Οδηγίες (προς αρχάριους) για το… πώς κερδίζονται οι εκλογές

Μάνος Οικονομίδης
Posted on June 10, 2018, 3:24 pm
10 secs

 

Του Μάνου Οικονομίδη

[email protected]

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Αξία”, το Σάββατο 9 Ιουνίου 2018

 

 

 

«Ονειρεύομαι πράγματα που ποτέ δεν υπήρξαν, και ρωτώ: Γιατί όχι;»… Περισσότερο και από τη χαρτογράφηση της αλλαγής, ως κινητήριας δύναμης της προόδου, η παραπάνω εμβληματική φράση που είχε χρησιμοποιήσει ο Ρόμπερτ Κένεντι, περιγράφει τις γονιδιακές ατέλειες του πολιτικού συστήματος.

 

Μισό αιώνα μετά τη δολοφονία του «επόμενου Προέδρου» τον οποίο δεν πρόλαβαν να ζήσουν στο Οβάλ Γραφείο η Αμερική και η ανθρωπότητα, η φαντασία και η δημιουργική αναζήτηση της σκέψης στην πολιτική, αγνοούνται.

 

‘Ισως γι’ αυτό, οι τρέχουσες γενιές βιώνουμε μια, χωρίς ιστορικό προηγούμενο, ανορθογραφία. Την ανάσχεση της φυσικής νομοτέλειας του ανθρώπου, να δίνει σε κάθε επόμενη γενιά την ευκαιρία να γίνει καλύτερη από την προηγούμενη.

 

Ο Ρόμπερτ Κένεντι είχε μιλήσει και για την αλλαγή, ως σημείο καμπής της προόδου. Η αλλαγή βεβαίως, είναι ακόμη πιο σπάνια αρετή, και όχι μονάχα για το ίδιο το πολιτικό σύστημα.

 

Η σχετική στρέβλωση ξεκινάει από την κοινωνία. Από όλους εμάς. Που δυσκολευόμαστε, αν όχι… αρνούμαστε να γίνουμε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε. Και περιμένουμε κάποιον άλλοn να πατήσει το γκάζι. Ίσως και… να ζήσει τη δική μας ζωή, για λογαριασμό μας.

 

Υπάρχει ωστόσο και μια στάσιμη συνισταμένη, που με σκανδαλιστική συνέπεια εμφανίζεται στην καθημερινότητα των κοινωνιών, από γενιά σε γενιά: Το πώς… κερδίζονται εκλογές.

 

Φυσικά, η συγκεκριμένη συνισταμένη είναι σύνθετη, πολυεπίπεδη, πολυπαραγοντική και με ακατανόητη ανοχή προς τη συγκυρία.

 

Η πυρηνική αφετηρία της ωστόσο, δεν αλλάζει. Είναι η οικονομία, ανόητε, είχε πει ο Μπιλ Κλίντον. Επειδή δεν ήθελε να επεκτείνει τον συλλογισμό και στη δεύτερη όψη του καθρέφτη. Και η… κοινωνική ευαισθησία, (επίσης) ανόητε.

 

Το πρόσωπο του ηγέτη, το μωσαϊκό των ιδεών που πρεσβεύει, η τάση της συγκυρίας, ο υποστηρικτικός μηχανισμός, τα στελέχη, η αποφασιστικότητα, το καθαρό και ρεαλιστικό πρόγραμμα, το κατά πόσο τέμνεται η συγκεκριμένη στρατηγική στόχευση με τα αντίστοιχα ρεύματα της κοινωνίας, όλα τα παραπάνω είναι μερικοί από τους παράγοντες που κρίνουν τις εκλογές. Στον… επίλογό τους, όμως.

 

Ο πρόλογος και το κυρίως θέμα του «σεναρίου», ιχνηλατούνται στα δεδομένα της οικονομίας και της κοινωνικής ευαισθησίας.

 

Αν μάλιστα, αντί για τον Μπιλ Κλίντον, την πατρότητα του σχετικού εγχειριδίου για το πώς κερδίζονται οι εκλογές, είχε προλάβει να τη διεκδικήσει ο Ρόμπερτ Κένεντι, θα το είχε περιγράψει με αντίστοιχη ευκρίνεια:

 

Η ευαισθησία προς την κοινωνία και τις ανάγκες της. Τις ανάγκες όχι των λίγων. Αλλά της πλατιάς πλειοψηφίας. Κυρίως, των παραγκωνισμένων.

 

Εκείνων που αναζητούν στον εκάστοτε ηγέτη τους, την κατανόηση για τα προβλήματα που τους αναίρεσαν το φυσικό δικαίωμα κάθε ανθρώπου στην ελπίδα.

Έτσι κερδίζονται εκλογές. Ή… χάνονται.

 

 

Μάνος Οικονομίδης
Ο Μάνος Οικονομίδης είναι δημοσιογράφος. Σύμβουλος στρατηγικής και επικοινωνίας