕ, στα social media, στον χώρο των γραμμάτων και των τεχνών, σωρευτικά στον δημόσιο βίο, η χώρα μας, ηθικά χρεοκοπημένη πλέον, παράγει περισσότερη χυδαιότητα από όση μπορεί να καταναλώσει.

Το τίμημα θα είναι βαρύ. Και για το πολιτικό σύστημα, και για τα ΜΜΕ, και για την αξιοπιστία των υπόλοιπων “θεσμών” της πατρίδας μας. Για τη δε Δικαιοσύνη, ας το αφήσουμε καλύτερα. Ο μεγάλος ασθενής της Δημοκρατίας μας, εμφανίζει πλέον εικόνα… παράλυσης.

Written by

Ο Νίκος Φυλάγγελος είναι πολιτικός αναλυτής