Η (πρώτη και…) τελευταία φορά που ενωθήκαμε ως έθνος

Μάνος Οικονομίδης
Posted on June 17, 2017, 11:22 am

 

 

[email protected]

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Αξία”, το Σάββατο 17 Ιουνίου 2017

 

 

Το… μνημόσυνο της εθνικής μας αθωότητας, συμπλήρωσε φέτος 30 χρόνια. Τρεις ολόκληρες δεκατίες μετά την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ της Αθήνας, το 1987, από τον Νίκο Γκάλη και την παρέα του, η Ελλάδα θυμήθηκε, νοστάλγησε και μελαγχόλησε.

Η Ελλάδα της κρίσης. Της χαμηλής αισθητικής. Του απαράδεκτου πολιτικού δυναμικού. Κυρίως όμως, η Ελλάδα του πολιτικού διχασμού, τον οποίο ανατροφοδοτούν παρασιτικές φιγούρες του δημοσίου βίου, κατανοώντας ότι μονάχα εκεί, στο περιθώριο και το σκοτάδι μπορούν να έχουν λόγο ύπαρξης. Και κατ’ επέκταση ρόλο.

Πόσο τραγικό αλήθεια. Να σκέφτεσαι ότι το αυθόρμητο ξέσπασμα ψυχισμού το βράδυ που η εθνική ομάδα κέρδισε το Ευρωμπάσκετ του 1987, ήταν η τελευταία φορά που ο λαός μας ενώθηκε εν καιρώ ειρήνης. Η… πρώτη και τελευταία.

Δεν είναι φυσικά τυχαίο ότι, εκείνη η στιγμή μνημονεύεται ακόμη από την Ιστορία. Η Ιστορία άλλωστε ήταν εκείνη που κοντοστάθηκε και… κοίταξε περίεργα, ίσως για να βιώσει και η ίδια τον συγκλονισμό της στιγμής. Την έγερση ενός περήφανου έθνους.

Έκτοτε, σεργιανίζουμε στα αδιέξοδα της καθημερινότητάς μας. Με την κρίση των τελευταίων επτά ετών να φέρνει στην επιφάνεια τον χειρότερο εαυτό μας. Να υποκαθιστά το φως με το σκοτάδι.

Κι όμως, θεωρητικά πάντοτε, στο τέλος το φως νικάει πάντα το σκοτάδι. Έτσι δεν είναι; The Final Countdown, για να θυμηθούμε και τον… εθνικό ύμνο του έπους του 1987.

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Μάνος Οικονομίδης

Ο Μάνος Οικονομίδης είναι δημοσιογράφος. Σύμβουλος στρατηγικής και επικοινωνίας