Κατερίνα Παναγοπούλου: Η κυβέρνηση λειτούργησε διχαστικά με την αδειοδότηση των καναλιών

Υστερόγραφα Team
Posted on January 10, 2017, 11:04 am

 

 

Πηγή: poplike.gr

 

Νέα, όμορφη, ξανθιά γυναίκα ψάχνει…Οχι ό,τι ενδεχομένως πονηρά φαντάζεστε αλλά το…ρεπορτάζ. Με φιγούρα μοντέλου και μικρή σε ηλικία Κατερίνα Παναγοπούλου ανήκει στο δυναμικό του Star Channel, επιφορτισμένη με το ρεπορτάζ του Υπουργείου Εργασίας. Με δομημένη σκέψη και άποψη, συχνά παρεμβαίνει στα social media, με επιδραστικές αναρτήσεις. Μια περίπτωση που επιβεβαιώνει τη ρήση ότι μερικές φορές τα…looks συνοδεύονται και από brains!

Ποια η δημοσιογραφική πορεία σου μέχρι τώρα;

Ξεκίνησα πρακτική άσκηση στον ραδιοφωνικό σταθμό Flash 96 και σίγουρα ήταν μία ευτυχής συγκυρία. Τότε ο Flash ήταν μεγάλο σχολείο. Στους διαδρόμους, στα γραφεία και τα studio συναντούσες κάθε μέρα το enfant gâté του συναφιού. Ήταν τα πιο τρυφερά και ευτυχισμένα χρόνια, τότε που δούλευες 12ωρα για 300 ευρώ τον μήνα και παρόλα αυτά ένιωθες ευτυχισμένος.

Έμεινα στον Flash και αφού τελείωσα το Πάντειο- συνολικά 12 χρόνια, όπου έκανα σχεδόν τα πάντα, ρεπορτάζ, δελτία ειδήσεων και σχεδόν από την πρώτη στιγμή είχα τη δική μου εκπομπή, όπου μου δινόταν η δυνατότητα-  χωρίς ίχνος λογοκρισίας να βγάζω όποιον θέλω και να λέω ό,τι θέλω- παρά το ότι όταν ξεκίνησα ήμουν ένα παιδί μόλις 19-20 ετών!

Ήμουν τυχερή, που την εποχή που ο Flash έβαζε λουκέτο, το STAR αποφάσιζε να κάνει ενημερωτική στροφή και υπήρχε κενό στον τομέα ρεπορτάζ που κάλυπτα ήδη στο ραδιόφωνο.  Έτσι, το 2013 βρέθηκα στο δελτίο ειδήσεων του καναλιού. Άλλη εμπειρία εντελώς η τηλεόραση, αλλά εξίσου μαγική.

Βέβαια, ήδη από τα χρόνια που σπούδαζα στο Πάντειο είχα καθηγητή τον Φώτη Γεωργελέ, ο οποίος όταν άνοιξε την Athens Voice με πήρε από την πρώτη μέρα μαζί του για να κάνω –όπως συνηθίζω να λέω χιουμοριστικά- «πράξη όσα μου έμαθε και με κρατάει μέχρι σήμερα ελπίζοντας ότι κάποια μέρα θα τα κάνω»!

 

 

 

-Αν αναλάμβανες την παρουσίαση μιας δικής σου εκπομπής, τι θα ήθελες να είναι αυτή; Ποιο concept θα σε εξέφραζε περισσότερο;

Εκ των πραγμάτων δε θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο από ενημερωτική εκπομπή, καθώς αυτός ήταν ανέκαθεν ο τομέας ρεπορτάζ που κάλυπτα, επομένως σε οτιδήποτε άλλο δεν ξέρω κατά πόσο θα ήμουν καλή. Αυτό βέβαια δε σημαίνει πως εννοώ απαραίτητα το κλασικό, ένα τραπέζι με εναλλαγή βουλευτών και οικονομολόγων.

-To όλο θέμα με τις άδειες των καναλιών; Ενα σχόλιο;

Ήταν μία μεγάλη περιπέτεια που πέρασε ο κλάδος και κινδύνευσαν να βρεθούν χιλιάδες άτομα στο δρόμο, εξαιτίας ενός νόμου που εξαρχής ελεγχόταν ως προς τη συνταγματικότητά του. Αυτό, βέβαια που έμεινε, είναι το πώς έπεσαν οι μάσκες.

Είχε φερ’ ειπείν μεγάλο ενδιαφέρον να βλέπεις να λένε «θα επιβάλλουμε στην Digea να ρίξει μαύρο στα κανάλια», πολιτικοί που χαρακτήριζαν πραξικόπημα το κλείσιμο της ΕΡΤ3. Επίσης ήταν σοκαριστικό να παρακολουθεί κανείς την μεθοδική προσπάθεια διέγερσης των πιο ταπεινών ενστίκτων των πολιτών, στους οποίους η κυβέρνηση περνούσε το μήνυμα «όπως κι εσείς μείνατε άνεργοι, έτσι θα αφήσουμε άνεργους και τους δημοσιογράφους».

Η κυβέρνηση λειτούργησε διχαστικά φέρνοντας αντιμέτωπο τον εν δυνάμει άνεργο με τον άνεργο. Για να μην σχολιάσω ότι ως «χτύπημα στη διαπλοκή» τελικά η κυβέρνηση εννοούσε το ποιος μπορούσε να δώσει τα περισσότερα χρήματα.

Και βέβαια, μέσα σε αυτό το πλαίσιο παλινωδιών, κάποιοι σοβαροί άνθρωποι συμμετείχαν στη διαδικασία, έδωσαν πολλά χρήματα, ξεκίνησαν να φτιάχνουν επιχειρήσεις και κανάλια, τα οποία ξαφνικά τους είπαν ότι πρέπει να τα αφήσουν στην μέση, εξαιτίας μίας παράτυπης- όπως αποδείχθηκε από το ΣΤΕ- διαδικασίας που από την αρχή ήταν στον αέρα.

 

 

Εσύ, όμορφο κορίτσι, βρέθηκες στο πολιτικό ρεπορτάζ. Δεν θα σου ταίριαζε καλύτερα το lifestyle;

Ευχαριστώ για το κομπλιμέντο, αλλά δεν νομίζω ότι έχει να κάνει με την εμφάνιση.  Άλλωστε και στο πολιτικο-οικονομικό ρεπορτάζ υπάρχουν πολύ όμορφες γυναίκες, παρά το ότι είναι ανδροκρατούμενο. Επομένως η πρόκληση είναι μεγαλύτερη.

-Τα γενικότερα ενδιαφέροντά σου ποια είναι; Διαβάζεις, ενημερώνεσαι, βλέπεις κάτι, πηγαίνεις κάπου;

Η αλήθεια είναι ότι οι ώρες που εργάζομαι ξεκινούν από νωρίς το πρωί και αναγκαστικά δεν τελειώνουν πριν το δελτίο ειδήσεων. Δεν είναι λίγες οι φορές, μάλιστα, που μετά το δελτίο του STAR κάθομαι και γράφω ένα άρθρο για την Athens Voice. Επομένως, πρακτικά οι ώρες που μένουν είναι ελάχιστες.

Δεν μου αρέσουν τα κλαμπ, αλλά λατρεύω όταν βγαίνω για φαγητό σε ένα όμορφο εστιατόριο με καλή παρέα και συζητάμε. Μία όμορφη συζήτηση είναι για μένα το καλύτερο αγχολυτικό.

Όσο για το αν διαβάζω, μου αρέσει να με παίρνει ο ύπνος διαβάζοντας κάποιο βιβλίο, αν και έχει πλάκα ότι όταν διαβάζω κάποιο πολιτικό βιβλίο π.χ. για τα αίτια της κρίσης, αντί να ηρεμήσω πετάγομαι και…. φουντώνω από τα νεύρα μου με αποτέλεσμα να με πιάνει χειρότερη αϋπνία!

-Από τους πολιτικούς με τους οποίους ήρθες σε επαφή, είτε από κυβέρνηση είτε από αντιπολίτευση, ποιους βρήκες πιο ενδιαφέροντες και γιατί;

Αυτό που έχει πλάκα με τους πολιτικούς είναι όταν χαλαρώνουν και αρχίζουν πάνω στην κουβέντα να σατιρίζουν το ίδιο τους το κόμμα.

Πριν από λίγα χρόνια θα σου έλεγα πως όταν οι πολιτικοί «λύνουν την γραβάτα» γίνονται άλλοι άνθρωποι. Σήμερα όμως που πολλοί πολιτικοί θεωρούν ρετσινιά την γραβάτα και πιστεύουν πως είναι cool να εμφανίζονται στη Βουλή όπως στο σούπερ μάρκετ έχω αρχίσει να γίνομαι υπέρμαχος της γραβάτας.

Σε κάθε περίπτωση βέβαια θέλω να πω ότι θυμώνω με την στοχοποίηση των πολιτικών και την απαξίωση της πολιτικής. Τους θεωρούμε a priori διεφθαρμένους και ότι ασχολήθηκαν με την πολιτική χωρίς κανένα ευγενές κίνητρο παρά μόνο για «να τα αρπάξουν». Αυτό είναι λάθος.

 

 

 

-Εσύ είσαι σέξι. Οι πολιτικοί είναι σέξι;

Σε κανέναν πολιτικό δεν επιτρέπεται σήμερα να είναι σέξι. Θα έλεγα μάλιστα ότι έχει επικρατήσει η λογική πως οι πολιτικοί δεν επιτρέπεται καν να κάνουν ό,τι κάνουμε όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι.Τόσα χρόνια ακούγαμε πολλούς που λέγανε «εδώ λιποθυμάνε τα παιδάκια στα σχολεία και ο Στουρνάρας πήγε διακοπές στο Πήλιο».

Τώρα, βέβαια, μάθαμε ότι οι πολιτικοί μπορεί να έχουν… ατύχημα στο σκι στην Ελβετία και να μην μας πειράζει καθόλου. Μάλλον έπαψαν τα «παιδάκια να λιποθυμάνε στα σχολεία…»

-Το γεγονός της εμφάνισής σου, σού δημιουργεί προβλήματα ή όχι; Εχεις αισθανθεί άβολα από τη συμπεριφορά κάποιων απέναντί σου; Από την άλλη, μήπως, λόγω εμφάνισης, χρειάζεται να αγωνιστείς να πείσεις περισσότερο για να σε πάρουν στα σοβαρά?

Αν και θυμώνω με την μόδα που έχει επικρατήσει τελευταία να αποκαλούμε σεξισμό οποιαδήποτε κριτική ασκείται σε μία γυναίκα, θα σου έλεγα πως ναι, όταν κάποια γυναίκα είναι σχετικά εμφανίσιμη πρέπει να προσπαθήσει διπλά για να πείσει ότι είναι και καλή επαγγελματίας. 

Πρέπει να σου πω βέβαια, ότι το πιο αστείο είναι ότι έχω δεχτεί σεξιστικά σχόλια από αυτούς που τάχα μάχονται κατά του σεξισμού!

-Εχεις κάποιου είδους μέντορα στον δημοσιογραφικό χώρο;

Είμαι εναντίον αυτής της λογικής. Ο κάθε άνθρωπος ακόμα κι αν θαύμασε ή εμπνεύστηκε από τη δουλειά κάποιων ανθρώπων διαγράφει τη δική του πορεία. Επίσης δεν μου αρέσει να ετεροπροσδιορίζομαι από κάποιον, όσο κι αν τον-την θαυμάζω.

 

 

 

-Στην Αθήνα τι σου αρέσει και τι όχι?

Η Αθήνα είναι η πόλη μου. Εδώ γεννήθηκα και εγώ και η οικογένειά μου. Με θυμώνει όπως σε θυμώνει ο πιο δικός σου άνθρωπος αλλά ταυτόχρονα την αγαπάω.

Αυτό που με βεβαιότητα με εξοργίζει είναι οι βρώμικοι δρόμοι, σίγουρα η έλλειψη χώρων στάθμευσης- καθώς πρακτικά απαγορεύεται σχεδόν παντού να παρκάρεις- οι πολλοί κακοφωτισμένοι δρόμοι του κέντρου, η έλλειψη αστυνόμευσης και κυρίως η ασταμάτητη κίνηση στους δρόμους.

Λατρεύω όμως για παράδειγμα έναν καλοκαιρινό νυχτερινό περίπατο στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου.

-Θα σε ενδιέφερε στο πλαίσιο της γενικότερης ανανέωσης της πολιτικής σκηνής, να κατεβείς, εάν βεβαίως οι συνθήκες το επιτρέψουν, ως υποψήφια βουλευτής;

Ποτέ μην λες ποτέ που λένε, αλλά προς το παρόν κάτι τέτοιο δεν υπάρχει ούτε καν ως σκέψη στο μυαλό μου. Προτιμώ να ανακαλύπτω και να αναδεικνύω τα τρωτά της εξουσίας ως δημοσιογράφος, παρά να είμαι υπόλογη στον κάθε τρελό και να αποδεικνύω ότι δεν είμαι ελέφαντας.

Αν και εσχάτως, εδώ που τα λέμε, έχουμε φτάσει στο σημείο οι πολιτικοί και οι υπουργοί να στοχοποιούν ή και να καθυβρίζουν πολίτες και δημοσιογράφους, παρά το αντίθετο,

-Θα φωτογραφιζόσουν γυμνή αν ήταν για καλό σκοπό; ( δικαιώματα ζώων κ.λπ. ).

Δεν μου αρέσει να εκθέτω το σώμα μου δημοσίως για κανέναν λόγο, άσε που έχω την αίσθηση πως αυτή η μόδα ανήκει περισσότερο στα ’90s και πλέον έχει εκφυλιστεί. Ούτε πιστεύω πως κάποιος θα ενδιαφερθεί περισσότερο για ένα κοινωνικό θέμα, αν δει τον τάδε δημοσιογράφο/πολιτικό/ ηθοποιό γυμνό.

Περισσότερο περιέργεια υπάρχει και ο ντόρος που γίνεται εξαφανίζει σχεδόν τον αρχικό σκοπό της φωτογράφησης.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Υστερόγραφα Team

Η δημοσιογραφική ομάδα των Υστερόγραφων… κάνει παιχνίδι