Νινέτα Γαλή: “L’état c’est moi”…

Υστερόγραφα Team
Posted on February 12, 2017, 12:14 pm

Γράφει η Νινέτα Γαλή

 

«L’état c’est moi»

Λουδοβίκος ΙΔ’ (1638-1715)

 

Στην ελληνική μυθολογία το Κράτος είναι το νόθο παιδί του Δία, ανίκανο να αισθανθεί φιλία ή οίκτο σε όλες τις εκδοχές του μύθου και είναι συνυφασμένο με τη Βία. Στην αρχαιότητα η έννοια πόλις-κράτος σήμαινε άσκηση εξουσίας σε όλους τους θεσμούς αλλά και σε μικρότερες κοινωνίες.

Ως ερμηνεία, σήμερα, δίνεται η ανώτατη πολιτική εξουσία με ό,τι συνεπάγεται, η γεωγραφική έκταση στην οποία ισχύει η εξουσία ορισμένου κράτους και, τρίτον, η κυριαρχία γενικότερα.

Συνειδητοποιώ πως τίποτε απ’ αυτά δεν είμαστε πια. Όλα αμφισβητούνται. Κράτος είναι ο Αλέξης και η αποκρουστική προσωπικότητα του Πολάκη. Είναι ο απελπισμένος Καρανίκας, που αποδεικνύει ό,τι ακριβώς είναι, ο Ιάσονας, που ζητούσε δικαίωση για τους αντάρτικους αγώνες του παππού του. Είναι οι εν ελέω θεού πρόσφυγες και ο παραδειγματισμός του Μουζάλα, ο ωχαδερφικός γλωσσοπλάστης Ζουράρις, ο Ξυδάκης με το σκόπιμο λάθος του περί δραχμής και μαζί το αγελαίο κοινό που τους ακολουθεί, τα πρώτα θύματα, τα συνειδητά.

Είναι οι ψευδαισθήσεις αντίληψης, που δημιούργησαν όλοι αυτοί, στοχεύοντας στην ολική διαμόρφωση οικονομικο-κοινωνικών συνθηκών τέτοιων, ώστε να παρακάμπτεται η δημοκρατία. Το δε εργαλείο που χρησιμοποίησαν και εξακολουθούν να χρησιμοποιούν, όπως τους εξυπηρετεί, είναι το ισχυρότερο, το πιο επικίνδυνο, γιατί απευθύνεται ατομικά, αλλά εξελίσσεται μαζικά. Οι μάζες το ενισχύουν συνεχώς να διευρύνεται, εκείνο, για να αποκτήσει μεγαλύτερη ισχύ και διάρκεια, μεταβάλλεται ανάλογα με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις της εποχής και για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα είναι δυνατό να χαράζει τον ρου της ιστορίας. Το εργαλείο αυτό είναι η προπαγάνδα τους και αυτή μας κυβερνά.

Η ικανότητα να οργανώνουν την ανθρώπινη δραστηριότητα, να δημιουργούν εντυπώσεις, προϋποθέσεις και τις κατάλληλες περιστάσεις στο μυαλό χιλιάδων ανθρώπων είναι εκπληκτική. Η στρατολόγηση επαγγελματιών και ερασιτεχνών προπαγανδιστών είναι διαρκής και με συνέπεια, αξιοζήλευτη για τα υπόλοιπα δεδομένα τους. Το αντίτιμο, βέβαια, είναι μεγάλο γι’ αυτούς, ασήκωτο για εμάς. Και όλος αυτός ο στρατός δουλεύει για να μας μάθει την πειθαρχία. Υπάρχει μια θεωρία, που υποστηρίζει πως η πειθαρχία είναι πιο ισχυρή από το κίνητρο, όταν επιθυμούμε να εκπληρώσουμε τους στόχους μας και πως υπάρχουν δύο τρόποι ώστε να αναγκαστεί κάποιος να το κάνει, ο πρώτος είναι να δώσει στον εαυτό του ένα κίνητρο και ο δεύτερος να καλλιεργήσει την πειθαρχία. Κίνητρα ουσιαστικά, όχι κομματικά, είναι πασιφανές ότι, ούτε γνωρίζουν τον τρόπο να δώσουν ούτε τη διάθεση έχουν να μάθουν, η αριστερή πειθαρχία είναι η επιθυμητή, αυτό είναι το κέντρο κι εκεί στοχεύουν, γιατί έτσι απλοποιούνται όλα. Μόνο στις συνειδήσεις τους. Τα πειθαρχημένα μυαλά είναι μεθοδολογία, είναι προπαγάνδα και μέσω αυτής αυξάνονται και όσο μεγαλώνει ο αριθμός, τόσο πιο επικίνδυνα γίνονται και ούτε οι λογικοί επικρατούν ούτε οι νόμοι προστατεύονται, πάντα υπό την έγκριση της μάζας.

Κατανοώντας τις επιθυμίες μας ο προπαγανδιστής μπορεί εύκολα να μας ελέγξει. Στον κόσμο μου μετράμε θύματα αυτής της προπαγάνδας, εφόσον οι κοινές επιθυμίες ήταν ανέκαθεν εκείνες που προσέφεραν την άνετη ζωή. Εκεί σταματήσαμε να σκεφτόμαστε, εκεί αναπνεύσαμε λάθος αέρα.

«Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια, από τότε που αρκούσε απλώς να στιγματίσεις έναν πολιτικό υποψήφιο με τη λέξη ‘συμφέροντα’ για να πανικοβάλεις εκατομμύρια ανθρώπους, ώστε να ψηφίσουν εναντίον του…ο προπαγανδιστής μπορεί να μεταστρέψει έναν τεράστιο όγκο συναισθημάτων της μάζας» (Propaganda – The Public Mind in the Making, Edward L. Bernays, 1928, New York).

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Υστερόγραφα Team
Η δημοσιογραφική ομάδα των Υστερόγραφων... κάνει παιχνίδι