Νινέτα Γαλή: Αρχή… Αριστερά δείκνυσι

Υστερόγραφα Team
Posted on September 14, 2018, 12:09 pm
1 sec

 

Γράφει η Νινέτα Γαλή

Φιλόλογος

Μέλος του Μητρώου Στελεχών ΝΔ

Τομέας Παιδείας

 

Μέχρι πρότινος, η αριστερά είχε επιβάλει το αφήγημα της υπεράσπισης των λαϊκών συμφερόντων και του δικαίου του λαού ως αποκλειστικό της σκοπό και ως την μοναδική πυξίδα, που καθοδηγούσε την χάραξη της πολιτικής της, ενώ παράλληλα είχε φροντίσει να αποδώσει αυθαίρετα στον εαυτό της το χαρακτηριστικό της ηθικής ανωτερότητας, σε πλήρη αντιδιαστολή με την ιστορική της διαδρομή.

Η ικανότητα που επέδειξε στο να επιβάλλει την οπτική της στα δημόσια πράγματα, καταδεικνύει την πεποίθησή της ότι οι λογαριασμοί της με το παρελθόν δεν έχουν κλείσει. Προσπάθησε να βρει τρόπους να καταστήσει την κοσμοθεωρία της παλλαϊκή, με τεχνητά μέσα, αφού στο παρελθόν είχε χάσει την υποστήριξη του λαού και είχε μοιραία ηττηθεί.

Η ήττα αυτή θεμελίωσε έναν ψυχικό συμπλεγματισμό, ο οποίος ενσωματώθηκε και στην πολιτική της πρακτική. Κι αν η υπόλοιπη Ελλάδα επέλεξε να προχωρήσει, έστω με την παρένθεση της Επταετίας, η αριστερά έμεινε γαντζωμένη στο παρελθόν, σε μια απόπειρα να ανασυνθέσει την ιστορική πραγματικότητα, να την προβάλει στο μέλλον και να επιτύχει έναν διαφορετικό επίλογο.

Βέβαια, η ανέλιξη στην εξουσία και η πρόσβαση στην κρατική ισχύ απέδειξαν στην πράξη πως τίποτε από όσα διακήρυττε η αριστερά δεν ίσχυε. Ο ελληνικός λαός υπέστη ένα σοκ, μπροστά στην διάσταση που ανέκυψε ανάμεσα στο συλλογικό φαντασιακό και την πραγματικότητα.

Η ισχυρή και συμπαγής, υποτίθεται, «παράταξη του λαού» αποσαθρώθηκε γρήγορα και το ιερό τοτέμ που είχε χτίσει η ίδια στο όνομά της, γκρεμίστηκε μπροστά στα έκπληκτα μάτια των ανθρώπων και το λαϊκό συμφέρον εξανεμίστηκε μπροστά στην ανάγκη για ισχυροποίηση της θέσης της κυβερνώσας αριστεράς στο πολιτικό πεδίο.

Η ένδεια της πολιτικής πρακτικής έπρεπε να ισοσκελιστεί με την υποταγή στον πιο δυνατό. Η εξυπηρέτηση κάθε επιθυμίας των δανειστών, άνευ όρων, ήταν η μοναδική οδός για να μην οδηγηθεί σε πρόωρη έξοδο η κυβέρνηση. Το κρίσιμο σημείο είναι αυτό.

Η αριστερά επέλεξε και η επιλογή της ήταν εκκωφαντική. Προτίμησε να επικυρώσει την πολιτική της δύναμη στο εσωτερικό, ποντάροντας στην πολιτική της αδυναμία στο εξωτερικό. Όμως, η πολιτική αδυναμία αυτή δεν είναι απλά η αδυναμία μιας παράταξης ή ενός κόμματος.

Είναι αδυναμία μιας ολόκληρης χώρας κι ενός ολόκληρου λαού. Θυσιάστηκε, λοιπόν, ο λαός για να παγιωθεί στην εξουσία το κόμμα. Επειδή όμως το παιχνίδι της πολιτικής θα συνεχιστεί, η αριστερά επιμένει να χρησιμοποιεί τα ίδια μέσα για να πετύχει τον σκοπό της. Κάποιοι αναρωτιούνται γιατί η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός δεν ζητούν συγγνώμη, δεν κάνουν αυτοκριτική, δεν μιλούν ανοιχτά για τα λάθη τους. Μα είναι πολύ απλό. Στα μάτια τους, μια τέτοια κίνηση ισοδυναμεί με αδυναμία.

Και επειδή είναι στ’ αλήθεια αδύναμοι, φοβούνται πως το να επιδείξουν αδυναμία θα τους οδηγήσει σε αμετάκλητη πολιτική ήττα. Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας, η μετάθεση εννοιών και ευθυνών, η ηθική και πνευματική υπονόμευση του αντιπάλου, η διασπορά ψευδών και παραπλανητικών «αποκαλύψεων» και φημών είναι βασικά όπλα στο πολιτικό τους οπλοστάσιο.

Η χρήση τους όμως στην σημερινή συγκυρία, μετά από την κατάρρευση κάθε αριστερού αφηγήματος, διαγράφει ξεκάθαρα την πραγματική τους πορεία, δηλώνει εναργέστατα την μοναδική τους πολιτική στόχευση: την κατάκτηση και διατήρηση της εξουσίας με κάθε τρόπο και ασχέτως κόστους. Η στόχευση αυτή τρέφεται από την ακόρεστη θέληση για δύναμη που κυριαρχεί στην ύπαρξή τους και πηγάζει από τον ψυχικό συμπλεγματισμό της ήττας που τους διακατέχει βαθιά.

Η ήττα που τους έχει επηρεάσει καθοριστικά και την οποία τρόπον τινά λατρεύουν ως κάτι το ιερό, είναι ταυτόχρονα το κίνητρο που τους ωθεί να πατήσουν επί πτωμάτων για να κατακτήσουν την δύναμη που θεωρούν ότι τους στέρησαν στο παρελθόν, καλύπτοντας έτσι το ψυχικό κενό που δημιουργήθηκε από την διάψευση ενός οράματος, που δεν υπάρχει πια.

Ουσιαστικά, επομένως, η αριστερά είναι ανίκανη να εκφράσει και να αντιπροσωπεύσει συνολικά τον ελληνικό λαό και την χώρα, καθώς το μόνο που καθοδηγεί τα βήματά της είναι η ανάγκη για αυτοεπιβεβαίωση, μέσω της θέλησης για δύναμη, η οποία θα επουλώσει τις ψυχικές πληγές και θα θεραπεύσει τον συμπλεγματισμό, ο οποίος καθορίζει οντολογικά την αριστερή ψυχοσύνθεση. Κι επειδή δεν είναι δυνατόν να εκφράζεις μόνο τον εαυτό σου και παράλληλα έναν ολόκληρο λαό, το αποτέλεσμα της αριστερής διακυβέρνησης είναι καταστροφικό.

Η βούληση του λαού είναι ανεπιθύμητη για την αριστερά, όπως αποδείχτηκε π.χ. στο δημοψήφισμα ή το σκοπιανό ζήτημα. Η κυβερνώσα αριστερά αγνοεί επιδεικτικά τους Έλληνες πολίτες γιατί δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Το συμφέρον της συγκρούεται με αυτό του λαού. Η μόνη πηγή δύναμης, από την οποία μπορεί να αντλήσει κάποια κυβικά εσωτερικής ισχύος είναι οι δανειστές, οι οποίοι κατέχουν το απαραίτητο για εκείνη χρήμα. Έτσι, για να καμουφλάρει αυτή την αλήθεια και να συντηρήσει την αυτοαναφορική επίκληση στο αφήγημά της, θεώρησε αναγκαία την αλλαγή του ονόματος της «τρόικας σε «θεσμοί».

Είναι αυτή η χρήση της γλώσσας και της αλλαγής περιεχομένου των εννοιών, το πιο χρήσιμο εργαλείο στην προπαγανδιστική επιβολή του αριστερού αφηγήματος. Η υποχωρητικότητα μετονομάζεται σε υπευθυνότητα, ο ενδοτισμός σε ψυχραιμία, η ήττα σε έντιμο συμβιβασμό, η νίκη σε πανωλεθρία, ο πατριωτισμός σε φασισμό και η εξέλιξη σε οπισθοδρόμηση.

Το «παιχνίδι με τις λέξεις» συνιστά μια βασική στρατηγική της αριστεράς, συνδεδεμένο με το συναισθηματικό φορτίο που η ίδια αυθαίρετα αποδίδει στις έννοιες κατά περίπτωση. Η αριστερή προπαγάνδα όμως δεν μπορεί πια να καμουφλαριστεί. Η θέλησή της για δύναμη είναι ορατή και στα πιο θολωμένα μάτια.

Με την αριστερά ο λαός είναι στο περιθώριο, η πατρίδα βρίσκεται σε κίνδυνο και το μέλλον είναι αβέβαιο. Το παιχνίδι με τις λέξεις δεν μπορεί να το παίξει ο Αλέξης πια. Ο λαός, πλέον, γνωρίζει ποια είναι η πραγματική αριστερά. Γνωρίζει, και την «ηθική της ανωτερότητα» θα την κάνει σερπαντίνες και κομφετί για να γιορτάσει την απελευθέρωσή του, το βράδυ των εκλογών. Αμήν.

Υστερόγραφα Team
Η δημοσιογραφική ομάδα των Υστερόγραφων... κάνει παιχνίδι