Ο Χατζηδάκης απέναντι σε όσους (ακραίους) θέλουν να μετατρέψουν τη ΝΔ σε… “γαλάζιο ΣΥΡΙΖΑ”

Λάζαρος Καλλιανιώτης
Posted on August 04, 2017, 6:44 pm

Η Νέα Δημοκρατία υπήρξε διαχρονικά η παράταξη της εθνικής ευθύνης και της προσφοράς στον τόπο. Χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις. Κάτι που πολλές φορές το πλήρωσε εκλογικά, ήταν ωστόσο στο… dna της, όπως το διαμόρφωσε το 1974 ο Εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Γι’ αυτό και η Νέα Δημοκρατία βρέθηκε ιστορικά απέναντι στη διαπλοκή. Απέναντι στους “νταβατζήδες”. Οι οποίοι και την πολέμησαν με λύσσα, ειδικά την περίοδο του Κώστα Καραμανλή, μετά την αποχώρηση του οποίου… άναψαν λαμπάδα, επειδή το μεγάλο εμπόδιο για να… συνεχίσουν τις δουλειές τους, είχε βγει από τη μέση.

Όπως βέβαια συμβαίνει με κάθε μεγάλο και πολυσυλλεκτικό κόμμα, η διαδρομή αυτή της Νέας Δημοκρατίας δεν ήταν μια ευθεία, οριζόντια γραμμή. Είχε και τα στραβοπατήματά της. Τις… παραφωνίες της. Μετά το 2009 για παράδειγμα, άφησε χώρο σε ακραίες φωνές και νοοτροπίες, με αποτελεσμα να συρρικνωθεί σε επίπεδο κοινωνικής βάσης, χάνοντας σχεδόν 1 εκατομμύριο ψηφοφόρους στις εκλογές του 2012 και του 2015.

Όσοι γνωρίζουν την ψυχολογία της κοινωνικής βάσης της Κεντροδεξιάς, κατανοούν ότι ο λόγος δεν είναι άλλος από την ανοχή στα άκρα, τις ακρότητες, τις τσιρίδες και τις πολιτικές υστερίες. Όταν μια συνιστώσα, πολύ περισσότερο μια ακραία συνιστώσα, επηρεάζει καθοριστικά την κεντρική στρατηγική ενός μεγάλου κόμματος, η σιωπηλή πλειοψηφία, οι μετριοπαθείς άνθρωποι, αποχωρούν και αποστασιοποιούνται. Είναι θέμα αξιοπρέπειας, ηθικής και αισθητικής.

Μετά την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη, η ιστορική παράταξη της Κεντροδεξιάς δίνει μια αξιοπρεπή μάχη για να ξαναπιάσει το νήμα με την πολιτική μετριοπάθεια. Να ξαναγίνει παράταξη ευθύνης. Παραφωνίες φυσικά υπάρχουν. Τσιρίδες υστερίας, που κάνουν τη Νέα Δημοκρατία να θυμίζει κόμμα άρνησης και διαμαρτυρίας. Μικρό κόμμα. Έναν… “γαλάζιο ΣΥΡΙΖΑ”. Λειτουργώντας, συνειδητά ή λόγω αφέλειας, ως χρυσοί χορηγοί των άκρων και του λαϊκισμού.

Γι’ αυτό και έχει τη σημασία του το ξέσπασμα του αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κωστή Χατζηδάκη, που δεν άντεξε τον… κανιβαλισμό των… ομόσταβλων υστερικών. Και θύμισε, με ανάρτηση στα social media, την προσωπική πολιτική ταυτότητά του. Μια ταυτότητα μετριοπάθειας, φιλελευθερισμού, εθνικής ευθύνης.

Ένα υπόδειγμα πολιτικού αυτοπροσδιορισμού που, όπως και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, φρενάρουν τα άκρα εντός της Νέας Δημοκρατίας. Και αποτρέπουν τη μετατροπή του κόμματος που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής σε… “γαλάζιο ΣΥΡΙΖΑ”.

Για την Ιστορία, η εμβληματική ανάρτηση του Κωστή Χατζηδάκη στα social media, είχε ως εξής:

“Στη ζωή, τελικά, δεν παύεις να εκπλήσσεσαι!

Νόμιζα πως ήταν γνωστό ότι είμαι φιλελεύθερος. Όχι μόνο διότι από 18 ετών μάχομαι συνεχώς και αδιαλείπτως για τη Νέα Δημοκρατία. Αλλά κυρίως διότι οι θέσεις μου, οι πρωτοβουλίες μου είχαν και έχουν πάντοτε αυτό το χρώμα. Από τη θέση για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια όταν ακόμη ήμουν Γραμματέας της ΔΑΠ, μέχρι τις πρωτοβουλίες για την Ολυμπιακή, την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, τα περιφερειακά αεροδρόμια, την απελευθέρωση αγορών μέσω της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ. Πρωτοβουλίες στις οποίες η Αριστερά ήταν σταθερά απέναντι. Αυτή είναι πάντα η πολιτική μου ταυτότητα. Φιλελεύθερος, απέναντι στην Αριστερά, χωρίς ακρότητες στην έκφραση.

Κάνοντας πρόσφατα κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ, σημείωσα ότι η αρνητική του πορεία είναι τέτοια, ώστε με τις ύβρεις και τις κραυγές εναντίον της Δικαιοσύνης έχει προκύψει –πέρα από τα υπόλοιπα – και ένα ξεκάθαρο ζήτημα πολιτικής αισθητικής. Ότι το ύφος δηλαδή ορισμένων υπουργών δεν θυμίζει το ύφος Κύρκου και Παπαγιαννάκη. Κριτική δηλαδή που αποδομεί περαιτέρω τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό, ωστόσο, ήταν αρκετό για μερικούς στο διαδίκτυο να θεωρήσουν ότι είμαι σχεδόν… αριστερός.

Να το ξεκαθαρίσουμε λοιπόν: Είναι πολύ αργά για να αλλάξει η ταυτότητά μου. Φιλελεύθερος ήμουν. Φιλελεύθερος μένω. Με αξιοπρέπεια και μετριοπάθεια προσπαθώ να εκφράζομαι. Αυτό θα συνεχίσω να κάνω.

Δεν μου χρειάζονται ιδεολογικά πιστοποιητικά. Και όπως δεν φοβήθηκα όσους μου επιτέθηκαν στην πλατεία Συντάγματος, δεν θα φοβηθώ και κανέναν, που χωρίς ίσως να διαβάζει τι λέω, σπεύδει να βγάζει αυθαίρετα συμπεράσματα και να βάζει ταμπέλες.

Η παράταξη πρέπει προφανώς να δώσει, περισσότερο από όσο το έκανε στο παρελθόν, τη μάχη των ιδεών. Να μην αισθανόμαστε ενοχικά απέναντι στην Αριστερά. Να δείξουμε πως εμείς είμαστε με την πρόοδο και η Αριστερά με την οπισθοδρόμηση.

Όμως, η μάχη των ιδεών απαιτεί θέσεις και επιχειρήματα. Όχι ακρότητες και στενόμυαλες αντιλήψεις, που μας αποκόπτουν από το μετριοπαθές ακροατήριο.”.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Λάζαρος Καλλιανιώτης
Ο Λάζαρος Καλλιανιώτης είναι επικοινωνιολόγος