Ο Γ. Χρυσοβιτσάνος γράφει για την ταινία “Δουνκέρκη”

Υστερόγραφα Team
Posted on September 14, 2017, 12:34 pm

 

 

Γράφει ο Γ. Χρυσοβιτσάνος

 

 

Δουνκέρκη

(Dunkirk)

Πολεμική – Διάρκεια 106’ – Βρετανία, Ολλανδία, Γαλλία, ΗΠΑ

Σκηνοθεσία: Κρίστοφερ Νόλαν

Παίζουν: Φιον Γουάιτχεντ, Τομ Γκλιν- Κάρνι, Τζακ Λόουντεν, Χάρι Στάιλς, Κένεθ Μπράνα, Τον Χάρντι, Κίλιαν Μέρφι, Μαρκ Ράιλανς, Τζέιμς Ντ΄Άρσι

 

Τα σχεδόν 200.000 εισιτήρια σε τρεις εβδομάδες προβολής στη χώρα μας (και σε θερινά σινεμά κυρίως, με τα ναζιστικά κανόνια να σκάνε δίπλα στο κύμα, εκτός πλάνου) μιας «δύσκολης», «σκοτεινής» και μάλλον «χειμωνιάτικης» ταινίας μαρτυρούν την ύπαρξη ενός ψαγμένου ελληνικού κοινού που βουτάει στα βαθιά αναζητώντας μια ιδιαίτερη κινηματογραφική εμπειρία.

Όμως, πέρα από την αισθητική της τελειότητα και την υποβλητική της ατμόσφαιρα, τι άλλο διαθέτει η «Δουνκέρκη» που έκανε τους λιγοστούς Έλληνες, που πηγαίνουν ακόμη στο σινεμά και δεν κατεβάζουν ταινίες από το Διαδίκτυο, να τη διαδώσουν στόμα με στόμα; Η ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν (η κορυφαία κατ’ εμέ του σκηνοθέτη της τριλογίας του «Σκοτεινού Ιππότη», του “Interstellar” και του “Memendo”) δεν έχει να προσφέρει τίποτα από τη συναρπαστική αναπαράσταση παλαιότερων ηρωϊκών επών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όπως «Η μάχη της Αγγλίας», «Η γέφυρα του Άρνεμ» και του κορυφαίου «Η μεγαλύτερη μέρα του πολέμου». Η Δουνκέρκη δεν διεκδικεί δάφνες, ούτως ή άλλως. Εκεί διαδραματίστηκε η πρώτη μεγάλη ήττα των Συμμάχων, μεταξύ Μαϊου και Ιουνίου 1940, όταν 350.000 Βρετανοί, Γάλλοι και Βέλγοι στρατιώτες, εγκλωβίστηκαν σε αυτή την παραλιακή πόλη πάνω στη Μάγχη πριν μεταφερθούν στην Αγγλία με χιλιάδες βρετανικά ιδιωτικά σκάφη που έσπευσαν να τους διασώσουν.

Μία τιτάνεια συλλογική προσπάθεια, που μόνο οι πολίτες ελεύθερων χωρών που συμπάσχουν συνειδητά με τον διπλανό τους, είναι ικανοί να πετύχουν. Αυτό επισημαίνει η ταινία του Νόλαν. Την αλληλεγγύη των δημοκρατικών ανθρώπων, σε περίοδο κρίσης, χωρίς κρατική εντολή αλλά με δική τους επιλογή. Αυτό πιστεύω ότι εκτίμησαν οι Έλληνες θεατές, ένα απλό όσο και αυτονόητο συμπέρασμα για όσους σκεπτόμενους κοιτάζουν το μέλλον, αφού συσχετίσουν το παρελθόν με το παρόν.

Και για να μείνουμε για λίγο στις χρονολογίες και τα στεγνά γεγονότα, ας θυμηθούμε ότι η πρώτη νίκη κατά του Άξονα συνέβη στα αλβανικά βουνά, τέσσερις μόνο μήνες μετά την Δουνκέρκη και ενώ το Λονδίνο γινόταν παρανάλωμα κάθε μέρα. Καραμπόλα, ντόμινο, ιστορική εξίσωση βασισμένη στη ουμανιστική συνείδηση. Στην πολεμική προσπάθεια του απλού ειρηνόφιλου ανθρώπου να απωθήσει το φιλοπόλεμο τέρας. Αν δεν είχαν περάσει όλα αυτά τα φανταράκια από τη Γαλλία στην Αγγλία, αν τα Spitfires δεν υπερασπίζονταν τον βρετανικό ουρανό και αν δεν είχαν σημαδέψει τους φασίστες οι ελληνικές ξιφολόγχες, καθυστερώντας την εισβολή στη Σοβιετική Ένωση, ποιος ξέρει τι θα προσκυνούσε σήμερα η Ευρώπη;

Η ήττα μετατατράπηκε σε νίκη, χάρη στο σθένος και την ελπίδα των λαών της πάσχουσας Ευρώπης. «Θα χύσουμε αίμα, ιδρώτα και δάκρυα» είχε πει ο Τσόρτσιλ. Προοίμιο και έναυσμα αυτού του σπαρακτικού πολεμικού θρίλερ είναι η Δουνκέρκη. Ο Νόλαν χρησιμοποιεί με δωρική λιτότητα τον πλούσιο προϋπολογισμό μιας απλόχερης παραγωγής για να αφουγκραστεί την αγωνία του απλού φαντάρου και τον αγώνα του άγνωστου πολίτη να μεταφέρει τα μαχόμενα νιάτα στο νέο πεδίο σύγκρουσης. Στην επόμενη φάση της μάχης κατά του ολοκληρωτισμού. Αυτό αγάπησαν οι απανταχού θεατές της ταινίας του Νόλαν, πιστεύω. Την αναγέννηση του Φοίνικα μέσα από το κάψιμό του. ‘Ενα θεμελιώδη δημοκρατικό μύθο.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Υστερόγραφα Team

Η δημοσιογραφική ομάδα των Υστερόγραφων… κάνει παιχνίδι