Κ. Παπαδόπουλος: Τι είναι πράγματι η “Yoga” και η… είσοδός της στο σχολείο (!)

Υστερόγραφα Team
Posted on November 09, 2017, 6:00 pm

Γράφει ο Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος

 

 

Το διεθνούς κύρους Λεξικό της Οξφόρδης , οι θέσεις του οποίου περιέχονται και σε σχεδόν όλες τις εγκυκλοπαίδειες, αναφέρουν πως «η “Yoga” είναι μέρος της θρησκευτικής λατρείας του ινδουισμού και του βουδισμού». Επομένως, αν θέλει κάποιος να έχει μια σφαιρική ενημέρωση για τη γιόγκα, ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές, ιδεολογικές ή άλλες πεποιθήσεις του, είναι απαραίτητο να λάβει υπ’ όψιν του και τις θέσεις αυτών που ασχολούνται συστηματικά με τις διάφορες θρησκείες (θεολόγων και θρησκειολόγων).

Το Διεθνές αναγνωρισμένο Γερμανικό Αθλητικό Πανεπιστήμιο της Κολωνίας σε εργασία του (μπορείτε εύκολα να αναζητήσετε στο διαδίκτυο) αποδεικνύει μέσω ειδικών (ιατρούς, αθλίατρους, καθηγητές φυσικής αγωγής κλπ) ότι η Yoga ούτε σωματική άσκηση είναι ούτε η χαλάρωση που προσφέρει είναι «αποκλειστικό προνόμιο». Παρακάτω παρατίθενται ορισμένα στοιχεία από την εργασία σε συνάρτηση με τα προγράμματα Erasmus.

Η γιόγκα παρουσιάζεται στις δυτικές κοινωνίες ως γυμναστική ή τρόπος χαλάρωσης, με στόχο να γίνει πιο εύκολα αποδεκτή, από άτομα που ανήκουν σε μια τουλάχιστον από τις εξής κατηγορίες:

  • Έχουν περιορισμένες γνώσεις για τις μεγάλες παγκόσμιες θρησκείες (χριστιανισμό, ινδουισμό, βουδισμό, ισλάμ)
  • Έχουν επιφανειακή γνώση για τη δική τους πίστη
  • Είναι αδιάφοροι ή μισο-αδιάφοροι θρησκευτικά
  • Είναι άθεοι

Τα προγράμματα Erasmus επιδιώκουν (σύμφωνα με το Ι.Κ.Υ) την «Επαγγελματική Εξέλιξη του Διδακτικού Προσωπικού όλων των βαθμίδων Εκπαίδευσης (2014-2020)». Στην Ελλάδα υπάρχουν τρία “key actions” (KA1, KA2, KA3) μέσω Erasmus.

  • Mobility (Κινητικότητα)
  • Partnership (Συνεργασία)
  • Youth and Sport (Νεολαία και Άθληση)

Αν αφιερώσει χρόνο κάποιος και περιηγηθεί στις σελίδες του διαδικτύου θα διαπιστώσει ενδιαφέροντα, καινοτόμα, πρωτοποριακά προγράμματα κυρίως για εκπαιδευτικούς, αλλά και για μαθητές, που έγιναν, «τρέχουν» ή συνεχίζονται από διάφορα σχολεία της χώρας μας. Τα περισσότερα έχουν να κάνουν με αξιοποίηση ΤΠΕ (Τεχνολογιών, Πληροφορικής, Επικοινωνίας), συνεργασίες και ανταλλαγή εμπειριών εκπαιδευτικών διαφόρων χωρών της ΕΕ από νέες παιδαγωγικές μεθόδους κι εφαρμογές, ανταλλαγή πολιτισμικής κουλτούρας. Προγράμματα δημιουργικά και πράγματι ενδιαφέροντα.

Φέτος σαν ένα τέτοιο πρόγραμμα του Erasmus+, της ενότητας ΚΑ2, ενός «καινοτόμου» και «πρωτοποριακού» προγράμματος, τρέχει σε σχολείο της Αττικής και το πρόγραμμα «εκπαιδευτικής» Yoga “YoYoYoga”. Σε παιδιά της Β’ Τάξης (;) Είναι πράγματι αξιοπερίεργο ότι έχουν εξαντληθεί κάθε άλλη δημιουργική ιδέα ή παιδαγωγική μέθοδος, κάθε άλλη δυνατότητα αξιοποίησης της χρηματοδότησης του Erasmus για ανάπτυξη πρωτοποριακών προγραμμάτων και καινοτομικών ιδεών και καταλήξαμε στην (και καλά …βαφτισμένη)… «εκπαιδευτική» Yoga!

Ο κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να πιστεύει σε όποια θρησκεία θέλει ή να είναι άθεος. Αυτό που, εμένα προσωπικά, ενοχλεί, είναι η σκόπιμη (ή από άγνοια-αδιαφορία) επικάλυψη του θρησκευτικού στοιχείου, που οδηγεί στην παραπλάνηση των μη ινδουιστών – βουδιστών και προσβάλει, στην ουσία, τους πραγματικούς ινδουιστές – βουδιστές. Η προσπάθεια, δηλαδή, να επι-βληθεί ή να υπο-βληθεί στους άλλους μία ψευδαίσθηση, μία πλάνη. Ποιος έχει το δικαίωμα να οδηγεί ανθρώπους σε θρησκευτικές πρακτικές χωρίς τη ελεύθερη (και με πλήρη επίγνωση) συγκατάθεσή τους; Το θεωρώ απαράδεκτο ορισμένοι να θέλουν να οδηγήσουν τα παιδιά, που βρίσκονται στο σχολικό περιβάλλον, σε αθλητικούς χώρους ή σε άλλους κοινής χρήσεως (π.χ. κατασκηνώσεις), στην εφαρμογή της γιόγκας ή άλλων παρόμοιων θρησκευτικών πρακτικών με το πρόσχημα της γυμναστικής. Μια τέτοια πράξη έρχεται σε αντίθεση με την θρησκευτική ελευθερία. Η ευθύνη των γονέων και των διδασκόντων – ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές, πολιτικές ή άλλες προτιμήσεις τους – στο θέμα αυτό είναι πολύ μεγάλη. Στην περίπτωση αυτή, ο κάθε ένας έχει το δικαίωμα και την ευθύνη, να αντιδράσει με κάθε νόμιμο τρόπο στην επιβολή π.χ. από το σχολικό περιβάλλον θρησκευτικών πράξεων, που δεν είναι σύμφωνες με τις δικές του θρησκευτικές πεποιθήσεις (οποιεσδήποτε κι αν είναι αυτές).

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα, βεβαίως, ακόμα κι αν ξεκίνησε από την «ιδέα» κάποιου εκπαιδευτικού, θεσμικά πήρε έγκριση από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών. Αυτό πάλι εμένα, απαραίτητα, δεν μου λέει κάτι. Δηλαδή αν αύριο μεθαύριο κάποιος άλλος εκπαιδευτικός έχει την «ιδέα» να προτείνει ως «πρωτοποριακό παιδαγωγικό πρόγραμμα» την «Ασούρα» (θρησκευτική πρακτική με αυτομαστίγωση – σιιτών μουσουλμάνων), για δήθεν «αυτοτιμωρία» για κάποιο παράπτωμα και το Ι.Κ.Υ. την εγκρίνει, θα πρέπει η κοινωνία να την αποδεχτεί; Κι αν από τις «εικόνες» της «Ασούρα» έχουμε οπτικά δείγματα και είναι φανερά τα αποτελέσματα μιας θρησκευτικής πρακτικής (για τους περισσότερους …σοκαριστικά), τα αποτελέσματα ορισμένων άλλων θρησκευτικών πρακτικών που είναι μη ορατά, ή για κάποιους ακόμη και χειρότερα ή επικινδυνότερα – για ψυχολογικούς και προσηλυτιστικούς λόγους (σε κάθε περίπτωση αμφιλεγόμενα), γιατί θα πρέπει να γίνουν αποδεκτά;

 

Υστερόγραφα Team
Η δημοσιογραφική ομάδα των Υστερόγραφων... κάνει παιχνίδι