Εύα Σαμουήλ: Όταν ο Θεός ήρθε στο Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη

Υστερόγραφα Team
Posted on April 07, 2017, 11:03 am

Σπάνια μια παράσταση καταφέρνει να ισορροπεί ανάμεσα στο γέλιο και τη μελαγχολία. Σπάνια δυο ηθοποιοί καταφέρνουν να αποδώσουν επί σκηνής το ανθρώπινο ”ταπεινό”’συναίσθημα , αλλά και τη θεική υπεροχή. 

Κι ακόμη σπανιότερα μπορεί ο θεατής να αποχωρήσει από το θέατρο, έχοντας λάβει ένα γενναίο μάθημα αισιοδοξίας.

Εκεί στην ρημαγμένη λόγω κρίσης , οδό Πατησίων και Αγ. Μελετίου υπάρχει πάντα αυτό το κομψό θεατράκι , Κάτια Δανδουλάκη, κρυμμένο από τα μάτια των περαστικών.

Στον τρίτο όροφο της παλιάς στοάς συντελείται ένα μεγάλο μεταφυσικό θαύμα και ένα μικρό θεατρικό κομψοτέχνημα.

Η  γαλλική θεική κωμωδία Ω θεέ μου, της Ανάτ Γκοβ είναι ένα ένα πολύ σύγχρονο έργο με αιώνια ερωτήματα και ματιά σημερινή. 

Ο Θεός έρχεται στη γη, μέσα στην κατάθλιψη και στην απελπισία, και πολύ κουρασμένος χτυπά την πόρτα μιας αισιόδοξης ψυχολόγου….Ζητάει βοήθεια και ο Θεός;;;; 

Λίγο νωρίτερα  ”εμείς” έχουμε δει τον …Γολγοθά της ηρωϊδας που μεγαλώνει μόνη της ένα αγόρι με αυτισμό και πολλά ταλέντα.

Ένας κήπος στο βάθος του σκηνικού μας γεμίζει ελπίδα.

‘Ενας κήπος που χρειάζεται επειγόντως μια ωραία ανοιξιάτικη μπόρα για να ανθίσει ακόμη πιο γρήγορα τούτος ο σπιτικός Παράδεισος.

‘Οπως στις ζωές των ανθρώπων αναμενόμενη και καλοδεχούμενη μια γλυκιά κουβέντα, ένα βαθύ ερωτικό συναίσθημα , ένα χέρι που σφίγγει το δικό μας στα εύκολα και τα δύσκολα, ένας φίλος, ένας αδελφός.

Η Κατερίνα Διδασκάλου στον ρόλο της ψυχολόγου Άννας είναι  πειστικότατη….

Θέλεις να ανέβεις στην σκηνή και να κουβεντιάσεις μαζί της τα θέματά σου

Μια ωραία ηθοποιός που ωριμάζει σαν το καλό κρασί. Γίνεται όλο και καλύτερη. 

Και μετά έρχεται ο …Θεός. Ο Γρηγόρης Βαλτινός είναι γοητευτικός όπως αυτός γνωρίζει.

Κατέχει πάντα μια αξιοζήλευτη θέση στην καρδιά -κυρίως του γυναικείου- κοινού και αποδίδει με λεπτή ειρωνεία, χιούμορ βρετανικό και άνεση τον δύσκολο θεϊκό ρόλο. Είναι θεσμικός, είναι σταθερός αλλά είναι και κάποιος σαν εμάς, αφού υποφέρει από κατάθλιψη.

Ιδιαίτερη μνεία στην ερμηνεία του Μίλτου Τσιάντου. 

Ο Λίορ  ο νεαρός αυτιστικός με το μεγάλο ταλέντο στη μουσική και  την τεράστια διαίσθηση όπως όλα αυτά τα πλάσματα ενός…κατώτερου Θεού.

‘Αφησα για το τέλος την σκηνοθεσία της Λίνας Ζαρκαδούλα. Σημειώστε το όνομα γιατί θα το ακούτε ολοένα και πιο συχνά στο μέλλον. Νέα και πολλά υποσχόμενη.

Γυναικεία ευαισθησία, κομψότητα, χιούμορ. ‘Ηρεμη διδασκαλία, μεσογειακό ταμπεραμέντο. 

Μια ελπιδοφόρα δύναμη στις τάξεις του ελληνικού θεάτρου.

Και το σημαντικότερο : δεν κραυγάζει: εγώ είμαι η σκηνοθέτις , θαυμάστε με.

Φτάνει αλήθεια,  ένας κήπος, ένα παιδικό χαμόγελο και μια δυνατή γυναίκα να αλλάξουν την σκληρή πραγματικότητα; Ίσως πάντα να χρειάζεται κι ένας Θεός! 

Αλλά όπως  λέει  η κωμωδία της Γκοβ, κάποτε ο Θεός -ακόμα και σε φάση κατάθλιψης- υπάρχει ή κρύβεται στα πολύ καθημερινά και διπλανά μας πράγματα, όπως είναι τα παιδιά και τα λουλούδια.

Μάθημα αισιοδοξίας λοιπόν σε καιρούς χαλεπούς. Εκεί, στο θέατρο Κάτια Δανδουλάκη. 

Η παράσταση θα κρατήσει έως τις  30 Απριλίου.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Υστερόγραφα Team
Η δημοσιογραφική ομάδα των Υστερόγραφων... κάνει παιχνίδι