Ο Στάλιν, ο Ρήγκαν και ο… Πούτιν ως νικητές τριών “πολέμων”

Μάνος Οικονομίδης
Posted on January 02, 2017, 4:14 pm

 

[email protected]

Η μυθολογία του “Πολέμου των Άστρων” δεν κατάφερε να επηρέασει γενιές πολιτών και πολιτικών ηγετών εδώ και 4 δεκαετίες… κατά τύχη. Το κινηματογραφικό δημιούργημα του Τζορτζ Λούκας είναι μια διαρκής εικονοποίηση όσων… δεν λέγονται, ή δεν λέγονται… ακριβώς όπως πρέπει, στην ιστορική διαδρομή της ανθρώπινης προόδου τις τελευταίες, αρκετές δεκαετίες. Όπως η πρόοδος αυτή διαμορφώθηκε μέσω της πολιτικής εξουσίας και των επιλογών της.

Στο Επεισόδιο 6, τη θρυλική “Επιστροφή των Τζεντάι”, ο Όμπι-Ουάν Κενόμπι, ως φάντασμα της Δύναμης πλέον, εξηγεί στον Λουκ Σκάιγουόκερ μια μάλλον αυταπόδεικτη πραγματικότητα, που πηγαίνει αγκαζέ με την πρόοδο των ανθρωπίνων κοινωνιών: Δεν υπάρχει αντικειμενική αλήθεια. Και η ερμηνεία που δίνουμε στα περισσότερα πράγματα, επηρεάζεται καθοριστικά από την οπτική μας. “A certain point of view”…

Κάπως έτσι, στη βάση της αφετηρίας μιας ατομικής οπτικής, που προφανώς ωστόσο χαρτογραφείται σε ένα γενικότερο πλαίσιο ανάλυσης, σύμφωνα με όσα πιστεύει η πλειοψηφία. Ενίοτε των νικητών. Δηλαδή, εκείνων που παραδοσιακά γράφουν… την Ιστορία.

Ας κάνουμε λοιπόν μισό βήμα, και ας δούμε τη μεγάλη εικόνα, για να μην… πετροβολήσετε τον τίτλο “Ο Στάλιν, ο Ρήγκαν και ο… Πούτιν, ως νικητές τριών πολέμων”.

Ο Ιωσήφ Στάλιν αδίστακτος και αιμοσταγής ηγέτης ενός σαφώς ανελεύθερου και δικτατορικού συστήματος, ήταν εκείνος που, ακριβώς λόγω των παραπάνω μη δημοκρατικών και συμβατικών γνωρισμάτων του, οδήγησε τις δυνάμεις του καλού, στη νίκη απέναντι στη χιτλερική Γερμανία, στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όχι οι Αμερικανοί και ο Ρούσβελτ, όχι οι Βρετανοί και ο Τσόρτσιλ. Η (“κόκκινη”) αυτοκρατορία του σκότους ήταν εκείνη που έφτασε μέχρι το Βερολίνο, σαρώνοντας τις τελευταίες εστίες αντίστασης του Άξονα. Και απελευθέρωσε την Ευρώπη, έστω για να καταδικάσει ένα μέρος της στην τύφλωση ακραίων κομμουνιστικών αρχών.

Ο Ρόναλντ Ρήγκαν, προερχόμενος από τον κινηματογράφο και τα γουέστερν, και συνεπικουρούμενος από τη Μάργκαρετ Θάτσερ, κέρδισε τον επόμενο “πόλεμο” που γνώρισε η ανθρωπότητα. Έναν ακήρυχτο πόλεμο. Τον Ψυχρό Πόλεμο. Και οδήγησε την άλλοτε πανίσχυρη Σοβιετική Ένωση στη δάλυση, στα χέρια ενός ανθρώπου που στη συνέχεια γύρισε διαφημίσεις για ακριβά brands της Δύσης, τον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, και έναν… χαριτωμένο εραστή του ποτού, τον Μπορίς Γέλτσιν. Ήταν η μεγάλη ρεβάνς του δυτικού κόσμου.

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν είναι ο άνθρωπος που, στις μέρες μας, κερδίζει τον… 2ο Ψυχρό Πόλεμο. Έναν επίσης ακήρυχτο πόλεμο. Εκκινώντας από την αναίμακτη αλλαγή συνόρων με την κατάληψη της Κριμαίας, και συνεχίζοντας με τη διάσωση του Μπασάρ αλ-Άσαντ στη Συρία, την εξεύρεση στρατηγικής ισορροπίας με το Ισραήλ, το Ιράν, την Τουρκία και τις χώρες της Αραβικής Άνοιξης, για να φτάσει να κερδίζει… όσες κάλπες στήνονται στον πλανήτη. Είτε πρόκειται για το Brexit, είτε για την εκλογή Τραμπ στην Προεδρία των ΗΠΑ.

Τρεις άνθρωποι, τρεις διαφορετικές εποχές, μια κοινή διαδρομή. Ίσως με περισσότερες ομοιότητες από εκείνες που προκύπτουν μετά από μια πρόχειρη ανάλυση της προσωπικότητας και της διαδρομής του καθενός. Και οι τρεις, με υποκειμενική αντίληψη της Δημοκρατίας. Γιατί εκτός από τον Στάλιν και τον Πούτιν, και ο Ρόναλντ Ρήγκαν, με τη σιδηρά διακυβέρνησή του, κάθε άλλο παρά λάτρης της ιστορικής ρήσης “by the people”, ήταν…

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Μάνος Οικονομίδης

Ο Μάνος Οικονομίδης είναι δημοσιογράφος. Σύμβουλος στρατηγικής και επικοινωνίας