Κ. Ζαχαριάδης: Όταν κάποιος πολιτικός πιστεύει ότι η ανισότητα είναι στη φύση του ανθρώπου…

Υστερόγραφα Team
Posted on December 31, 2017, 11:21 am
8 secs

 

Γράφει ο Κώστας Ζαχαριάδης

Διευθυντής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ

 

Σύμφωνα με τους αναλυτές της Credit Suisse, το 1% των πλουσιότερων ανθρώπων στον πλανήτη, έχει στη κατοχή του περισσότερο από το 50% του του συνολικού πλούτου όλων των νοικοκυριών παγκοσμίως, με  αυτή την ανισότητα να χειροτερεύει τα επόμενα χρόνια, και τη νέα γενιά ανθρώπων που γεννήθηκαν τη δεκαετία του ’80, να αντιμετωπίζει δύσκολες καταστάσεις.

Η ελβετική τράπεζα, σε πρόσφατη αναφορά της δημοσίευσε και μια ανακοίνωση, η οποία εμπεριείχε την αθάνατη φράση: «Η μελλοντική κατάσταση της οικονομικής πυραμίδας, διαφαίνεται πιο αισιόδοξη για τα εύρωστα οικονομικά τμήματά της εν αντιθέσει με αυτά που βρίσκονται στο χαμηλότερο επίπεδο».

Η μεγάλη οικονομική κρίση της τελευταίας δεκαετίας, στις ΗΠΑ και την ΕΕ, έχει συσχετιστεί με σοβαρές αποκαλύψεις φοροδιαφυγής σε διεθνές επίπεδο, οι οποίες αποτελούν την απόδειξη της ανεπάρκειας και της διαφθοράς που δημιουργήθηκαν  από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Οι υποθέσεις της οικονομικής απάτης, του εγκλήματος και της διαφθοράς δεν είναι συνδεδεμένες μόνο με τα ισχυρά συμφέροντα των lobby των τραπεζών και των πολυεθνικών εταιριών, αλλά η εξάπλωσή τους επιδρά και στην πολιτική. Όταν οι εθνικές κυβερνήσεις υιοθετούν τέτοιες μεθόδους και τακτικές, θυματοποιούνται  όλοι οι πολίτες που πληρώνουν κανονικά τους φόρους τους και  είναι εκείνοι που πάντοτε θα πληρώνουν το τίμημα της φοροδιαφυγής και των σκανδάλων της διαφθοράς.

Σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, κάθε χρόνο 240 δισεκατομμύρια ευρώ «χάνονται» και μεταφέρονται σε φορολογικούς παραδείσους.

Μεγάλα σκάνδαλα, όπως τα Wikileaks, Luxleaks, Panama Papers και Paradise Papers, αποτελούν σοβαρά γεγονότα που αποδεικνύουν ότι κάτι δε λειτουργεί ορθά στο διεθνές οικονομικό σύστημα.

H κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και πολλές προοδευτικές κυβερνήσεις διεθνώς κάνουν τεράστιες προσπάθειες, προκειμένου να ελεγχθεί η φοροδιαφυγή και να αυξήσει την αποτελεσματικότητα μηχανισμών είσπραξης φόρων. Αυτό όμως προϋποθέτει και τη συνεργασία με τα υπόλοιπα κράτη διεθνώς, το οποίο συνήθως καθίσταται ανέφικτο, διότι αρκετά από τα κράτη δεν επιθυμούν τέτοιου είδους συνεργασία για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής.

Στη χώρα μας, ορισμένοι πιστεύουν ότι το ζήτημα με τα Paradise Papers αποτελεί μια συνωμοσία εις βάρος της οικογένειας Μητσοτάκη. Εδώ όμως πρόκειται για την αποκάλυψη μιας τεράστιας φοροδιαφυγής – φοροαποφυγής σε παγκόσμιο επίπεδο, την ίδια στιγμή που οι απλοί πολίτες και ειδικότερα οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, όπως και οι μεσαίες τάξεις υπόκεινται σε ενιαίο φορολογικό καθεστώς.

Αυτή η ακραία φοροαποφυγή συμβάλει στη δημιουργία μιας άνισης πραγματικότητας, καθώς οι Ευρωπαίοι Πολίτες καλούνται εν καιρώ οικονομικής κρίσης να πληρώσουν και τα δημοσιονομικά κενά που δημιουργούνται. Για κάθε ευρώ, κάθε δολάριο, κάθε γιεν, που βρίσκονται παρκαρισμένα σε φορολογικούς παραδείσους για σαράντα χρόνια πληρώνουν την αντίστοιχη φορολογία η μεσαία τάξη και τα αδύναμα οικονομικά στρώματα. Για κάθε αφορολόγητο εξοχικό, υπερπολυτελές αυτοκίνητο ή αεροπλάνο που έχει κάποιος τραπεζίτης, χρηματιστής, επιχειρηματίας ή πολιτικός θα μπορούσε να έχει χτιστεί ένα νοσοκομείο, ένα σχολείο ή άλλες υποδομές αν τα χρήματα φορολογούνταν ισότιμα στις εθνικές οικονομίες.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει κατορθώσει, να συλλέξει 750 εκατ. Ευρώ, μέσω της «εθελοντικής» διόρθωσης φορολογικών δηλώσεων. Η μάχη που δίνει η κυβέρνηση για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής κινείται στη σωστή κατεύθυνση, ωστόσο για την πάταξη τέτοιου είδους εγκληματικής ανομίας, επιβάλλεται τόσο η εσωτερική συστράτευση και συνεννόηση χωρίς διάθεση μικροπολιτικής προσέγγισης, όσο και συγκεκριμένες δεσμεύσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η εξάλειψη των φορολογικών παραδείσων είναι μια πρόκληση για τη Παγκόσμια Κοινότητα, όπου μέσα σε αυτήν, η Ελλάδα δοκιμάστηκε σκληρά κι επωμίζεται το βάρος που προκύπτει από την αδιαφανή δράση μιας καλομαθημένης οικονομικής ελίτ. Είναι προφανές ότι οι φορολογικοί παράδεισοι αποτελούν καταφύγιο μιας διαχρονικής ανηθικότητας στην πολιτική και στην οικονομία και απέναντι σε αυτό κάθε πολιτική δύναμη οφείλει να κατέχει μια ξεκάθαρη θέση και στάση.

Η έκθεση της  Credit Suisse αποτυπώνει μια γενική παγκόσμια πραγματικότητα που χωρίζει τον κόσμο μεταξύ των κρατών αλλά και μέσα στα ίδια τα κράτη. Μόνο κάποιος που πιστεύει ότι η ανισότητα είναι στη φύση του ανθρώπου μπορεί να αποδεχτεί την κατάσταση ως έχει και να μην προσπαθήσει να βάλει ένα φρένο.

 

Υστερόγραφα Team
Η δημοσιογραφική ομάδα των Υστερόγραφων... κάνει παιχνίδι