• 28 Νοεμβρίου, 2020

Φ. Κρανιδιώτης: Οι αληθινά φιλελεύθεροι είναι ακλόνητοι, όταν υπερασπίζονται τους Θεσμούς

 Φ. Κρανιδιώτης: Οι αληθινά φιλελεύθεροι είναι ακλόνητοι, όταν υπερασπίζονται τους Θεσμούς

Γράφει ο Φαήλος Κρανιδιώτης

Πηγή: newsbreak.gr

 

Οι δημόσιες διαδικασίες πάντα είναι αποκαλυπτικές. Και εδώ, στην πολύ βόρεια Ζιμπάμπουε -γιατί θεσμικές αντιλήψεις α λα Ρόμπερτ Μουγκάμπε έχουν πολλοί-, ζούμε επαναλαμβανόμενες κωμικοτραγικές καταστάσεις, με τις οποίες θα γελούσαμε, εάν αφορούσαν την πρώην Ροδεσία και όχι εμάς τους ίδιους και τις αντιλήψεις δικών μας θεσμικών παραγόντων περί Δικαιοσύνης.

Θέλει θάρρος να γράφεις δημόσια αντιδημοφιλείς απόψεις, όμως οι συνήγοροι υπεράσπισης δεν είμαστε απλά διερμηνείς της γλώσσας του κράτους στον λαό και της γλώσσας του λαού στο κράτος. Υπερασπιζόμαστε δικαιώματα και πολίτες ακόμη και κόντρα στην εξουσία ή στα γούστα του πλήθους. Ασπρους, μαύρους, ψηλούς, κοντούς, τροτσκιστές, σταλινικούς, φασίστες, αναρχικούς, χαζοδεξιούς, ακροδεξιούς, φιλελεύθερους, νεοφιλελεύθερους, τα πάντα, με βάση συγκεκριμένους κανόνες που δεν γίνονται λάστιχο ανάλογα με τη σκοπιμότητα πολιτικών κομμάτων, τη δημοφιλία του κατηγορουμένου και τις επιθυμίες του όχλου. Ακόμη κι αν το σύμπαν είναι εναντίον μας, όλοι οι συλλειτουργοί της Δικαιοσύνης, δικαστές, εισαγγελείς και δικηγόροι, οφείλουμε να είμαστε σαν τρένο στις ράγες του καθήκοντος και να αδιαφορούμε για το αν θα είμαστε αρεστοί ή όχι στο πλήθος. Είμαστε λειτουργοί της Δικαιοσύνης και όχι γκόμενες σε καλλιστεία ούτε τραγουδιάρες ούτε κομματικοί υποψήφιοι σε εκλογές. Να ξέρετε δε ότι μόνον οι κομμουνιστές, οι φασίστες και οι Τούρκοι ισλαμοφασίστες γενοκτόνοι ταυτίζουν τον συνήγορο υπεράσπισης με τον κατηγορούμενο, όπως διώκουν και δικαστικούς όταν δεν υπακούσουν στην εξουσία και στον όχλο της, εάν βάλουν τη συνείδησή τους και το καθήκον πάνω από τη σκοπιμότητα της εξουσίας και την επιθυμία του πλήθους.

Νομίζω όμως πως έχω λύση στο ζήτημα. Θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι ξεκούραστο για τους εισαγγελείς και τους δικαστές, να απαλλαγούν από το κοπιώδες έργο μελέτης δικογραφιών, εξετάσεως μαρτύρων, αντεγκλήσεων με συνηγόρους και κατηγορουμένους. Να προκηρύσσονται συγκεντρώσεις των υποστηρικτών ανά υπόθεση. Π.χ., Δευτέρα στις 19.00 όσοι θέλουν ενοχή των κατηγορουμένων. Την Τρίτη ίδια ώρα όσοι είναι υπέρ των κατηγορουμένων. Εάν θα υπάρχει ίδιο μέγεθος πλήθους, την πλάστιγγα να γέρνει η φωτεινή πινακίδα που έβαλε το Ιδρυμα Ωνάση. Μετά να έχουμε μια γραμμή 090 με χρέωση και να ψηφίζει το κοινό για τις ποινές και μετά για την αναστολή στην έφεση. Έτσι θα νομιμοποιήσουμε και θα θεσμοποιήσουμε την οχλοκρατία,και δεν θα μαλώνουμε μεταξύ μας για τεκμήρια αθωότητας και άλλες γελοίες ανοησίες, κατάλοιπα του αστικού φιλελευθερισμού και του κράτους δικαίου, του αθλίου ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού, που εμποδίζουν την απόδοση της σωστής δικαιοσύνης, της μερακλαντάν και σένιας. Υπάρχει κι ακόμη απλούστερη λύση.

Όποιον δεν γουστάρει η Αριστερά και η όποια εξουσία να δένεται σε ένα παλούκι στην πλατεία Συντάγματος και προτείνω και τον νέο θεσμικό ρόλο των εισαγγελέων και δικαστών, ώστε να μη γίνονται πλέον αντικείμενο κατηγοριών ή επαίνων: απλά να μοιράζουν τις πέτρες στον όχλο. Η Αριστερά, αδέρφια, θεωρεί καταρχήν πως όλοι, μα όλοι, όσοι δεν είμαστε μαζί της, είμαστε φασίστες, νεοναζί, ρατσιστές κ.λπ. Από τον Λαγό, ως τον φίλο μου, μπον βιβέρ και καλό παιδί Μίλτο Βαρβιτσιώτη ή το ΚΙΝ.ΑΛ., γι’ αυτούς, τις διάφορες παραφυάδες του τεμπελχανά Μαρξ, δεν υπάρχει καμιά διαφορά. Θέλουν, όταν και όπου μπορέσουν, κρεμάλες, πηγάδες κ.λπ. Τα αληθινά «πιστεύω» της η Αριστερά τα εκφράζει όταν οι οπαδοί της γράφουν ανώνυμα, ως τρολ. Θυμίζω πως κατ΄ επανάληψη έχουν κατηγορήσει και τον Κυριάκο Μητσοτάκη για… ακροδεξιές πολιτικές. Ακόμη κι εγώ, που έχω φαντασία, στη σύγκρουσή μας δεν έφτασα ως τέτοια βάθη χολιγουντιανής δημιουργικότητας για τον Κυριάκο.

Στον λεγόμενο αστικό πολιτικό κόσμο νομίζουν ότι μπορούν να κερδίζουν εύσημα από την Αριστερά, όταν συμπαρατάσσονται μαζί της σε πιασάρικες υποθέσεις, που έχει χτίσει καταλλήλως το προφίλ τους η αριστερή δημιουργική δημοσιογραφία. «You wish, my fish» λένε ειρωνικά οι μεγάλοι μας φίλοι και σύμμαχοι. Μη φάτε, θα φάμε γλάρο, λέμε στον Περαία, που η θάλασσά του είναι η πιο γλυκιά. Η Αριστερά, συχνά αφαιρώντας ακόμη και την ανθρώπινη ιδιότητα από τους αντιπάλους της, θεωρεί ότι αυτοί, όποιοι και ό,τι και να είναι, από νεοναζί ως πασόκοι εκσυγχρονιστές και μητσοτακικοί, δεν έχουν δικονομικά δικαιώματα ούτε τεκμήριο αθωότητας και όλοι οι νόμοι κάμπτονται, γίνονται λάστιχο, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της επικράτησης επί των αντιπάλων στο δικαστήριο, στην κοινωνία, στα ΜΜΕ.

Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και η αλήθεια και η δημοκρατία είναι αστικές προλήψεις. Θα σας δώσω και ένα παράδειγμα εκτροπής θεσμικών παραγόντων σε δίκη. Η πολιτική αγωγή αγορεύει πρώτη περί της ενοχής ή μη των κατηγορουμένων και μετά δικονομικά ΔΕΝ ξαναμιλάει. Δεν έχει δικαίωμα να τοποθετηθεί στο ακροατήριο περί της ποινής ή του ανασταλτικού δικαιώματος της έφεσης που τυχόν θα χορηγηθεί ή μη στους καταδικασθέντες. Ο ρόλος της πολιτικής αγωγής τελειώνει με την απαγγελία της απόφασης περί ενοχής. Τι κάνουν λοιπόν πλέον μερικοί; Αυτά που ο νόμος δεν επιτρέπει να τα πουν μέσα στην αίθουσα τα λένε απέξω στις κάμερες και στους δημοσιογράφους, επαινώντας ή λοιδορώντας εισαγγελείς και δικαστές. Τους βολεύει η εισαγγελική πρόταση ή η απόφαση;

Ζήτω και μπράβο. Δεν τους βολεύει; «Γαλλικά», στοχοποίηση και κατεδάφιση προσώπων. Στη Ζιμπάμπουε του Ρόμπερτ Μουγκάμπε κάπως έτσι γινόταν.

Και θα σας πω άλλον έναν από τους λόγους της παρέμβασής μου. Σε μια παλαιότερη υπόθεση καταδικασθείς αμετάκλητα γιατί λεηλάτησε δημόσιο χρήμα από πανεπιστημιακό ίδρυμα, που πέρασε κάποια χρόνια στις φυλακές, προσέφυγε κατά της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το οποίο καταδίκασε τη χώρα μας διότι ένας (1) υπουργός έκανε μία (1) δήλωση για την υπόθεση ενώ ήταν σε εξέλιξη. Διότι θεωρήθηκε ότι παραβίαζε το δικαίωμα αθωότητάς του. Εδώ πρόσφατα είχαμε μπαράζ δηλώσεων και άρθρων, από υπουργούς, βουλευτές, πρώην πρωθυπουργούς, πλακάτ μέσα στη Βουλή, συγκέντρωση και απειλές πως «θα καεί η Αθήνα» απέξω, παρουσία αρχηγών πολιτικών κομμάτων και πολλά άλλα. Και τώρα, σε νέα υπόθεση που ξεκινάει, αρχίζουν πάλι τα ίδια κωμικοτραγικά, που εξευτελίζουν τη Δικαιοσύνη. Αυτά λοιπόν που συμβαίνουν δημιουργούν προϋποθέσεις να προσφύγουν οι όποιοι κατηγορούμενοι στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας. Τότε τι θα λένε οι αυτόκλητοι και αναρμόδιοι κήνσορες και οι φλογερές δημοσιογραφούσες πένες; Εύκολο. Θα πούνε πως και το ΕΔΑΔ είναι ναζιστικό, ε;

Οι αληθινά φιλελεύθεροι, αδέρφια, όσοι πιστεύουν στον ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό και στην ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, δεν έχουν καμία δουλειά να συναγελάζονται με την Αριστερά και τους ακτιβιστές της έξω από δικαστικές αίθουσες, η οποία δεν πρόκειται ποτέ να τους χαριστεί. Οφείλουν να είναι ακλόνητοι σαν βράχοι, όταν υπερασπίζονται τους θεσμούς.

«Μάχεσθαι χρη τον δήμον υπέρ του Νόμου όκωσπερ τείχεος» – ο λαός οφείλει να υπερασπίζεται τους Νόμους, όπως τα τείχη της πόλης στην πολιορκία. Πολύ περισσότερο το οφείλουν οι ταγοί. Τα ίδια θα έγραφα εάν αύριο δικαζόταν ο Χ ακροαριστερός για τον δολοφονικό εμπρησμό της Marfin ή οι συλληφθέντες δράστες για την εμπρηστική επίθεση στο γραφείο μου. Έχουν δικονομικά δικαιώματα και τεκμήριο αθωότητας ακόμη κι αυτοί που πήγαν να με κάψουν ενώ ήμουν μέσα στο γραφείο μου. Πιο απλά δεν μπορώ να σας το πω και αυτό είναι το αληθινά φιλελεύθερο.

*Δικηγόρος – πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ, www.neadexia.gr

Υστερόγραφα Team

Υστερόγραφα Team

Η δημοσιογραφική ομάδα των Υστερόγραφων... κάνει παιχνίδι

Διαβάστε Ακόμα...