Η “ξεχασμένη” κοινωνία, τελευταία ελπίδα για την εξέγερση των αδικημένων Ελλήνων

Μάνος Οικονομίδης
Posted on November 18, 2017, 9:41 pm
7 secs

 

Του Μάνου Οικονομίδη

[email protected]

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Αξία”, το Σάββατο 18 Νοεμβρίου 2017

 

 

Έναν χρόνο μετά τον… σκανδαλισμό της επικράτησης του Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στη Χίλαρι Κλίντον, στη μάχη για την Προεδρία των ΗΠΑ, και αφού προσπεράσει κανείς τις «χαριτωμένες» στιγμές που μας προσφέρει το Οβάλ Γραφείο, δεν μπορεί να μην αποδώσει στον σημερινό ένοικο του Λευκού Οίκου την πιο ευφυή διαπίστωση πολιτικών συνθηκών και κοινωνικής συμπεριφοράς.

 

Πιάνοντας το νήμα από τη «σιωπηλή πλειοψηφία», τον όρο που ανακάλυψε και επικαλέστηκε πρώτος ο Ρίτσαρντ Νίξον, ο πιο τοξικός πολιτικός που γνώρισε η Αμερική… πριν τη Χίλαρι, ο Ντόναλντ Τραμπ μίλησε για την «ξεχασμένη κοινωνία».

 

Η θυελλώδης επικράτηση του Τραμπ απέναντι στη Χίλαρι, προέκυψε στον επίλογο πληθυντικών αφετηριών, κυρίως όμως ως εκκωφαντικό αποτύπωμα της ενσυνείδητης εξέγερεσης της σιωπηλής πλειοψηφίας των Αμερικανών. Που ήθελαν και πάλι αλλαγή, όπως το 2008 με τον Μπαράκ Ομπάμα, αν και με διαφορετικό… ίχνος αυτή τη φορά.

 

Ο Τραμπ εξέλιξε την παραπάνω πολιτική ρητορική. Την πήγε πιο μακριά από το εύρημα της σιωπηλής πλειοψηφίας. Μίλησε για τους «ξεχασμένους» Αμερικανούς, θέλοντας να περιγράψει τα ενεργά κύτταρα της αμερικανικής κοινωνίας, που καταδικάστηκαν στο περιθώριο αυτά τα χρόνια. Που αισθάνθηκαν να παραγκωνίζονται. Που είδαν τη συνολική πρόοδοι να έρχεται χωρίς τους ίδιους, αν οχι… εις βάρος τους.

 

«Ξεχασμένοι» πολίτες υπάρχουν φυσικά σε κάθε κοινωνία. Πολύ περισσότερο, στα χρόνια της ακραίας κρίσης που βιώνουμε την τελευταία δεκαετία. Ακόμη περισσότερο, υπάρχουν σε μια «χαλασμένη» χώρα, όπως είναι η Ελλάδα της κρίσης και των Μνημονίων.

 

Ιστορικά βεβαίως, η ελληνική κοινωνία δεν διακρίνεται από διάθεση… επαναστατικής γυμναστικής. Απέχουμε μακράν από τον χαρακτηρισμό της κοινωνίας που διεκδικεί και ανατρέπει. Δεν διεκδικούμε. Δεν ανατρέπουμε. Μένουμε εγκλωβισμένοι στους μελαγχολικούς μικρόκοσμους που έχουμε φτιάξει γύρω μας. Ο καθένας στην καθημερινότητά του.

 

Το μέλλον ωστόσο είναι ανοικτό σε… νέες εμπειρίες. Και οι μοιραίοι και άβουλοι που ταπείνωσαν την τελευταία δεκαετία την πατρίδα μας, θα πρέπει να ανησυχούν για την εξέγερση των «ξεχασμένων» Ελλήνων. Εκείνων που παρακάμφθηκαν. Που παραμερίστηκαν. Που ξεχάστηκαν. Που είδαν να τους αφαιρούν βιαίως το δικαίωμα σε ένα καλύτερο μέλλον. Για χάρη των μετρίων, των ανεπαρκών, των κολλητών.

 

Οι «ξεχασμένοι» Έλληνες. Και το δέος μπροστά σε μια μελλοντική αφύπνισή τους. Αρκεί φυσικά να βρεθεί αφυπνιστής.

 

Μπορεί να βρεθεί. Οι απαντήσεις, από την ίδια τη ζωή. Προσεχώς. Στο τέλος. Όπως συμβαίνει και με το φως. Που, επίσης στο τέλος… νικάει πάντα το σκοτάδι.

 

Μάνος Οικονομίδης
Ο Μάνος Οικονομίδης είναι δημοσιογράφος. Σύμβουλος στρατηγικής και επικοινωνίας