Κ. Παπαδόπουλος: Η εικόνα της “Εκκλησίας” και τα ερωτήματα που προκύπτουν στον Ορθόδοξο Χριστιανικό κόσμο

Kostas_Papadopoulos

Πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στην Κρήτη η λεγόμενη «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος» της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η προεργασία, για την προετοιμασία αυτής της Συνόδου, αποσκοπούσε στον Πανορθόδοξο χαρακτήρα της, ωστόσο αυτό δεν έγινε εφικτό αφού από τη συνάντηση αυτή, των απανταχού Ορθοδόξων Εκκλησιών, απουσίαζαν τελικά η Εκκλησία της Ρωσίας, της Βουλγαρίας, της Γεωργίας και το Πατριαρχείο της Αντιόχειας.

Διαβάζοντας το μήνυμα, μετά την ολοκλήρωση της Συνόδου, από την επίσημη ιστοσελίδα της Εκκλησίας της Ελλάδας, αλλά και τη σχετική εγκύκλιο (www.ecclisia.gr) μπορεί ο καθένας να ενημερωθεί και να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.

Γεγονός είναι πως ο ορθόδοξος πληθυσμός της πατρίδας μας, και όχι μόνο, παρέμεινε στοχαστικός απέναντι σε αυτή την Σύνοδο. Είναι η αλήθεια πως ο κλήρος δεν είχε φροντίσει να ενημερώσει αναλυτικά και επαρκώς τους πιστούς πριν, αλλά δεν το έχει κάνει ούτε μέχρι σήμερα για τα αποτελέσματα αυτής της συνάντησης. Τον σκοπό που εξυπηρέτησε η σύγκληση της Συνόδου, τα αληθινά αίτια απουσίας όσων τοπικών Εκκλησιών απουσίαζαν, την ουσία και τα συμπεράσματα από τις αποφάσεις που πάρθηκαν, τον τρόπο υλοποίησης αυτών στο μέλλον.

Η εικόνα της Εκκλησίας, σε γενικό επίπεδο, τον τελευταίο καιρό προβληματίζει. Ακόμα και άνθρωποι με καλή διάθεση, που δεν αποτελούν σώμα του «Ορθόδοξου λαού», έχουν πολλά και μεγάλα ερωτήματα, απόρροια συγκεκριμένων δράσεων και επιλογών του κλήρου που βρίσκεται στην κεφαλή της. Η κοινή επίσκεψη του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών με τον πάπα στη Λέσβο (αυτή καθ’ αυτή αλλά και τελικά υπό τους όρους και τις συνθήκες που πραγματοποιήθηκε), με την εικόνα όπως αυτή μεταφέρθηκε στα σπίτια μας από τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, δεν συνάδει με τον χαρακτήρα και το δόγμα που πρεσβεύει η Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη σε σχέση με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και τα πιστεύω της. Ο χριστιανορθόδοξος λαός αντιλαμβάνεται τη δύσκολη θέση του Πατριάρχη, όταν η έδρα του Πατριαρχείου βρίσκεται σε μια χώρα όπου επικρατεί άλλο θρησκευτικό δόγμα, και καλείται να πάρει θέση σε λεπτά ζητήματα. Σίγουρα όμως δεν «ενθουσιάζεται» στην ιδέα και στην εικόνα «ο επικεφαλής μεταξύ των ίσων», Ορθόδοξος Οικουμενικός Πατριάρχης να αποτελεί την …ουρά του προκαθίμενου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Παρόμοιο συμπέρασμα βγαίνει και από την επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου Αθηνών, τους προηγούμενους μήνες, στα προσωρινά κέντρα συγκέντρωσης των προσφύγων-μεταναστών. Η κριτική που ακολούθησε της ενέργειας του Αρχιεπισκόπου να μην φέρει τον Σταυρό κρεμασμένο στον λαιμό του (σύμβολο και καμάρι της Ορθόδοξης Εκκλησίας) για «να μην προκαλέσει…», εκλήφθηκε σαν πράξη αδυναμίας και, το λιγότερο, κακής εκτίμησης, που δημιούργησε αρνητικές σκέψεις στο μυαλό των πιστών. Δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα απλό «ατυχές συμβάν» ή παράλειψη. Οι πρόσφυγες-μετανάστες είναι αυτοί που πρέπει να συμβαδίσουν με τις συνθήκες ενός τόπου-χώρας φιλοξενίας, ή ενδιάμεσου σταθμού, χωρίς βεβαίως (εννοείται) να υποχρεώνονται στην υιοθέτηση άλλων «πιστεύω» και άρνησης των θρησκευτικών τους αντιλήψεων ή να υπόκεινται σε προσβολή της προσωπικότητάς τους.

Σε μέρες δύσκολες και καιρούς πονηρούς, για την Ελλάδα αλλά και την Ορθοδοξία, απαιτείται καλύτερη στάση από την αυτοκέφαλη Εκκλησία. Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι πρέπει να είμαστε ή να γίνουμε φανατικοί και ζηλωτές. Είναι άλλωστε αντίθετο με τη διδασκαλία του Χριστού μας. Άλλο όμως αυτό και άλλο να ανοίγουμε τον δρόμο, με ενέργειες, πράξεις και εικόνες, για παρέκλιση από το ένα και αληθινό δόγμα της Χριστιανορθόδοξης Πίστης μας. Η επικοινωνία και ο διάλογος της «Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας» με άλλα ετερόδοξα χριστιανικά δόγματα και θρησκείες, θα πρέπει να έχει ως σκοπό την μεταλαμπάδευση της διδασκαλίας και της διαχρονικής αλήθειας του Χριστού μας. Τη μόνη απάντηση σε κάθε οντολογικό ζήτημα ή φαινομενικό δίλημμα της εποχής μας. Απέναντι σε κάθε δοξασία, αντίληψη και προσχεδιασμένη απατηλή ενέργεια παραποίησης της πραγματικότητας.

Στο μυαλό όλων των Ορθόδοξων Χριστιανών, πόσο μάλλον του κλήρου, πρέπει να κυριαρχεί ο λόγος των Πατέρων μας, πηγή έμπνευσης του οποίου αποτελεί το ζωντανό Ευαγγέλιο, όπως μας το παρέδωσε ο Κύριος και Θεός μας Ιησούς Χριστός.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail