HomeMemories

Memories

Όταν γιορτάζαμε ονόματα που έγιναν αναμνήσεις…

Του Μάνου Οικονομίδη [email protected] Η διαχείριση της γνώσης υπήρξε ιστορικά μια ριψοκίνδυνη επιδίωξη για κάθε άνθρωπο. Ο πλούτος εμπειριών και γνωστικών παραμέτρων, συρρικνώνει τα περιθώρια δικαιολογιών για όσα δεν προχωρούν "όπως πρέπει". Για τα λάθη και τις απογοητεύσεις που συσσωρεύονται σε εκείνη την ατίθαση γωνία του μυαλού,

Read More

Οι αναπάντητες ευχές για την πιο γλυκιά γιορτή του κόσμου

Του Μάνου Οικονομίδη [email protected] Στην κλινική ψυχολογία, η διαρκής αναζήτηση του σημείου ανάμεσα στην οργή και τη γαλήνη είναι το "ιερό δισκοπότηρο" για τη διασφάλιση της συναισθηματικής υγείας. Να ισορροπήσεις, έστω οριακά και δύσκολα, ανάμεσα στην αυθόρμητη τάση προς την οργή, ως αποτέλεσμα μιας άδικης καθημερινότητας, και

Read More

Η ζωή (που δεν προλάβαμε να ζήσουμε) συνεχίζεται…

Του Μάνου Οικονομίδη [email protected]   Η συντροφιά των αναμνήσεων. Ένα ευπρόσδεκτο υποκατάστατο, στην επώδυνη (χωρίς "Ιθάκη") διαδρομή μέσα μας, για να αγκαλιάσεις μια απώλεια. Να αποδεχτείς κάθε στάδιό της. Να μην παγιδευτείς στη γοητεία της άρνησης, ώστε να είναι περισσότερο αυθόρμητο και ειλικρινές, επομένως και περισσότερο εύκολο, να

Read More

Ο πόνος που αρνείται να ξεχαστεί. Ακόμη και στον ύπνο…

Του Μάνου Οικονομίδη [email protected]   Μια διαρκής αναμέτρηση, μάχη, πρόσκληση σε σύγκρουση, ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι. Τις περισσότερο δύσκολες πτυχές του εαυτού μας, απέναντι σε εκείνες που επιμένουν να αναζητούν χαμόγελα ακόμη κι αν δεν υπάρχουν, ακόμη κι αν έχουν συρρικνωθεί οι λόγοι και οι αφορμές που

Read More

Όσες ζωές κι αν είχα, δεν θα χόρταινα να σε φωνάζω "μαμά". Πώς να πω αντίο…

  Του Μάνου Οικονομίδη [email protected]   Όσες ζωές κι αν είχα, δεν θα χόρταινα να σε φωνάζω μαμά. Δεν θα ξεδιψούσα με τα στοργικά λόγια σου, που ήταν πάντοτε βάλσαμο καρδιάς. Δεν θα κουραζόμουν να αναζητώ σε αυτά τα μάτια-κάδρο ευτυχίας, τη σπίθα που, κάθε φορά ζέσταινε την ελπίδα. Έδινε κουράγιο. Πόσο

Read More