Τα οκτώ μνημονιακά χρόνια που κατέστρεψαν την Ελλάδα

Μαρίκα Λυσιάνθη
Posted on August 20, 2018, 8:50 am
1 sec

 

Της Μαρίκας Λυσιάνθη

 

Το διαρκές έγκλημα των Μνημονίων, έφτασε στο τέλος του.

Φυσικά, δεν βγαίνουμε από την κρίση.

Δεν βγαίνουμε από την επιτήρηση.

Δεν βγαίνουμε από την εξάρτηση.

Βγαίνουμε από το πρόγραμμα.

Από το φτηνό και εγγυημένο χρήμα, όχι όμως και από τις σκληρές δεσμεύσεις του.

Οκτώ χρόνια μιας αδιανόητης και αχρείαστης εθνικής καταστροφής.

Οκτώ χρόνια που ξεκίνησαν με τον τελευταίο των Παπανδρέου και ολοκληρώνονται με εκείνον που… μιμείται τον Ανδρέα.

Από τις εκλογές του 2009, με τα “λεφτά υπάρχουν”, στις εκλογές του 2012 με τα “Ζάππεια”, και σε εκείνες του 2015 με το “σκίζουμε τα Μνημόνια”.

Ένας παραπλανημένος λαός, που κάθε φορά πίστευε και ένα περισσότερο λαϊκιστικό αφήγημα.

Μια χώρα που απέτυχε να συνεννοηθεί για τα αυτονόητα.

Τσιρίδες υστερίας και κήρυκες του εθνικού διχασμού, ή μάλλον… εισοδηματίες του εθνικού διχασμού, που έχουν εξελίξει σε βιοπορισμό το να φουσκώνουν το μίσος μεταξύ των Ελλήνων, και έτσι να διευκολύνουν και να ενισχύουν τα άκρα και τις ακρότητες, ναρκοθέτησαν κάθε απόπειρα πολιτικής συναίνεσης και συνεννόησης.

Σε ένα Ειδικό Δικαστήριο της Ιστορίας του μέλλοντος, όλοι αυτοί θα πρέπει να ετοιμάζουν την απολογία τους.

Οκτώ χρόνια εθνικής μιζέριας, εθνικής δυστυχίας, εθνικής καταστροφής.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Λουκάς Παπαδήμος, ο Αντώνης Σαμαράς και ο Αλέξης Τσίπρας (ο Παναγιώτης Πικραμμένος… δεν μετράει) ήταν εκείνοι που συνέδεσαν με την υπογραφή τους ως πρωθυπουργοί, αυτή την οδυνηρή περίοδο για την ιστορική διαδρομή του ελληνικού έθνους.

Και σήμερα;

Το απόλυτο αδιέξοδο.

Η ελληνική κοινωνία αντιμέτωπη με τα τέρατα που η ίδια δημιούργησε.

Ο λαϊκισμός που διαπερνά οριζόντια όλα τα κόμματα.

Η ρητορική του μίσους και του εθνικού διχασμού.

Ο κυνισμός απέναντι στις πραγματικές ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας.

Η εξοργιστική υποτίμηση της νοημοσύνης των Ελλήνων, από πολιτικούς, δημοσιογράφους και διαμορφωτές της κοινής γνώμης, που συμπεριφέρονται περισσότερο σαν… οπαδοί και τρολ, και λιγότερο σαν υπεύθυνοι παράγοντες του δημοσίου βίου.

Η κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη ως… άγνωστες λέξεις για το εθνικό σχέδιο του πολιτικού συστήματος για το μέλλον.

Φτάσαμε στο τέλος των Μνημονίων.

Το σκοτάδι ωστόσο παραμένει.

Και αδυνατούμε να βρούμε το φως που θα το νικήσει.

 

Μαρίκα Λυσιάνθη
Η Μαρίκα Λυσιάνθη είναι ψυχολόγος