Η ανατολή της αμφισβήτησης

Μάνος Οικονομίδης
Posted on April 15, 2017, 7:12 pm

 

[email protected]

Καμία κοινωνία δεν κατάφερε ιστορικά να κάνει πραγματικά και μετρήσιμα βήματα προόδου, βολεμένη στη μακαριότητα του… καναπέ. Δηλαδή, στο ψηφιδωτό ασφάλειας που προσέφεραν όσα είχαν επιτευχθεί από τους προηγούμενους. Από τη γενιά που παρέδιδε τη σκυτάλη.

Γι’ αυτό και καμία κοινωνία δεν έγινε καλύτερη σε εποχές μακράς και ανατροφοδοτούμενης ευημερίας. Αντιθέτως, δοκίμασε τα όριά της, γνώρισε τα όριά της, και επαναπροσδιόρισε ως φωτογραφία στιγμής, το σημείο καμπής στο οποίο διέγνωσε ότι συνάντησε, κατάλαβε και υιοθέτησε το manual για το ραντεβού με το μέλλον.

Ένα μέλλον που φυσικά προετοιμάζεται εκ των προτέρων, και δεν προκύπτει ως τυχαία συνάρτηση, απρόβλεπτων ή μη, δεδομένων και παραμέτρων. Το μέλλον δεν αιφνιδιάζει. Κυρίως όμως… δεν αιφνιδιάζεται.

Γι’ αυτό και είναι απολύτως προβληματική, ιστορικά, εθνικά και αισθητικά, η τραγική πραγματικότητα την οποία βιώνουμε σήμερα, στη σκιά των Μνημονίων που ανέτρεψαν βίαια την ομαλή διαδρομή προς το μέλλον. Των Μνημονίων που λειτούργησαν ως εφαλτήριο ανάσχεσης της προόδου. Της ελπίδας. Του ίδιου του μέλλοντος.

Φυσικά, ως έναν βαθμό θα έπρεπε να το περιμένουμε. Δεν είμαστε λαός με πρόγραμμα, σχέδιο και συνέπεια. Είμαστε λαός της… τελευταίας στιγμής. Του… δεν βαριέσαι. Του… κάτι θα γίνει. Του από μηχανής θεού, που λειτούργησε πάντοτε ως ο απόλυτος εθνικός αποπροσανατολισμός. Στη σκιά του οποίου κρυβόταν πάντοτε το αποτύπωμα της τραγωδίας: Μίμηση πράξεως…

Η Ελλάδα της βαθιάς, σύνθετης και πολυεπίπεδης κρίσης των τελευταίων ετών, της κρίσης τα θεμέλια της οποίας μπήκαν στην οκταετία της εθνικής λεηλασίας επί εποχής Σημίτη, και ξεκίνησε με την υπογραφή του τελευταίου των Παπανδρέου (τελευταίου γενικώς ή έστω που… έγινε πρωθυπουργός), βιώνει μια παρατεταμένη εθνική τραγωδία, ως ασυγχώρητη μίμηση των ίδιων λαθών. Στρεβλώσεων. Ανεπαρκειών.

Διστάζοντας να εξηγήσει σε ένα πολιτικό σύστημα ακραία κατώτερο των περιστάσεων, ότι το δικαίωμα υπογραφής για το παρόν και το μέλλον ενός ολόκληρου λαού, δεν αποτελεί προνόμιο μιας κυνικής και ανεπάγγελτης ελίτ. Αλλά της έχει παραχωρηθεί… από σπόντα.

Μέρες που είναι, ας αγκαλιάσουμε το φως. Εκείνο που στο τέλος νικάει πάντα το σκοτάδι.

Και ας ξεκινήσουμε, αναλογιζόμενοι ότι το πρώτο βήμα για την πραγματική διόρθωση ενός προβλήματος, είναι η κρυστάλλινη διαπίστωσή του. Η Ελλάδα βρίσκεται ακόμη στην κρίση, επειδή το επιτρέπουμε εμείς.

Μονάχα έτσι θα αντικρίσουμε την ανατολή της αμφισβήτησης. Αμφισβητώντας τη δική μας εθνική, κοινωνική, συλλογική, προσωπική μακαριότητα. Για να αποκτήσουμε δικαίωμα στο πιο δυνατό φως. Εκείνο που έρχεται μετά το πιο βαθύ σκοτάδι.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Μάνος Οικονομίδης
Ο Μάνος Οικονομίδης είναι δημοσιογράφος. Σύμβουλος στρατηγικής και επικοινωνίας