Κ. Παπαδόπουλος: Νέο ατόπημα Κοτζιά (…και Βενιζέλου) για τη Μακεδονία

Posted on March 29, 2018, 1:35 pm
1 sec

 

Του Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου

Σε παρουσίαση βιβλίου, προχθές, με περιεχόμενο το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων (του Νικόλαου Μέρτζου, που δείχνει να συμμερίζεται τις θέσεις του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.), ο υπουργός εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς μας έθεσε ορισμένα «διλήμματα», επιχειρώντας να ισχυροποιήσει τη θέση του (και της κυβέρνησής του) για τον λόγο που επανεκκίνησε τις διαπραγματεύσεις για το όνομα του γειτονικού κράτους, τώρα, αλλά και για τον τρόπο διαπραγμάτευσης. «Συνήγορο» μάλιστα βρήκε και στο πρόσωπο του κ.Ευάγγελου Βενιζέλου, που μέχρι πριν λίγο καιρό εξέφραζε ανοιχτά τις διαφωνίες του με τους χειρισμούς του υπουργείου.

Μας έβαλε λοιπόν να αναρωτηθούμε, ο κ.Κοτζιάς, αν θέλουμε να συνεχίζουμε να …τρέφουμε στον κόρφο μας ένα κράτος, αυριανό, προτεκτοράτο της Τουρκίας. Αν είναι δυνατόν ως Ελλάδα να φοβόμαστε ένα «μικρό κράτος» ή αν δεν επιθυμούμε τελικά να έχουμε καλές σχέσεις με τα Σκόπια. Σοβαρά τώρα; Αυτή είναι η επιχειρηματολογία και «τα μέσα» του υπουργού εξωτερικών μας, για να πείσει τον ελληνικό λαό να παραχωρήσει το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ; Υπάρχει δίλημμα σε αυτά τα ερωτήματα; Ή μήπως το ότι «το παιδί υπάρχει εδώ και 70 χρόνια» είναι επιχείρημα; Από ποιον υπάρχει και πώς; Σαν επαρχία της Γιουγκοσλαβίας; Επί Τίτο; Συγχέονται οι γεωγραφικές επαρχίες ενός κράτους, με την ύπαρξη ενός κράτους αυτό καθαυτό; Την ίδια διεθνή υπόσταση έχουν οι περιφέρειες με ένα κράτος; Ούτε «παιδί» λοιπόν υπήρχε πριν 70 χρόνια (το 1991 προέκυψε), ούτε «βαφτισμένο» είναι.

Αν πάλι ως επιχείρημα θέτει ότι το «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» υπάρχει ήδη στο προσωρινό όνομα της ενδιάμεσης συμφωνίας, δηλαδή στο «Π.Γ.Δ.Μ», μάλλον σαν διπλωμάτης πέφτει σε ολίσθημα (!) καθώς πάλι σαν μια ΠΡΩΗΝ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ, γεωγραφικά προσδιορισμένη, παραπέμπει αυτό το όνομα!

Τώρα πάλι η αναφορά σε μια συνδιάσκεψη της Αθήνας (1977), υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, όπου αναγνωρίστηκε η «μακεδονική» ως διάλεκτος (και όχι ως γλώσσα) μιας περιφέρειας (και όχι ενός κράτους ή χώρας) με αφήνει έκπληκτο. Από έναν «έμπειρο διπλωμάτη» της Ελλάδας. Μια διάσκεψη με θέμα την «τυποποίηση» (standardization) διαλέκτων από την κυριλλική στην λατινική, για να γίνουν κατανοητά, διεθνώς, κείμενα. Για ποια διεθνή αναγνώριση γλώσσας μιλάμε;

Το ότι αμφισβητήθηκε και το βέτο, το 2008 στο Βουκουρέστι, το αφήνω ασχολίαστο. (Ούτε οι ίδιοι οι Σκοπιανοί δεν το έχουν αρνηθεί, …οι Η.Π.Α., η Ευρώπη κι ο κόσμος όλος)

Από την άλλη ο κ.Βενιζέλος μας υπέβαλε άλλο ερώτημα: Για ποια «Μακεδονία είναι μία και ελληνική», λέει, μιλάμε, όταν «η ελληνική Μακεδονία είναι ελληνική», και μόνο;                       Ένας συνταγματολόγος, έμπειρος πολιτικός και δεινός ρήτορας (…και καλά), είπε ότι…       «η ελληνική Μακεδονία είναι ελληνική»(!) Ήμαρτον Θεέ μου! Λες και δεν αντιλαμβάνεται ο κ.Βενιζέλος (ακόμα χειρότερα αν το κάνει…) ότι όταν ο λαός φωνάζει «Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ», αναφέρεται στην ΙΣΤΟΡΙΑ, στον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ και σε ΟΛΑ όσα πρεσβεύει ο όρος ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Ότι σε αυτή τη φράση εμπεριέχεται το γεγονός ότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ «μακεδονικό έθνος» και «μακεδονική γλώσσα»! Ένας πολιτικός που εκλέγεται από την Μακεδονία, επί χρόνια!

Έχουν εστιάσει, οι πολιτικοί μας, στο Σύνταγμα των Σκοπίων και όπως όλα δείχνουν, και από την πρώτη στιγμή φαινόταν, εκεί θα «χαλάσει η μαγιά». Γιατί η αδιαλλαξία των γειτόνων συνεχίζεται όταν επιμένουν να μιλούν για «μακεδονική ταυτότητα» (έθνος και γλώσσα) – ανιστόρητα και προκλητικά, κι όταν αρνούνται να «ξεριζώσουν» αλυτρωτικές αναφορές και σκέψεις. Το ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ όμως, δεδομένα, οι περισσότεροι το θεωρούν ήδη παραχωρημένο, αρνούμενοι να υιοθετήσουν τη βούληση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, σε μια «αντιπροσωπευτική δημοκρατία». Αντιπρόσωποί μας είναι όλοι αυτοί στη βουλή. Αντιπρόσωποι ενός λαού που έχει πάρει θέση, ξεκάθαρα!

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ και ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΗ!!!

(Ξανά και ξανά μέχρι να το εμπεδώσουν και οι πλέον …«αδιάφοροι»)