HomeArticles Posted by Κονδυλία Ορτανσίου (Page 4)

Author: Κονδυλία Ορτανσίου

Η ενσωμάτωση της μοναξιάς στον περίπατο του μέλλοντος

Της Κονδυλίας Ορτανσίου   Η Ιστορία του ανθρώπου είναι εδραιωμένη στην κοινωνικοποίηση. Στους ανοιχτούς ορίζοντες που προσφέρουν η πρόσθεση και ο πολλαπλασιασμός της κοινωνικής ζύμωσης, αντί για την επικράτηση της μοναχικής διαδρομής. Στην πραγματικότητα, η ενσωμάτωση της μοναξιάς στον περίπατο του μέλλοντος, αποφορτίζει τις αναπάντητες απορίες της καρδιάς.

Read More

Οι καρδιές που δεν φοβούνται να σπάσουν

Της Κονδυλίας Ορτανσίου   Η αδιαπραγμάτευτη αποστολή κάθε ανθρώπου, να κάνει καλύτερους τους γύρω του. Να διορθώνει τη διαδρομή, ακόμη μιάς, έστω, ζωής. Να προσφέρει τα χαμόγελα που στερήθηκε ο ίδιος. Να θυμάται, ότι οι καρδιές που δεν φοβούνται να σπάσουν, είναι εκείνες που ζωγραφίζουν ξανά τη ζωή.

Read More

Η προσδοκία της ελπίδας, που μας κάνει να υποφέρουμε…

Της Κονδυλίας Ορτανσίου   Το πιο αυθόρμητο συναίσθημα της ανθρώπινης φύσης. Η ελπίδα. Και η προσδοκία της, ως συμβιωτικό ισοδύναμο κάθε δύσκολης στιγμής. Κάθε αφόρητης σκέψης. Η προσδοκία της ελπίδας, που μας κάνει να υποφέρουμε. Μέχρι να υλοποιηθεί. Αν δεν υλοποιηθεί. Και που ποτέ δεν χάνει τη γοητεία της.

Read More

Να μην μένεις “ορφανός” (από κίνητρα για να γίνεις μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου)

Της Κονδυλίας Ορτανσίου   Δεν είμαστε προορισμένοι να σεργιανίζουμε μόνοι στη ζωή. Ορφανοί. Γι' αυτό και πολλές φορές εκπαιδεύουμε τον εαυτό μας να λειτουργεί ως ανεκτή συντροφιά. Ως ισοδύναμο στο συναισθηματικό δέος της απώλειας. Στο κενό. Να μην μένεις "ορφανός" από κίνητρα για να γίνεις μια καλύτερη εκδοχή του

Read More

Το (ασφαλές) καταφύγιο των ονείρων

Της Κονδυλίας Ορτανσίου   Στα όνειρα σεργιανίζει κανείς τα βήματα της ζωής που δεν έζησε. Της ζωής που έχασε. Της ζωής που ήθελε να ζήσει. Γι' αυτό και τα όνειρα λειτουργούν ως ασφαλές καταφύγιο. Κάθε φορά που η πραγματική ζωή στερεί τα αυθόρμητα χαμόγελα, η καρδιά και το μυαλό

Read More

Η διαρκής αναζήτηση ενός ισοδύναμου στην απελπισία…

Της Κονδυλίας Ορτανσίου   Η διαδρομή την οποία καθυστερείς να χαρτογραφήσεις. Από την ελπίδα, στην απελπισία. Από την απελπισία, στην ελπίδα. Η αέναη διαπάλη της ζωής όπως θα θέλαμε να τη ζήσουμε, και της ζωής στην περισσότερο γκρίζα εκδοχή της. Η καρδιά αναζητεί διαρκώς ένα ισοδύναμο στην απελπισία. Ένα

Read More

Τρέχοντας πίσω από τα χαμένα χρόνια της ζωής μας…

Της Κονδυλίας Ορτανσίου   Η ζωή που δεν συγχωρεί καθυστερήσεις. Μια διαρκής αναμέτρηση με τον χρόνο. Με, περίπου ανίκητη, τη γοητεία της βιασύνης. Στο ξεκίνημα της διαδρομής, βιάζεσαι να ζήσεις όσα ονειρεύεσαι. Στη διάρκεια του ταξιδιού, βιάζεσαι να τρέξεις πίσω από τα χαμένα χρόνια της ζωής σου. Ο καλπασμός

Read More

Η παρεξηγημένη αρετή της γαλήνης…

Της Κονδυλίας Ορτανσίου   Στη ζούγκλα μιας κοινωνίας σε σύγχυση, αποπροσανατολισμό και ανασφάλειες, είναι μάλλον εύλογο να παρεξηγούμαστε μεταξύ μας. Να δυσκολευόμαστε να κατανοήσουμε τον άνθρωπο που έχουμε απέναντί μας. Να παραμερίζουμε ως αυτονόητες και δεδομένες, αρχές και αξίες που

Read More