Νινέτα Γαλή:" Η ξεφτισμένη παντιέρα και οι δυο εαυτοί"


 
Γράφει η Νινέτα Γαλή
Φιλόλογος
Μέλος του Μητρώου Στελεχών ΝΔ
Τομέας Παιδείας
 
 
Στη φετινή ΔΕΘ δύο ήταν τα ξεχωριστά πολιτικά σημεία που θα μπορούσε κανείς να παρατηρήσει. Το πρώτο ήταν η οφθαλμοφανής πια συμπόρευση της ελληνικής αριστεράς με τους «ιμπεριαλιστές Αμερικανούς» και με τον «επικίνδυνο», κατά Τσίπρα, πρόεδρο Τραμπ. Το δεύτερο ήταν η προφανής σύγκρουση των δύο «εαυτών» της Ελλάδας.
Πέρα από τις ομολογουμένως σημαντικές εκδηλώσεις που διεξήχθησαν, η αποτύπωση της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας στο πλαίσιο της ΔΕΘ ήταν εξαιρετικά γλαφυρή. Τα άνευ προηγουμένου μέτρα αστυνόμευσης, η κατ’ εντολή της πολιτικής ηγεσίας στοχευμένη βία και η παρουσία «μιλιταριστών» στους οποίους έδινε τα χέρια ή με τους οποίους έβγαζε φωτογραφίες ο κ. Τσίπρας καταδεικνύουν την καθολική χρεοκοπία της αριστερής φαντασίωσης, η οποία έχει ταλαιπωρήσει ανεπανάληπτα την χώρα.
Πώς άλλωστε θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, αφού όλη η πόλη ήταν εκείνες τις μέρες «σκάφος του πολεμικού ναυτικού των ΗΠΑ». Από τα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» στα «φονιάδες των λαών Αμερικάνοι», βιώσαμε για δεύτερη φορά την κατάρρευση της αριστερής πολιτικής παρενδυσίας. Το κόστος για την χώρα ήταν και πάλι τεράστιο.
Είδαμε την αποθέωση ενός «γάμου» και μιας «κηδείας»: η ριζοσπαστική αριστερά «παντρεύτηκε» με τους «φονιάδες των λαών» και η Μακεδονία «κηδεύτηκε» εν μέσω τυμπανοκρουσιών. Ο «γάμος» συνοδεύτηκε από τις οικονομικές συμφωνίες που προωθούνται, σχετικά με την συμμετοχή της αμερικανικής Cheniere στην κοινοπραξία που θα αναλάβει το έργο του τερματικού σταθμού υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Αλεξανδρούπολη και την κατάρτιση πολυετούς σύμβασης προμήθειας φυσικού αερίου της ΔΕΠΑ με την ίδια εταιρία, καθώς και από την εξαγορά των ναυπηγείων Σκαραμαγκά, Ελευσίνας και Νεωρίου Σύρου από την αμερικανική ΟΝΕΧ.
Η «κηδεία» συνοδεύτηκε απ’ την επιδεικτική αγνόηση της βούλησης του ελληνικού λαού και, συνεπώς, της δημοκρατίας από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ποιο είναι, τελικά, το σχέδιο που έχει ο κ. Τσίπρας για το μέλλον; Η «ξαφνική αγάπη» του για τις ΗΠΑ και το «αντίδωρο» των αμερικανικών επενδύσεων για το κλείσιμο του ζητήματος της ονομασίας, υπέρ των Σκοπίων, είναι το όχημα.
Τα εξαγγελλόμενα μέτρα προορίζονται για μετά το 2019, στοχεύοντας ουσιαστικά στην παρακώλυση του έργου της νέας κυβέρνησης που θα προκύψει μετά τις εκλογές και την φθορά των πολιτικών του αντιπάλων, με γνώμονα την αποκόμιση μελλοντικής πολιτικής στήριξης από τον αμερικανικό παράγοντα. Ας μην ξεχνούμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το κόμμα που κατάφερε να εξουδετερώσει τον αντιαμερικανισμό στην Ελλάδα, στοιχείο πολύ σημαντικό για τις ΗΠΑ και δυνατό χαρτί για τον ίδιο.
Φήμες λένε πως από την φετινή 17η Νοεμβρίου, η γιορτή για την επέτειο των γεγονότων θα διεξάγεται όχι στο Πολυτεχνείο αλλά στην Πρεσβεία των ΗΠΑ, ενώ τα στεφάνια θα κατατίθενται σε ειδικό μνημείο που θα κατασκευαστεί στον προαύλιο χώρο. Η πορεία, δε, θα λάβει τον χαρακτήρα «εκδηλώσεως υπερηφάνειας» για τον «κεραυνοβόλο έρωτα» των «επαναστατών» και των «καταπιεστών» τους. Στη Θεσσαλονίκη προέβαλαν, επίσης, οι δυο δρόμοι που έχει μπροστά της η χώρα. Οι δυο «εαυτοί» της εμφανίστηκαν γυμνοί μπροστά στο κοινό και έδειξαν από τι είναι φτιαγμένος ο καθένας.
Ο πρώτος συντηρητικός, παρωχημένος, χρεοκοπημένος, βασισμένος σε μια παραισθησιακή εξαρτησιογόνα πολιτική λαϊκισμού, ψεύδους και υποκρισίας, ταγμένος να επιμένει στην εξαπάτηση για να κερδίσει κάτι ακόμα προς ίδιον όφελος και αδιαφορώντας για τον άνθρωπο. Ο δεύτερος προοδευτικός, καθαρός, μετρημένος, θέλοντας να βρει διέξοδο στο όραμα, την δημιουργία, την εξέλιξη και αποφεύγοντας να διχάσει και να μειώσει τους ανθρώπους, μακριά από την παλιά φθαρμένη εκδοχή του. Ο πρώτος ταγμένος στην κοινωνική μιζέρια κι ο δεύτερος ταγμένος στην κοινωνική χειραφέτηση.
Η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι. Δεν είναι τα μνημόνια που «έφυγαν» αλλά είναι ακόμα εδώ. Είναι η αντίληψη που συνοδεύει το πλάνο που θα καθορίσει την ανάπτυξη και την διοίκηση της χώρας. Η σύγκρουση των δύο «εαυτών» τελείται εξίσου και στο κοινωνικό πεδίο. Η μόνιμη αυτή σύγκρουση μπορεί να οδηγήσει, ωστόσο, μονάχα σε ερείπια. Ο καιρός όμως δεν είναι για καταστροφή και χάος, αλλά για δημιουργία και ευταξία. Είναι η εποχή που πρέπει να χτίσουμε ένα μέλλον αντάξιο των ικανοτήτων και των δυνατοτήτων μας.
Και το μέλλον δεν μπορούν να το χτίσουν εκείνοι που τρέφονται από το παρελθόν, αλλά αυτοί που αποφασίζουν να παράγουν για να μπορέσει αυτό να υπάρξει. Η σύγκρουση του ψέματος με την αλήθεια, της ανευθυνότητας με την ευθύνη, της ασέβειας με τον σεβασμό φανερώθηκε στη ΔΕΘ ως ένα απείκασμα του αύριο. Οι δυο δρόμοι ξανοίγονται μπροστά και η απόφαση για την κατάλληλη επιλογή πρέπει επιτέλους να είναι η ορθή. Η παραδοχή της καθολικής ήττας της αριστεράς εκφράστηκε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο στη ΔΕΘ, από τα χείλη του ίδιου του Πρωθυπουργού.
Μπορεί το ντελίριο αυταπάτης να συνεχίζει να κυριαρχεί στον αριστερό ψυχισμό ενώ η «παντιέρα της επανάστασης» έχει, πια, υποσταλεί. Ο οπισθοδρομικός εαυτός αυτής της χώρας δεν έχει, ωστόσο, άλλα όπλα στη φαρέτρα του και θα αποτελέσει οριστικά παρελθόν. Ο κ. Τσίπρας και η παράταξή του μπορεί να ορέγονται την ανακατάληψη της εξουσίας. Όμως, ο προοδευτικός εαυτός της χώρας θα αφήσει πίσω τα ερείπια και θα αποφασίσει να προχωρήσει.
Οι θρόνοι δεν υπάρχουν πια για την λαϊκιστική αριστερά και οι πρώην υποτελείς θα χαζεύουν εφεξής τους «ακτιβιστές της Γένοβας» με τα σφυροδρέπανα στις μπλούζες, να πίνουν σαμπάνια με τον Αμερικανό Πρέσβη και θα γελούν μέχρι δακρύων. Η ξεφτισμένη παντιέρα δεν θα υψωθεί ποτέ ξανά.

Written by

Η δημοσιογραφική ομάδα των Υστερόγραφων... κάνει παιχνίδι