Ζέφη Δημαδάμα: Μπορεί να είναι η εξωτερική πολιτική και φεμινιστική;

Υστερόγραφα Team
Posted on February 26, 2018, 11:06 am
13 secs

Γράφει η Ζέφη Δημαδάμα

Αντιπρόεδρος Γυναικών ΕΣΚ, Γραμματέας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ΠΑΣΟΚ

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Νέα Σελίδα”

 

 

 

Η ΝΑ Ευρώπη λόγω των πλούσιων πλουτοπαραγωγικών και ενεργειακών πηγών της αλλά και των οικονομικών και κοινωνικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ των λαών της, ιστορικά, αποτελεί μια εύφλεκτη και με πολλές διενέξεις περιοχή.

Αποτέλεσμα αυτών είναι να γινόμαστε συχνά μάρτυρες -είτε στα Βαλκάνια, είτε στη Μ. Ανατολή- έντονων εχθροπραξιών, εμφύλιων συρράξεων, πολέμων με αναρίθμητα θύματα μικρά παιδιά και γυναίκες και κατά συνέπεια ατελείωτες προσφυγικές ροές.

Η άσκηση ειρηνικής διπλωματίας, η ανάπτυξη διασυνοριακών «καλών πρακτικών», η καλή γειτονία αποτελούν προτεραιότητα ή μάλλον θα έπρεπε να αποτελούν προτεραιότητα σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο. Το ίδιο και η προώθηση των ειρηνευτικών προσπαθειών και διαπραγματεύσεων. Κι όμως σε αυτό το κρίσιμο πεδίο της άσκησης αποτελεσματικής εξωτερικής πολιτικής, απουσιάζει σχεδόν το μισό του πληθυσμού, δηλαδή οι γυναίκες.

Το πιο πιθανό να είναι να αναρωτηθεί κανείς εάν και κατά πόσο αυτό είναι το ζητούμενο. Αν η εξωτερική πολιτική είναι πεδίο και φεμινιστικής προσέγγισης. Η επίτευξη μιας αποτελεσματικής διαπραγμάτευσης για τη διασφάλιση της ειρήνης ή της σταθερότητας χρειάζεται την ισόρροπη οπτική και συμμετοχή των φύλων. Αυτή είναι η φράση κλειδί.

Διανύουμε το 18ο έτος από την έγκριση του ψηφίσματος 1325 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο αναγνώρισε επισήμως τον μεταβαλλόμενο χαρακτήρα του πολέμου και τον συνεχιζόμενο αποκλεισμό των γυναικών από τις ειρηνευτικές διαδικασίες (United Nations Security Council Resolution 1325 (2000) on Women, Peace and Security) κρίνοντας αναγκαία τη συμμετοχή και την εκπροσώπησή τους σε ειρηνευτικές διαδικασίες, με στόχο την πρόληψη, διαχείριση και επίλυση συγκρούσεων.

Με βάση τα στοιχεία και τις καταγραφές των Ηνωμένων Εθνών, αν συμμετείχαν περισσότερες γυναίκες σε ειρηνευτικές διαδικασίες, θα υπήρχε 20% αυξημένη πιθανότητα επίλυσης και συµφωνίας, η οποία να διαρκεί για 2 χρόνια και 35% αυξημένη πιθανότητα συµφωνίας η οποία να διαρκεί για τουλάχιστον 15 χρόνια.

Κι όμως οι γυναίκες αντιπροσωπεύουν λιγότερο από το 9% των συμμετεχόντων σε διαπραγματεύσεις και λιγότερο από 4% των υπογραφόντων µερών». Δύο μόνο γυναίκες στην ιστορία, η Miriam Coronel Ferrer στις Φιλιππίνες και η Tzipi Livni στο Ισραήλ έχουν υπηρετήσει ως επικεφαλής διαπραγματεύτριες, και μόνο μία γυναίκα η Coronel Ferrer έχει υπογράψει τελική συμφωνία ειρήνης ως επικεφαλής διαπραγματεύτρια.

Η αποτυχία ενσωμάτωσης των γυναικών στις ειρηνευτικές διαδικασίες αγνοεί την αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητά τους στην πρόληψη και αποφυγή των συγκρούσεων και στην αποφυγή επανεμφάνισης των βίαιων συγκρούσεων. Επίσης, αγνοεί την καλύτερη αντιμετώπιση της συνεχιζόμενης βίας και την υιοθέτηση μιας βιώσιμης «προοπτικής ειρήνης» βασισμένης στην ισότητα, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανθρώπινη ασφάλεια για όλους και όλες. Κάποιοι θα σημειώσουν ότι οι συγκρούσεις δεν έχουν φύλο. Δεν θα διαφωνήσουμε, αν και είναι γνωστό ότι οι συγκρούσεις δεν επηρεάζουν τις γυναίκες και τους άνδρες με τον ίδιο τρόπο και στον ίδιο βαθμό (όπως π.χ. σεξουαλική-σωματική βία, εμπορία ανθρώπων, σεξουαλική-εργασιακή εκμετάλλευση). Ωστόσο, υπογραμμίζεται μια ακόμη φορά η αναγκαία, όσο ποτέ, ισόρροπη συμμετοχή των φύλων στα κέντρα λήψης αποφάσεων σε όλα τα επίπεδα. Η «διάσταση του φύλου» και στην εξωτερική πολιτική είναι σημαντική όχι μόνο για όσους ενδιαφέρονται να κάνουν τον κόσμο καλύτερο για τις ίδιες τις γυναίκες και τα κορίτσια, αλλά και για όποιον και όποια ενδιαφέρεται για την ειρήνη, την υπεράσπιση σταθερών συμμαχιών, την προστασία των ευάλωτων ομάδων, την κοινωνική δικαιοσύνη, την υπεράσπιση της δημοκρατίας.  Και σε αυτή την περίπτωση, αναμφίβολα, χρειάζεται η ισόρροπη συμμετοχή και εκπροσώπηση όλων.  

 

 

Υστερόγραφα Team
Η δημοσιογραφική ομάδα των Υστερόγραφων... κάνει παιχνίδι