Μιχάλης Ιγνατίου: Ας σταματήσουμε να… σκοτωνόμαστε μεταξύ μας

Υστερόγραφα Team
Posted on January 16, 2017, 9:11 am

 

Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου

Πηγή: mignatiou.com

 

Η πολυδιαφημισμένη Διάσκεψη της Γενεύης για το Κυπριακό έληξε άδοξα, όπως άλλωστε αναμέναμε. Ήταν πολύ άσχημα προετοιμασμένη από την πλευρά των Ηνωμένων Εθνών και βασικά έγινε για να διασωθεί, ακόμη μία φορά, η Τουρκία και να εμπλακεί η Λευκωσία σε μία διαδικασία που την υποβαθμίζει στο επίπεδο του ψευδοκράτους. Αυτό ήταν το σχέδιο του Ατλαντιστή Άιντα, ο οποίος δεν σεβάστηκε τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη.

Το επόμενο διάστημα αναμένεται να διεξαχθούν πολλές συζητήσεις για το θέμα αυτό, με τον συνηθισμένο τρόπο, που κυριαρχείται από αλληλοκατηγορίες. Δεν γνωρίζω αν είναι πρέπον, σε αυτό ειδικά το στάδιο, να εισέλθει η πολιτική ηγεσία σε περίοδο παρατεταμένης αντιπαράθεσης, διότι ο εχθρός είναι η Τουρκία, και μόνο αυτή. Η Ελλάδα είναι η απόλυτη σύμμαχός μας, και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, έχει επιλεγεί από τον λαό να ηγείται του κυπριακού κράτους και να διαπραγματεύεται. Αυτές είναι οι πραγματικότητες.

Όσοι με διαβάζουν γνωρίζουν τις απόψεις μου. Δεν συμφωνώ με τις ιδέες του Κύπριου ηγέτη, ούτε με τον τρόπο που επέλεξε να διαπραγματευθεί το εθνικό θέμα. Είναι άλλο το να διαπράττεις ένα λάθος στη διαπραγμάτευση και άλλο να αφήνουμε στο απυρόβλητο την Τουρκία, επειδή τσακωνόμαστε μεταξύ μας.

Αδυνατώ να δώσω συμβουλές στον κ. Αναστασιάδη, καθώς δεν έχω τις ικανότητες, αλλά η έκφραση γνώμης δεν απαγορεύεται. Άλλωστε, η Δημοκρατία και μας επιτρέπει και μας δίνει τη δύναμη, να παρουσιάζουμε χωρίς φόβο και πάθος τις απόψεις μας. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, πέραν των άλλων υποχρεώσεων του, πρέπει να είναι και ενωτικός πάνω απ’ όλα και δεν πρέπει να επιτρέπει καμία αντιπαράθεση σε ότι αφορά το εθνικό θέμα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει και να ακούει, όχι να απαιτεί μόνο να τον ακούνε.

Στη διάρκεια του Μνημονίου, κατά το οποίο δοκιμάστηκε η Κύπρος και ο λαός της, ο κ. Αναστασιάδης είχε την τύχη να μην έχει απέναντί του το σύνολο του πολιτικού κόσμου. Ακόμα και το ΑΚΕΛ, που είχε την υποχρέωση να προστατεύσει τα δικαιώματα των εργαζομένων, συμπεριφέρθηκε υπεύθυνα. Τα κόμματα που τον «πολεμούν» στο Κυπριακό στην πλειοψηφία τους τον εξυπηρέτησαν προσφέροντας σημαντική βοήθεια στις συζητήσεις με τους δανειστές. Διότι όταν και ο αντίπαλος σου παλεύει τους δανειστές η διαπραγματευτική σου τακτική ισχυροποιείται.

Η επιτυχία της εξόδου από το Μνημόνιο ανήκει σε όλους. Και στον Πρόεδρο, και τον υπουργό Οικονομικών, και στους αρχηγούς των κομμάτων που στάθηκαν δίπλα του, με πρώτο και καλύτερο τον Νικόλα Παπαδόπουλο. Πολλοί λέγαμε τότε ότι ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ ξεπέρασε κάθε όριο υποστήριξης προς τον κ. Αναστασιάδη. Καλώς έπραξε και του αξίζουν συγχαρητήρια… Διότι το κομματικό συμφέρον δεν είναι πάντα και εθνικό.

Με βάση τις παραπάνω σκέψεις, πιστεύω ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να τείνει χέρι συνεργασίας προς τους αρχηγούς των κομμάτων, που ο ίδιος θεωρεί ότι τον κυνηγούν. Η επιτυχία της εξόδου από το Μνημόνιο, πρέπει να είναι ο οδηγός του και στο εθνικό ζήτημα. Είναι ο μόνος δρόμος και αποτελεί καθολικό αίτημα του λαού. Σας θέλουμε ενωμένους διότι μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να επιτύχουμε τον κοινό στόχο, που είναι η απαλλαγή της πατρίδας μας από τον τουρκικό ζυγό. Διότι μερικοί τείνουν να ξεχνούν ότι είναι η Τουρκία που κατέχει την Κύπρο. Δεν είναι η Ελλάδα ρε μάγκες, ούτε όσοι αντιστέκονται στην «όποια λύση». Πως να το κάνουμε; Το πρόβλημα είναι η κατοχική δύναμη, η οποία μας αρνείται το δικαίωμα της ελπίδας, το δικαίωμα να ζήσουμε ελεύθεροι σε καθεστώς πλήρους ειρήνης και σε ένα κράτος, όπου θα δημιουργούμε Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι μαζί.

Η μάστιγα για την Κύπρο είναι η Τουρκία και από το 2002 οι εθνικο-ισλαμιστές του Ταγίπ Ερντογάν, τους οποίους αρκετοί, δυστυχώς, Ελληνοκύπριοι θεωρούσαν πως είναι …φιλέλληνες. Ναι τέτοια διορατικότητα και τόσο λανθασμένη υποστήριξη ενός  φαινομένου, που ήρθε για να μείνει. Λόγω αυτού, είναι άμεση υποχρέωση όλων μας να ενωθούμε για να αντιμετωπίσουμε αυτή τη λαίλαπα. Δεν μπορούμε να χαρίσουμε την πατρίδα μας σ’ αυτό το τουρκικό συνοθύλευμα των εθνικιστών και των ισλαμιστών της κατοχικής δύναμης.

Ο συμβιβασμός είναι καλός και μία συνετή πράξη αν έχεις απέναντί σου λογικούς ανθρώπους. Εδώ έχουμε να κάνουμε με τρελούς και παλαβούς. Πολεμοχαρείς ανθρώπους που σκοτώνουν τους πολίτες τους, που δολοφονούν τους συμπατριώτες τους.  Εμάς θα σκεφθούν, που μας θεωρούν και γκιαούρηδες; Οπότε ας σταματήσουμε να «σκοτωνόμαστε» μεταξύ μας και να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, ενωμένοι τη μάχη για την Πατρίδα.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ως πρώτος των πρώτων, να λάβει την πρωτοβουλία και να καλέσει στο Προεδρικό Μέγαρο τους αντιπάλους του στο Κυπριακό. Τους Ακελικούς και τους Συναγερμικούς δεν τους χρειάζεται, καθώς στο Κυπριακό είναι ελάχιστες οι διαφωνίες τους, και εμάς λόγος δεν μας πέφτει.

Ουδείς είναι αλάνθαστος κύριε Πρόεδρε και δεν πρέπει να εκνευρίζεστε με όσους από εμάς εκφράζουμε διαφορετική γνώμη από τη δική σας. Ο στόχος είναι ο ίδιος αλλά η επιλογή του δρόμου για να φτάσουμε στο ποθητό αποτέλεσμα είναι μία και το «κλειδί» το κρατάτε εσείς.

Πρέπει να ακούσετε και την άποψη τους και στο κάτω-κάτω της γραφής το προηγούμενο ΔΗΚΟ σας εξέλεξε επί μίας ατζέντας που είναι διαφορετική από τη (σημερινή) δική σας…

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Είτε συμφωνεί κανείς με τον Νίκο Κοτζιά, είτε διαφωνεί, δεν μπορεί να μην παραδεχθεί πως είναι ένας αριστερός πατριώτης, που έχει αγάπη για την πατρίδα. Δεν δικαιούται, λοιπόν, κανείς να του προσάπτει κατηγορίες ενώ γνωρίζει πως η τουρκική πλευρά έκανε τα αδύνατα δυνατά για να τορπιλίσει την Διάσκεψη της Γενεύης. Ο Νίκος Κοτζιάς πήγε στη Γενεύη για να στηρίξει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να διαπραγματευθεί. Γι’ αυτό ας πάψουν να του φορτώνουν τις ευθύνες της Τουρκίας. Είναι ντροπή…

Το ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ (ανήκει στη δημοσιογραφική αποστολή): Έχω λάβει μέρος σε πολλές δημοσιογραφικές αποστολές. Αλλά τούτη, που κάλυψε την Διάσκεψη της Γενεύης ήταν η καλύτερη. Αδράζω, λοιπόν, την ευκαιρία να ευχαριστήσω όλους τους συναδέλφους και τον καθένα ξεχωριστά, για την απόλυτη συνεργασία, για το σεβασμό της δεοντολογίας και για το υψηλό επίπεδο ευθύνης που επέδειξαν. Άπειρα ευχαριστώ στην αρχηγό της αποστολής, στην «Ριάνα μας», η οποία τα έκανε όλα εύκολα για τους δημοσιογράφους. ΕΠΙΣΗΣ: Ο τρόπος ενημέρωσης από τον Νίκο Χριστοδουλίδη και τους συνεργάτες του (συμπεριλαμβάνω και τον ατίθασο Βίκτωρα και τον φιλόσοφο Λοϊζο) ήταν υποδειγματικός. Αυτό που μου προκάλεσε μεγάλη εντύπωση ήταν το γεγονός ότι τόσοι άνθρωποι, με τόσες διαφορετικές ιδέες και απόψεις, έβρισκαν τον τρόπο -ήταν επιδίωξη θα έλεγα- να μην αφήσουν τίποτα να τους πικράνει ή να τους ενοχλήσει. Και το περίεργο είναι ότι έκανα περισσότερη παρέα με τους λεγόμενους «νενέκους». Πέρα από την όποια πλάκα βγάζω σ’ όλους το καπέλο. Στο επανιδείν

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Υστερόγραφα Team

Η δημοσιογραφική ομάδα των Υστερόγραφων… κάνει παιχνίδι