Στ. Λάζαρης: H τηλεόραση που λατρεύουμε… να μισούμε

Στέλιος Λάζαρης
Posted on July 04, 2016, 1:04 pm
vend

 

 

Καθώς πλησιάζει η ώρα για να δοθούν οι νέες τηλεοπτικές άδειες, φουντώνει σιγά σιγά στα κανάλια και η συζήτηση για το ποιοι λίγοι και εκλεκτοί θα είναι αυτοί που θα εξασφαλίσουν την πολυπόθητη αδειοδότηση.

Τα κίνητρα μιας τέτοιας κίνησης από την πλευρά της κυβέρνησης είναι συζητήσιμα. Πάταξη της διαπλοκής; Σχέδιο εξυγίανσης; Ή μήπως ακριβώς το αντίθετο και εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων;

Όπως και να χει, η συζήτηση που εκτυλίσσεται αυτή τη στιγμή αναλώνεται σε πολιτικοοικονομικούς τακτικισμούς ενώ παράλληλα χάνει την ουσία και το νόημα της που είναι αφενός ο τηλεθεατής και αφετέρου το ίδιο το μέσο που λέγεται τηλεόραση.

Τα τελευταία 25 χρόνια ζήσαμε όλοι την μεγάλη έκρηξη της τηλεόρασης που με τη λειτουργία των ιδιωτικών σταθμών αναβαθμίστηκε στο πλέον παντοδύναμο μέσο της εποχής μας. Αυτή η μεγάλη «φούσκα» που διαμόρφωσε σε τεράστιο βαθμό και την κουλτούρα του σύγχρονου Έλληνα, ήρθε η ώρα να σκάσει και ο κρότος της είναι εκκωφαντικός!

Τα κανάλια φύτρωναν πραγματικά σαν μανιτάρια, ενώ όπως συμβαίνει συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις η ποιότητα ήταν αντιστρόφως ανάλογη. Η τηλεθέαση ήταν πλέον το μόνο και αποκλειστικό κριτήριο για τους τηλεοπτικούς σταθμούς οι οποίοι στο βωμό της διαφήμισης θυσίασαν τα πάντα! Πρωινάδικα, μεσημεριανάδικα, φανταχτερά show και reality κατέκλυσαν και κατακλύζουν ακόμα την τηλεόραση ενώ και η ενημέρωση τέθηκε φανερά στην υπηρεσία των συμφερόντων του εκάστοτε καναλάρχη, όντας περισσότερο κατευθυνόμενη από τότε.

Φτάσαμε, λοιπόν, σήμερα, στο τηλεκοντρόλ του σπιτιού μας να έχουμε 30, μπορεί και περισσότερα κανάλια, και η εποχή που βλέπαμε μόνο ΕΡΤ1 και ΕΡΤ2 να φαντάζει ως η εποχή των σπηλαίων! Όμως, αλήθεια, αυτά τα 30 κανάλια, πέρα από ένα 5λεπτο zapping, μας προσφέρουν κάτι άλλο; Βλέπουμε στα αλήθεια κάτι που να δικαιολογεί την ύπαρξη τόσων πολλών καναλιών; Οι κανόνες της ελεύθερης αγοράς και του ανταγωνισμού βοήθησαν να έχουμε μια τηλεόραση άξια λόγου ή της έδωσαν την χαριστική βολή;

Από προσωπική εμπειρία. με ανθρώπους που συναναστρέφομαι και βρίσκονται σε παραγωγική ηλικία, μπορώ με βεβαιότητα να πω ότι ούτε η ενημέρωσή τους, ούτε η ψυχαγωγία τους περνάει πλέον μέσα από την τηλεόραση. Από τη μια το χαμηλό επίπεδο των εκπομπών της τηλεόρασης αλλά και η μεγάλη ανάπτυξη του διαδικτύου από την άλλη έχουν ανοίξει νέους ορίζοντες και έχουν δώσει νέες επιλογές και δυνατότητες καθιστώντας την τηλεόραση ένα μέσο που σιγά σιγά το ξεπερνά η εποχή του.

Ο πρώην «τηλεθεατής», μέσω διαδικτύου πλέον, μπορεί να φτιάξει αυτός το πρόγραμμα που θέλει, να δει ότι θέλει, να διαβάσει αυτό το άρθρο, και να γυρίσει την πλάτη σε ότι του σερβίρουν για «καλό» τα παραδοσιακά κανάλια. Γίνεται ο ίδιος καναλάρχης του εαυτού του!

Είναι, λοιπόν, προφανές ότι βρισκόμαστε σε ένα μεταβατικό στάδιο όπου η τηλεόραση όπως τη γνωρίζαμε θα πάψει να υπάρχει και ο τηλεθεατής πλέον δεν θα αλλάζει κανάλι με το πάτημα ενός κουμπιού αλλά θα επιλέγει την σειρά, τη ταινία, το αθλητικό γεγονός, το ντοκιμαντέρ, το παιδικό ή της ειδήσεις που θέλει και μάλιστα την ώρα που τις θέλει. Εν μέσω αυτής της πραγματικότητας που έρχεται να αλλάξει το ίδιο το μέσο που λέγεται τηλεόραση, στην Ελλάδα επαναφέρουμε shows των 90ς, ξεπατικώνουμε αμερικάνικα talk shows και λυπόμαστε ή χαιρόμαστε που τα κανάλια θα γίνουν μόνο 4!

Είναι να γελάει κανείς…

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail