Η “δεύτερη ευκαιρία” που προσφέρει το Σκοπιανό στον Τζιτζικώστα, για να διορθώσει τη ζημιά των εσωκομματικών εκλογών του 2016

Μαρίκα Λυσιάνθη
Posted on January 17, 2018, 1:20 pm
1 sec

 

Της Μαρίκας Λυσιάνθη

Η ζωή δεν προσφέρει συχνά δεύτερες ευκαιρίες. Γι’ αυτό και όταν το φαινόμενο σεργιανίζει στη διαδρομή κάποιου, ως απρόσμενη εξαίρεση, η αντίδραση του πρωταγωνιστή και η διαχείριση των καινούριων δεδομένων, αποκτούν πληθυντική αξία.

Οι εξελίξεις γύρω από το Σκοπιανό προσφέρουν στον Απόστολο Τζιτζικώστα μια τέτοια “δεύτερη ευκαιρία”, και μάλιστα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα από τη μοιραία στιγμή της εσωκομματικής μάχης για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, που ολοκληρώθηκε με την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη, τον Ιανουάριο του 2016.

Σε εκείνη τη μάχη, ο Απόστολος Τζιτζικώστας ήταν ο μεγάλος χαμένος, υπό την έννοια ότι είχε όλα τα πλεονεκτήματα της συγκυρίας και της εποχής, με το μέρος του. Νέος, άφθαρτος, προερχόμενος από τη Βόρεια Ελλάδα, εκεί όπου ιστορικά, και σε αντίθεση με ό, τι συμβαίνει στην υπόλοιπη Ελλάδα, η Κεντροδεξιά διατηρεί κοινωνική πλειοψηφία έναντι της Κεντροαριστεράς.

Σε μια μάχη ωστόσο που έμοιαζε προσαρμοσμένη στα δικά του στοιχεία ταυτότητας, με την Κεντροδεξιά να βρίσκεται για πρώτη φορά μετά το 1997 τόσο κοντά στην αλλαγή γενιάς (προ εικοσαετίας είχε πρωταγωνιστήσει στο σχετικό αίτημα ο Κώστας Καραμανλής), ο Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας έκανε μια σειρά από σημαντικά και μοιραία λάθη.

Και τελικά, στον δεύτερο γύρο, επέλεξε να πάει κόντρα στο φυσικό κοινωνικό και εκλογικό ακροατήριό του, την καραμανλική βάση της Κεντροδεξιάς, και να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο (όπως και ο Αντώνης Σαμαράς) στην επικράτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Εκείνη την πολιτική επιλογή του, ο Απόστολος Τζιτζικώστας την πλήρωσε την τελευταία διετία, με πολιτική απομόνωση και στρατηγική δυστοκία. Δεν έγινε αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, όπως λεγόταν στο παρασκήνιο ότι είχε συμφωνήσει με τον σημερινό πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, και βλέπει έκτοτε μια σειρά στελεχών της γενιάς του, αλλά και της Αυτοδιοίκησης, να τον προσπερνούν.

Με το Σκοπιανό, φαίνεται ότι καταλαβαίνει και ο ίδιος πόσο μεγάλη ευκαιρία του προσφέρεται να… αναρρώσει από εκείνο το πολιτικό χαρακίρι. Φτάνει να είναι προσεκτικός και μεθοδικός, και να αντιληφθεί τα μηνύματα των καιρών. Να ηγηθεί και όχι να συρθεί από τις εξελίξεις.

Κάτι τέτοιο δεν σημαίνει ότι πρέπει απαραίτητα να πρωταγωνιστήσει σε καινούριο πολιτικό φορέα. Φτάνει να πρωταγωνιστήσει και πάλι στο μυαλό και την καρδιά της κοινωνικής βάσης στην οποία απευθύνεται… γονιδιακά. Και από την οποία αποκόπηκε, με την εσωκομματική στάση του πριν από δυο χρόνια.

Μαρίκα Λυσιάνθη
Η Μαρίκα Λυσιάνθη είναι ψυχολόγος