Η Ντόρα και η συμφωνία Μητσοτάκη-Έβερτ που “στράβωσε”. Για καλό…

Φρίξος Παλαιολόγος
Posted on October 16, 2017, 1:35 pm

Του Φρίξου Παλαιολόγου

Η σχέση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με τον Μιλτιάδη Έβερτ, δεν ήταν ποτέ εύκολη. Ο απόγονος των Βενιζέλων έβλεπε στο πρόσωπο του “μπλουντόζα’ έναν επιθετικό εκπρόσωπο του καραμανλικού συστήματος, με απευθείας και αδιαμεσολάβητη σχέση με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Δίπλα του, δεν τον είχε σχεδόν ποτέ. Ακόμη και όταν τον… μετακόμισε στην Αθήνα, στη μάχη των δημοτικών εκλογών του 1986, δεν πίστευε πιθανότατα ότι ο Μιλτιάδης Έβερτ θα εξασφάλιζε μια απρόσμενη νίκη-θρίαμβο, και θα συνέδεε έκτοτε τον πολιτικό ίσκιο του με δυο εκκωφαντικούς συμβολισμούς. Την πρώτη πολιτική ήττα του συστήματος ΠΑΣΟΚ σε εκλογές που δεν ήθελε να χάσει, και την επανάσταση της ιδιωτικής ραδιοφωνίας, με τον Αθήνα 9.84, που άνοιξε το δρόμο και για την ιδιωτική τηλεόραση.

Στα δύσκολα χρόνια της τριπλής εκλογικής αναμέτρησης 1989-1990, ο Μιλτιάδης Έβερτ διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο ώστε η κοινωνική βάση της Νέας Δημοκρατίας να δώσει στον “φιλελεύθερο” Κωνσταντίνο Μητσοτάκη την ώθηση που χρειαζόταν για να φτάσει στην εξουσία. Κάπου εκεί, η σχέση τους… τελείωσε.

Στην τριετή διακυβέρνηση της χώρας από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, ο Μιλτιάδης Έβερτ ήταν ουσιαστικά ο άτυπος επικεφαλής της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, και ο σχεδόν βέβαιος διάδοχος του Κρητικού πολιτικού, ειδικά από τη στιγμή που ο Αντώνης Σαμαράς αποχώρησε και ανέτρεψε με δραματικό τρόπο την κυβέρνηση.

Έτσι και έγινε. Την επομένη της εκλογικής ήττας του 1993, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης άνοιξε το δρόμο για τη διαδοχή του. Και, το σύστημά του, στήριξε παρασκηνιακά τον Μιλτιάδη Έβερτ απέναντι στον Γιάννη Βαρβιτσιώτη.

Ο “μπλουλντόζας” πήρε τα κλειδιά της Ρηγίλλης, απέναντι στον ασθενούντα Ανδρέα Παπανδρέου φάνταζε βέβαιος “επόμενος πρωθυπουργός”, και, κάπου εκεί… ήρθε ο Σημίτης. Και άλλαξαν όλα.

Στις βουλευτικές εκλογές του 1996, ο έμπειρος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, διαβλέποντας το… ενδιαφέρον μέλλον, έκανε την αναγκαία πολιτική ζύμωση με τον Μιλτιάδη Έβερτ, ώστε η Ντόρα Μπακογιάννη να μετακομίσει από τη μονοεδρική της Ευρυτανίας στην Αθήνα. Όχι όμως οπουδήποτε. Στη Β’ Αθηνών, εκεί όπου παραδοσιακά η δύναμη του μητσοτακικού στρατοπέδου ήταν ευμεγέθης, όπως επιβεβαιώθηκε και μετά από 8 χρόνια, με την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη… με την πρώτη, και πρώτος.

Ο αστικός μύθος της εποχής λέει ότι ο Μιλτιάδης Έβερτ είχε συμφωνήσει. Η Ντόρα ετοιμαζόταν για τη χαώδη Β’ Αθηνών, και λίγο πριν τις εκλογές, ο τότε πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας άλλαξε πλάνο, και την… παρέπεμψε στην Α’ Αθηνών.

Η χήρα του Παύλου Μπακογιάννη δεν… μάσησε. Και σάρωσε σε αριθμό ψήφων, εδραιώνοντας μια εντυπωσιακή πολιτική ηγεμονία στην εκλογική περιφέρεια η οποία σχεδόν ταυτίζεται με τον Δήμο Αθηναίων. Δηλαδή, την ιστορική πρωτεύουσα του δυτικού πολιτισμού.

Η Ντόρα έγινε αργότερα Δήμαρχος Αθηναίων. Το 1996 ωστόσο, και μετά την ήττα της Νέας Δημοκρατίας από το ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη, συγκράτησε τον ψυχισμό της, και έκανε ένα στρατηγικό λάθος, που η Ιστορία δείχνει ότι απέβη μοιραίο. Δεν αμφισβήτησε η ίδια τον Μιλτιάδη Έβερτ, αλλά δια του Γιώργου Σουφλιά (και του Στέφανου Μάνου, αρχικά). Σε δυο χρόνους: Στη “μικρή” εσωκομματική εκλογή του 1996, και στο ανοιχτό Συνέδριο του 1997.

Μόνο που τότε, τη δεύτερη φορά, η καραμανλική πτέρυγα κινήθηκε περισσότερο μεθοδικά. Άλλαξε γενιά, με τον Κώστα Καραμανλή, και ουσιαστικά φρέναρε τη φυσική διαδρομή της Ντόρας Μπακογιάννη προς την κορυφή.

Η Α’ Αθηνών λοιπόν, θα υπάρχει πάντα στην καρδιά της. Γι’ αυτό και, έχει τη σημασία του το γεγονός ότι, ανακοίνωσε από τώρα, πως θα είναι και πάλι υποψήφια στην πρωτεύουσα.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Φρίξος Παλαιολόγος

Ο Φρίξος Παλαιολόγος είναι δημοσιογράφος