Εύα Σαμουήλ: Η δαιμονοποίηση του Κιμούλη και το… εθνικό μας σπορ

Εύα Σαμουήλ
Posted on March 18, 2017, 10:55 am

Ο Γιώργος Κιμούλης είναι ένα θεσμικό πρόσωπο για την ιστορία του ελληνικού θεάτρου.

 Κάτι  που κατέκτησε ασφαλώς με την αξία του, κι όχι με ξένες πλάτες.

Είναι ένας ακούραστος και συνεπής εργάτης του θεάτρου με επιτυχίες και αποτυχίες. Μετράει πολλά χιλιόμετρα πάνω στο σανίδι και κάμποσα μέχρι την Επίδαυρο.

Ο Γιώργος Κιμούλης, σ΄αρέσει δεν σ΄αρέσει υπάρχει στο θέατρο περίπου τριάντα χρόνια και η δυναμική του ως ηθοποιού και ενίοτε σκηνοθέτη έχει δοκιμαστεί κι έχει αντέξει στη σκηνή και στο …χειροκρότημα.

Επίσης τον Γιώργο Κιμούλη δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να τον εντάξουμε στη λογική ενός καριερίστα πολιτικού, ενός μάνατζερ, ενός διαχειριστή κρίσης σε εταιρίες και φεστιβάλ.

Ο Γιώργος Κιμούλης αντιμετώπισε και το Ιδρυμα Νιάρχος ως ένα ακόμη στοίχημα με τον εαυτό του σαν κι αυτά που αρέσκεται να βάζει στο σανίδι.

Αναρωτήθηκε για πολύ λίγο , αν μπορεί να το κάνει και αυτό….Για να εισπράξει την απάντηση που μπορεί να περίμενε το πανελλήνιο( αν υποθέσουμε ότι ησχολείτο με την υπόθεση αυτή)  ότι δηλαδή ο Κιμούλης θα τα παράταγε πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις.

Υπάρχει μια μερίδα του Τύπου που πολύ στοχευμένα δαιμονοποιεί τον Γιώργο Κιμούλη και του επιρρίπτει ευθύνες για ένα πείραμα που αν εξαιρέσεις την περίπτωση της Μελίνας Μερκούρη( τουλάχιστον στα καθ΄ημάς- ενδεχομένως και του Θάνου Μικρούτσικου, που οφείλεται στη μαθηματική του κατάρτιση και το μαθηματικό του κεφάλι) δεν πέτυχε σχεδόν ποτέ.

Ο Χορν αποχώρησε όταν ζορίστηκε, ο Χατζιδάκις έβγαζε διαρκώς τη γλώσσα- αλλά είχε πίσω του τη δύναμη του Καραμανλή να στηρίζει κάθε επιλογή, κι ο Ξαρχάκος έφυγε πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις

Ο Κιμούλης γνωρίζοντας και ο ίδιος καλύτερα από μας τον συγκρουσιακό του χαρακτήρα-τουλάχιστον- είχε την τόλμη να φύγει πριν γίνουν όλα ρημαδιό.

Η εθνική μας τάση -προϊόν της εθνικής μας ανωριμότητας- να ανεβάζουμε στο ικρίωμα έχει πια εξελιχθεί σε μάστιγα. Κάτι σαν επιδημία.

Βοηθούντων των Μέσων Κοινωνικής δικτύωσης η κατάσταση αρχίζει να φαίνεται ανεξέλεγκτη. Και ποιος θα μας μαζέψει;;;;

Ελάχιστη κριτική είδα για την απόφαση της κυβέρνησης να επιτρέψει στον Κιμούλη να πειραματιστεί με τις δυνάμεις του. 

Και εκείνο που φοβάμαι ότι ακόμα και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές–που το επόμενο πρόσωπο θα έπρεπε να είναι έτοιμο- λύση δεν υπάρχει. 

Γιατί πολύ απλά η κυβέρνηση δεν έχει plan b.

Ούτε και για το πιο εύκολο στοίχημα που μοιάζει να είναι ένα ίδρυμα σαν κι αυτό που κληροδότησε ο Σταύρο Νιάρχος.

 Ένα ίδρυμα που ξεκινά το ταξίδι του με μεγάλη προίκα και ακόμη μεγαλύτερες προσδοκίες. 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail