Θεοδώρα Γραμμένου: Ο πόνος ως… καλύτερος σύμμαχος

Υστερόγραφα Team
Posted on December 09, 2017, 7:00 am

Γράφει η Θεοδώρα Γραμμένου

Πρωτοετής φοιτήτρια του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

 

 

 

Ο ανθρώπινος πόνος θα μπορούσαμε να πούμε πως χωρίζεται σε 2 κατηγορίες: Τον σωματικό και τον ψυχικό. Ενώ ο πρώτος είναι πιο εφικτό να ερμηνευτεί, ο δεύτερος είναι αρκετά πιο περίπλοκος. Διαφέρουν λοιπόν ως προς την απάντηση. Εύκολα θα μπορούσε να αιτιολογηθεί από έναν γιατρό ένας σωματικός πόνος, όταν όμως πρόκειται για ψυχικό πόνο, δεν υπάρχει σίγουρη αιτιολόγηση.

 

Πολλοί τον συνδέουν με τη θλίψη ή την απογοήτευση, άλλοι πάλι με πρόσωπα και γεγονότα. Στον κάθε άνθρωπο, ο πόνος είναι ένα διαφορετικό συναίσθημα, που δύσκολα ανακαλύπτεις την πηγή του.

Ο θάνατος, ο έρωτας, η μοναξιά. Όταν χάνεις τη δουλειά σου ή όταν δεν μπορείς να μεγαλώσεις τα παιδιά σου. Ο πόλεμος, τα χιλιάδες νεογέννητα που χάνουν τη ζωή τους καθημερινά. Η αποτυχία. Τις στιγμές εκείνες που ο πόνος κατακλύζει το σώμα σου και αναζητάς λόγους για να συνεχίσεις να προσπαθείς. Όταν κλείνεσαι στον εαυτό σου και απομακρύνεις τους πάντες γύρω σου. Όταν πιστεύεις πως η τύχη ή η ευτυχία σου έχουν γυρίσει την πλάτη και με κανέναν τρόπο δεν θα μπορούσες να κερδίσεις τη μάχη της ζωής. Όλα αυτά είναι που τρέφουν τον πόνο και τον κάνουν να εξουσιάζει.

Ο πόνος όμως όσο και αν τον απωθούμε ή τον απορρίπτουμε, είναι η σκληρή πραγματικότητα. Μέσα σε αυτόν αποκαλύπτεται η εμπειρία της ζωής. Για να φτάσεις την ευτυχία ή την επιτυχία, πρέπει πρώτα να έχεις πονέσει, να έχεις νιώσει πως τα χάνεις όλα. Και τότε είναι που αυτός ο πόνος θα μετατραπεί σε δύναμη και θα σου δώσει το έναυσμα να συνεχίσεις να πολεμάς για αυτό που έχεις θέσει ως προσωπικό στόχο. Ο πόνος είναι που σε μαθαίνει να βάζεις τα δικά σου όρια, να ανακαλύπτεις πόσα αντέχεις, πόσα μπορείς να ξεπεράσεις και κυρίως πόσα μπορείς να καταφέρεις. Είναι αυτός που σε βοηθάει να στήσεις τη δική σου προσωπικότητα, ο ‘’δάσκαλος’’ , αφού κανείς δεν γνωρίζει τον εαυτό του χωρίς να έχει υποφέρει.

Όσες φορές λοιπόν φτάσεις στο σημείο να πεις ‘’Πονάω’’, αντιμετώπισέ το σαν μια δοκιμασία που σου αναθέτει η ζωή. Χρησιμοποίησε τον πόνο ως σκαλί που θα σε βοηθήσει να κάνεις ένα βήμα παραπέρα. Άλλωστε, αν τα πάντα στη ζωή μας προσφέρονταν απλόχερα, χωρίς να πρέπει να πονέσουμε ή να προσπαθήσουμε, η επιθυμία για αυτά θα ήταν το ίδιο μεγάλη;

Και μην ξεχνάς, μετά τη βροχή βγαίνει πάντα το ουράνιο τόξο…

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Υστερόγραφα Team
Η δημοσιογραφική ομάδα των Υστερόγραφων... κάνει παιχνίδι