Μπ. Κούτρας: Ο Τσίπρας απειλείται από τις εξελίξεις στην Κεντροαριστερά

Υστερόγραφα Team
Posted on September 03, 2017, 6:37 pm

 

 

Γράφει ο Μπάμπης Κούτρας

Πηγή: protothema.gr

 

Υπό άλλες συνθήκες θα έπρεπε να σπεύσουµε και όλοι µαζί να αναφωνήσουµε «Καλώς τα παιδιά» βλέποντας τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και ορισµένους έστω από τους συνεργάτες του να πηγαίνουν τη µια µέρα στον «Παπαστράτο» για να επικροτήσουν την επενδυτική εµπιστοσύνη που δείχνει στη χώρα µας µια… επάρατη πολυεθνική επιχείρηση. Kαι µάλιστα την εποµένη να επισκέπτεται το Impact Hub Athens για να χαιρετίσει την ανάπτυξη της επιχειρηµατικότητας και της καινοτοµίας µέσα από προγράµµατα ανάπτυξης επιχειρηµατικών µοντέλων µε θετικό κοινωνικό αντίκτυπο.

Εδώ και δεκαετίες, άλλωστε, κύριο µέληµα για τις κυβερνήσεις παντού στον κόσµο είναι η δηµιουργία θέσεων εργασίας και οι επενδύσεις. Γι’ αυτό και οι πρωθυπουργοί όλων, σχεδόν ανεξαιρέτως, των χωρών, από τον Βορρά έως τον Νότο και από την Ανατολή έως τη ∆ύση, πασχίζουν µε κάθε µέσο να ενισχύσουν την εγχώρια επιχειρηµατικότητα, η οποία έχει αποδειχτεί διαχρονικά ότι συνιστά την αποκλειστικά µοναδική συνταγή για να δηµιουργηθούν οι συνθήκες για την οικονοµική ανάπτυξη και την ευηµερία των λαών.

Επί δυόµισι χρόνια τώρα, όµως, η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα έδειξε να αγνοεί αυτό τον κανόνα, τον οποίο υπηρέτησαν κυβερνήσεις όλων των αποχρώσεων και ηγέτες κάθε προέλευσης, µε πιο χαρακτηριστική την περίπτωση του περίφηµου Κινέζου Ντενγκ Σιάο Πινγκ, ο οποίος µε την εµβληµατική, πλέον, φράση «∆εν έχει σηµασία αν η γάτα είναι άσπρη ή µαύρη, αρκεί να πιάνει ποντίκια», συνόψισε την προσπάθεια που κατέβαλε ο ίδιος για να στρέψει την αχανή και πάµπτωχη, λόγω της προσήλωσης των προκατόχων του στα κοµµουνιστικά ιδεώδη, χώρα του σε αναπτυξιακή πορεία.

Παρόλο που ο κ. Τσίπρας προέρχεται από επιχειρηµατική οικογένεια, από τον Ιανουάριο του 2015 που είναι πρωθυπουργός, αλλά και νωρίτερα που ήταν στην αξιωµατική αντιπολίτευση, απέφευγε όπως ο διάολος το λιβάνι τις -τουλάχιστον δηµόσιες- θετικές αναφορές στις επιχειρήσεις. Και όταν µιλούσε για την επιχειρηµατικότητα, το έκανε µόνο και µόνο για να στηλιτεύσει τα κακώς κείµενα.

Τα οποία προφανώς υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν, αλλά δεν είναι µόνο αυτά που πρέπει να ενδιαφέρουν έναν πολιτικό ηγέτη µε κυβερνητικές ευθύνες.

Καλώς ή κακώς, εξάλλου, προϋπόθεση για να έχει µια χώρα εργαζοµένους είναι ότι πρέπει προηγουµένως να αποκτήσει επιχειρήσεις. ∆ιότι δεν γίνεται να είµαστε όλοι αυτοαπασχολούµενοι. Ούτε, πολύ περισσότερο, είναι δυνατόν να είµαστε όλοι δηµόσιοι υπάλληλοι και να έχουµε εργοδότη το ∆ηµόσιο.

H διαφαινόµενη φιλοεπιχειρηµατική στροφή του κ. Τσίπρα µοιάζει πολύ αργοπορηµένη. Και εξ αυτού προκαλεί -δικαιολογηµένα- πολλές υπόνοιες ότι είναι απολύτως προσχηµατική. Οι προσλήψεις στο ∆ηµόσιο, άλλωστε, που εξήγγειλε ο ίδιος ο κ. Τσίπρας στο µεσοδιάστηµα των δύο επισκέψεων έδειξαν ποια είναι τα προτάγµατα για τους σηµερινούς κυβερνώντες.
Κακά τα ψέµατα, λοιπόν.

∆υστυχώς, έχουµε να κάνουµε µε µια κυβέρνηση η οποία και στον τοµέα των επενδύσεων για τη δηµιουργία θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τοµέα δεν κάνει τίποτε άλλο από το να σέρνει τα πόδια της. Με εξαίρεση όσα επιβάλλονται από την τρόικα, όλες οι άλλες πρωτοβουλίες της δεν είναι παρά κινήσεις επικοινωνιακού χαρακτήρα που συνήθως υπακούουν στις ανάγκες της τρέχουσας επικαιρότητας.

Eίναι σαφές ότι ο κ. Τσίπρας δεν θα περνούσε ούτε απέξω από τους χώρους που «υποχρεώθηκε» να επισκεφθεί αυτές τις µέρες αν δεν ένιωθε απειλούµενος από όσα άρχισαν να κινούνται τελευταία στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς. (Αλήθεια, ποιος θυµάται σήµερα τα γενέθλια του ΠΑΣΟΚ;) Και τα οποία, εφόσον δροµολογηθούν, θα θέσουν σε αµφισβήτηση την άνεση µε την οποία επικρατεί πολιτικά στον χώρο της Κεντροαριστεράς εκείνος που είναι δηλωµένος εκπρόσωπος της «Ριζοσπαστικής Αριστεράς».

∆εν υπάρχει άλλωστε αµφιβολία ότι, ανεξάρτητα από τα πρόσωπα τα οποία διεκδικούν την ηγεσία του υπό ίδρυση νέου φορέα, η δυναµική την οποία εκ των πραγµάτων αποκτά το εγχείρηµα της ενοποίησης των διάσπαρτων κεντρώων δυνάµεων που δεν µπορούν να εκφραστούν από τη Νέα ∆ηµοκρατία δηµιουργεί νέα δεδοµένα για τη συνολική διαµόρφωση του εγχώριου πολιτικού σκηνικού.

Οι καιροί αλλάζουν και ο πρωθυπουργός, τόσο µε τις επίµαχες επισκέψεις όσο και µε το άγχος που αποπνέουν άλλες κινήσεις του, δείχνει να έχει διαγνώσει ότι βαίνει προς το τέλος της η περίοδος κατά την οποία το Κέντρο ήταν άθυρµα των ορέξεών του που του επέτρεπε να λεηλατεί τους µετριοπαθείς ψηφοφόρους µε ανέξοδους λαϊκίστικους ακροβατισµούς.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Υστερόγραφα Team

Η δημοσιογραφική ομάδα των Υστερόγραφων… κάνει παιχνίδι