Η κατάρρευση της Χίλαρι, και το κόμμα του Λίνκολν που επιστρέφει (;) στον Λευκό Οίκο

Μάνος Οικονομίδης
Posted on September 03, 2016, 1:56 pm
11HILLARY-master675

 

[email protected]

 

Όταν η Χίλαρι Κλίντον ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της για το προεδρικό χρίσμα των Δημοκρατικών, η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών αναλυτών στις ΗΠΑ προέβλεπε περίπατο και αυτονόητη επικράτηση για την άλλοτε Πρώτη Κυρία και πρώην Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ.

Υπήρχαν άλλωστε μονάχα δυο εμπόδια στον δρόμο της, και αμφότερα αποσύρθηκαν εγκαίρως. Ο Αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν πιέστηκε αφόρητα παρασκηνιακά από τον Μπαράκ Ομπάμα, να μην κάνει το επόμενο βήμα, και οι φιλελεύθεροι ακτιβιστές του Δημοκρατικού Κόμματος δεν βρήκαν επαρκή οικονομική στήριξη για τη μεγάλη επιστροφή του Αλ Γκορ.

Έτσι, η Χίλαρι Κλίντον βρέθηκε να τρέχει μόνη της για το προεδρικό χρίσμα των Δημοκρατικών. Ακόμη κι έτσι όμως, λίγο έλειψε να τερματίσει δεύτερη, αν σκεφτεί κανείς ότι ο γηραιός Γερουσιαστής του Βερμόντ Μπέρνι Σάντερς κατάφερε να της αποσπάσει περίπου το 45% της κοινωνικής βάσης του Δημοκρατικού Κόμματος. Ερχόμενος από το πουθενά. Και επιβεβαιώνοντας τις βαθύτερες ανησυχίες στενών συνεργατών του Μπαράκ Ομπάμα, όπως του “μυαλού” Ντέιβιντ Άξελροντ, για τη “μη εκλογιμότητα” της Χίλαρι.

Στις δημοσκοπήσεις που διενεργήθηκαν καθόλη τη διάρκεια της μάχης για το προεδρικό χρίσμα Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών, η Χίλαρι Κλίντον έδειχνε να έχει σοβαρό πρόβλημα με έναν νεώτερο, φωτογενή και άφθαρτο αντίπαλο, όπως τον Γερουσιαστή της Φλόριντα Μάρκο Ρούμπιο. Κέρδιζε δύσκολα τον εκλεκτό του Tea Party, Τεντ Κρουζ. Ήταν περίπου ισόπαλη με τον τελευταίο επίγονο της πολιτικής δυναστείας των Μπους, τον πρώην Κυβερνήτη της Φλόριντα Τζεμπ Μπους. Και… κανείς δεν καταλάβαινε τι θα συνέβαινε με τον Ντόναλντ Τραμπ, επειδή κανείς δεν πίστευε ότι ο εκκεντρικός μεγιστάνας του real estate θα κέρδιζε το προεδρικό χρίσμα των Ρεπουμπλικανών.

Τελικά, τους μήνες αυτούς μάθαμε να ζούμε με τον “τυφώνα” Τραμπ. Και η Χίλαρι. Η οποία αρχικά βρέθηκε μπροστά στις δημοσκοπήσεις, στη συνέχεια πίσω, και μετά τα Συνέδρια των δυο κομμάτων, απέκτησε σταθερό προβάδισμα άνω του 5%, που σε κάποιες μετρήσεις άγγιζε ακόμη και το ψυχολογικό όριο του 10%.

Αρκετοί υπέθεσαν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ τελείωσε. Ότι το “αδιανόητο”, δηλαδή η προοπτική μιας Προεδρίας Τραμπ, αποτελεί ήδη παρένθεση σεναρίου για τη μοναδική υπερδύναμη που έμεινε όρθια μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.

Όπως δείχνει η τελευταία δημοσκόπηση Reuters/Ipsos, η πραγματικότητα επιστρέφει για να εκδικηθεί τις επιθυμίες. Μέσα σε μια εβδομάδα, η Χίλαρι Κλίντον απώλεσε προβάδισμα 8%, και πλέον βρίσκεται μια μονάδα πίσω από τον Ντόναλντ Τραμπ. Ο υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος προηγείται με 40% έναντι 39% της Χίλαρι Κλίντον, και ουσιαστικά επανεκκινεί τη θεωρία του… τρόμου για τη διαδοχή του Μπαράκ Ομπάμα στο Οβάλ Γραφείο από τον ίδιο, μετά τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ.

Η κατάρρευση της Χίλαρι Κλίντον ήταν περίπου αναμενόμενη. Αρκετοί διαβάζουν τις τελευταίες εξελίξεις, στη βάση της αύξησης της συσπείρωσης του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, που αρχίζει πλέον, έστω και δειλά, να… συμμορφώνεται πίσω από την υποψηφιότητα Τραμπ. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε για μια εξαιρετικά συμπαγή και “νομιμόφρονα” εκλογική βάση, που έφτασε συμπαγής στις κάλπες για να στηρίξει ακόμη και τους Τζον ΜακΚέιν (το 2008) και Μιτ Ρόμνεϊ (το 2012), απέναντι στον Μπαράκ Ομπάμα.

Δεν έχουν άδικο. Όπως μετράει και η… ψυχολογική-ιστορική διάσταση, του “κύκλου που κλείνει”. Ελάχιστες φορές ένα κόμμα εξουσίας στις ΗΠΑ κατάφερε να παραμείνει στον Λευκό Οίκο για περισσότερα από 8 συνεχή χρόνια, δηλαδή δυο πλήρεις θητείες ενός Προέδρου.

Η ουσία όμως, μάλλον βρίσκεται κάπου αλλού. Στην αφόρητη τοξικότητα της Χίλαρι Κλίντον. Την οποία μισεί, μια ευρεία και συμπαγής κοινωνική πλειοψηφία στις ΗΠΑ. Μια πλειοψηφία που διατρέχει οριζόντια κόμματα και ακτιβιστικές οργανώσεις. Η λεγόμενη “σιωπηλή πλειοψηφία”. Αυτήν που επιχείρησε να “εκφράσει” ο Ντόναλντ Τραμπ με τα επίσημα συνθήματα της καμπάνιας του, όταν ελάχιστοι συνειδητοποιούσαν τη στοχευμένη στρατηγική του.

Σε συνδυασμό με ακόμη μια στοχευμένη επιλογή. Να αποκαλεί τη Χίλαρι “διεφθαρμένη”. Και να έχει μετατρέψει τη συγκεκριμένη λέξη περίπου σε… συνώνυμο της άλλοτε Πρώτης Κυρίας και πρώην Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, κυρίως αξιοποιώντας τη δυναμική του Twitter.

Το στρατόπεδο της Χίλαρι από την πλευρά του, τον αποκαλεί… περίπου “τρελό”. Μόνο που, η ιστορική εμπειρία μας έχει διδάξει, ότι μεταξύ “τρελού” και “διεφθαρμένου”, οι κοινωνίες απαντούν με την επίκληση της ηθικής. Δηλαδή… ρισκάρουν με τον “τρελό”.

Δεν πρέπει άλλωστε να ξεχνάμε ότι, ακόμη και με υποψήφιο Πρόεδρο τον Ντόναλντ Τραμπ, οι Ρεπουμπλικανοί παραμένουν το Μεγάλο Κόμμα. Το Κόμμα του Αβραάμ Λίνκολν, που θέλει να επιστρέψει στον Λευκό Οίκο.

 

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Μάνος Οικονομίδης
Ο Μάνος Οικονομίδης είναι δημοσιογράφος. Σύμβουλος στρατηγικής και επικοινωνίας