Η αντίσταση της πίστης (στη φθορά της συγκυρίας)

Του Νίκου Φυλάγγελου

 

Κάθε ατελής προσωπικότητα που σεργιανίζει με περίσσευμα θράσους και ανεξήγητη αυτοπεποίθηση στον δημόσιο βίο, και προσπαθεί να ταυτίσει το αποτύπωμά της με την πρόοδο, αναζητεί διαρκώς αφορμές για να πλήξει την Εκκλησία. Ή μάλλον, την πίστη, στον πυρήνα της. Εκείνον που αγγίζει κάθε άνθρωπο για διαφορετικούς λόγους. Και γι’ αυτό άλλωστε αποτελεί την πλέον ανθεκτική συνιστώσα της ιστορικής διαδρομής της ανθρωπότητας.

Η πίστη έχει αμιγώς εξατομικευμένα χαρακτηριστικά. Ο κεντρικός πυρήνας του αφηγήματος ωστόσο, αφορά στο βάλσαμο που προσφέρει στην καρδιά, η αποδοχή της “θείας πρόνοιας”. Με όποιον τρόπο και σε όποιον χρόνο κι αν εκδηλώνεται. Ή… δεν εκδηλώνεται. Η συναισθηματική ανακούφιση ότι μπορείς να ακουμπήσεις έγνοιες και προβλήματα, σε κάποιον που σε φροντίζει… από εκεί ψηλά.

Έναν χρόνο μετά την έναρξη της τραγωδίας της πανδημίας του κορονοϊού, διάφοροι αυτοπροσδιοριζόμενοι ως “προοδευτικοί” στη χώρα μας, “έδειχναν” διαρκώς την Εκκλησία. Και τους πιστούς. Τους περίμεναν στη γωνία, για να τους κανιβαλίσουν και να τους ενοχοποιήσουν για τη διασπορά του κορονοϊού, όπως ακριβώς έκαναν και με τους νέους. Εκείνους που τους… τάπωσαν, με τη μαζική και ενθουσιώδη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα εμβολιασμού, εκθέτοντας περισσότερο τις τοξικές καρικατούρες διαμόρφωσης της κοινής γνώμης από τα ΜΜΕ, καθώς και ανεπαρκείς και μοιραίους πολιτικούς.

Μεγάλη Παρασκευή, η Ακολουθία του Επιταφίου από τη Μητρόπολη. Μια εικόνα πανίσχυρη. Η αντίσταση της πίστης στη φθορά της συγκυρίας. Ο θρίαμβος της αλήθειας, απέναντι στο δήθεν των ψευδο-προοδευτικών.

 

Written by

Ο Νίκος Φυλάγγελος είναι πολιτικός αναλυτής