Η δημόσια εξομολόγηση του Στέφανου Μάνου, που φαιδροποιεί (περισσότερο) τις εκλογές στην Κεντροαριστερά

Μαρίκα Λυσιάνθη
Posted on November 08, 2017, 11:01 am

Της Μαρίκας Λυσιάνθη

 

Καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται στον προθάλαμο της εξουσίας, σύμφωνα τουλάχιστον με τις δημοσκοπήσεις, καλό θα ήταν ο σημερινός πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας να διδαχθεί από τα παθήματα του πατέρα του.

Από το… πώς την πάτησε ο μεγάλος και εμβληματικός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, όταν, τη δύσκολη και φορτισμένη περίοδο 1990-93, που ολοκληρώθηκε με δραματικό τρόπο με την Αποστασία και τη βίαιη πτώση της κυβέρνησής του, τοξικές φιγούρες που βρέθηκαν κοντά του, με κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση και άσκηση της εξουσίας, επί της ουσίας… τον πήραν στον λαιμό τους.

Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι της Μιράντας Ξαφά, σε ρόλο συμβούλου επί των οικονομικών, που ακόμη και σήμερα, σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά, αδυνατεί να κατανοήσει ότι, εκτός από το… 1% της κοινωνίας (ψευδο-ελίτ) που η ίδια εκπροσωπεί, υπάρχει ένα άλλο… 99%, που είτε σέρνεται, επιχειρώντας να επιβιώσει, είτε αδυνατεί να επιβιώσει.

Η πιο εμβληματική περίπτωση ωστόσο, είναι αυτή του Στέφανου Μάνου, επειδή, σε αντίθεση με τη Μιράντα Ξαφά, είχε θέση υπουργού στις κυβερνήσεις Μητσοτάκη. Και όχι… τυχαίου υπουργού. Ο Στέφανος Μάνος ήταν Υπουργός Οικονομικών, με τη θρυλική υστεροφημία του… “0+0=14”, που στιγμάτισε τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη.

Στα χρόνια που ακολούθησαν την πτώση Μητσοτάκη από την εξουσία, μετά την Αποστασία του 1993, ο Στέφανος Μάνος αυτονομήθηκε. Ήρθε σε σύγκρουση, αρχικά με τον Μιλτιάδη Έβερτ και στη συνέχεια με τον Κώστα Καραμανλή, διεγράφη από τον δεύτερο, ίδρυσε τα δικά του κόμματα, φυσικά του… 1%-1,5%, και στις εκλογές του 2004 ήταν στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ. Του Γιώργου Παπανδρέου. Τότε που όλοι οι Έλληνες, είτε ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ, είτε όχι, επιθυμούσαν την πολιτική αλλαγή, εκείνος επέλεξε να εκτεθεί ως βουλευτής του τελευταίου των Παπανδρέου.Βουλευτής Επικρατείας, δηλαδή διορισμένος και όχι εκλεγμένος από τον λαό.

Με αφορμή τις εκλογές για τον νέο φορέα της Κεντροαριστεράς, ο Στέφανος Μάνος ήρθε να επιβεβαιώσει τη λαϊκή ρήση για το βαρέλι χωρίς πάτο, στον κατήφορο. Με ανάρτηση στην προσωπική σελίδα του στο Facebook, δήλωσε ότι στις 12 Νοεμβρίου… θα ψηφίσει στις εσωκομματικές εκλογές. Και επιχείρησε να δικαιολογήσει την επιλογή του, ως “απόδειξη ενός λαού που ξυπνάει”.

Η περαιτέρω φαιδροποίηση μιας διαδικασίας που έχασε την αξιοπρέπειά της. Κυρίως όμως, η επιβεβαίωση του τι συμβαίνει όταν μια μεγάλη παράταξη επιτρέπει σε κάθε… περαστικό να επηρεάσει την εκλογή της ηγεσίας της.

Η ανάρτηση του Στέφανου Μάνου έχει ως εξής:

“Την Κυριακή 12 Νοεμβρίου θα ψηφίσω στον πρώτο γύρο των εκλογών για την ανάδειξη του επικεφαλής του νέου προοδευτικού φορέα. Απόδειξη λαού που ξυπνάει.

Οι 9 υποψήφιοι δέχθηκαν να “υπακούσουν” στους κανόνες που θέσπισε Ανεξάρτητη Αρχή υπό τον καθηγητή κ. Αλιβιζάτο. Από μόνο του αυτό είναι αξιοπρόσεκτο γεγονός. Ανταγωνιστές πολιτικοί, προσωπικότητες και κόμματα δέχτηκαν να υποταχθούν εκουσίως σε κανόνες που ορίστηκαν από μια Αρχή που οι ίδιοι υποψήφιοι δημιούργησαν. Είναι ένα καλό ξεκίνημα.

Για την ανάδειξη του επικεφαλής δεν καλούνται να ψηφίσουν μόνον οι οπαδοί των υποψηφίων, αλλά όλοι οι Έλληνες πολίτες. Όλοι όσοι έχουν δικαίωμα ψήφου στις εθνικές εκλογές. Είτε είναι στην Ελλάδα, είτε στο εξωτερικό. Έτσι αποφάσισε η Ανεξάρτητη Αρχή σεβόμενη τους Έλληνες πολίτες. Ποτέ άλλοτε δεν έχει γίνει τέτοια διαδικασία με τόση προσήλωση στην ακρίβεια. Ως Έλληνας πολίτης αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω την Αρχή και τον καθηγητή κ. Αλιβιζάτο για το δικαίωμα ψήφου που μου παραχώρησε. Την Κυριακή 12 Νοεμβρίου θα ψηφίσω.

Το ίδιο ελπίζω να κάνουν όσοι με διαβάζουν. Οι νεώτεροι, αυτοί που ενδεχομένως παρακολουθούν την πολιτική με κυνική προδιάθεση, ή δεν συγκινούνται από τους υποψηφίους, ή βαριούνται να πάνε να ψηφίσουν, ας σκεφθούν αν θα ήταν καλύτερα να μην έχουν δικαίωμα ψήφου. Ο επικεφαλής να επιλεγόταν σε μυστικές συναντήσεις διαφόρων “παραγόντων”. Όλοι να πάμε να ψηφίσουμε. Μαζική συμμετοχή. Απόδειξη λαού που ξυπνάει.

Μαζική συμμετοχή και στο εξωτερικό. Για να καθιερωθεί η ψήφος των Ελλήνων του εξωτερικού. Υπάρχουν κέντρα παντού. Βρυξέλλες, Κοπεγχάγη, Λονδίνο, Στοκχόλμη, Βερολίνο, Μόναχο, Φρανκφούρτη, Σύδνεϋ, Παρίσι, Νέα Υόρκη και αλλού.”.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Μαρίκα Λυσιάνθη

Η Μαρίκα Λυσιάνθη είναι ψυχολόγος