Δημήτρης Σακκάς: Να σταματήσουν οι κυβερνήσεις να… βγάζουν τα απωθημένα τους στην Παιδεία

Υστερόγραφα Team
Posted on December 11, 2017, 7:19 am
30 secs

 

Του Δημήτρη Σακκά

Πρωτοετής φοιτητής του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

 

Κάθε φορά που γίνεται αναφορά σε θέματα παιδείας, προκύπτουν ζητήματα που αποτελούν τρωτά σημεία της όλης εκπαιδευτικής διαδικασίας, ζητήματα που δυστυχώς πολλαπλασιάζονται με το πέρασμα των χρόνων αντί να μειώνονται. Πρώτο στάδιο, όμως, για την επίλυση οποιουδήποτε προβλήματος είναι η αναγνώριση αυτού και ποιος θα μπορούσε να αναγνωρίζει καλύτερα τα προβλήματα της εκπαίδευσης εκτός από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς αλλά και τους μαθητές.

Συγκεκριμένα, καθηγητές και μαθητές όταν καλούνται να αξιολογήσουν το παρόν εκπαιδευτικό σύστημα το τοποθετούν στο 4-5 σε μία κλίμακα με άριστα το 10! Άξιο αναφοράς είναι επίσης το γεγονός ότι αρκετοί από τους μαθητές, ιδιαιτέρως της Γ’ Λυκείου το τοποθετούν στο 2, μια βαθμολογία που συμβολίζει ότι το θεωρούν σε γενικές γραμμές εντελώς λανθασμένο και παράλληλα ότι χρήζει άμεσων αλλαγών.

Τρωτό σημείο Καθηγητές Μαθητές
Εξετασιοκεντρικός χαρακτήρας του σχολείου  

9

 

 

 

9-10

Περικοπή των προϋπολογισμών στα σχολεία  

10

 

9-10

Γήρανση του προσωπικού λόγω της αύξησης του ορίου συνταξιοδότησης  

 

6-7

 

 

7-8

Άνιση εκτίμηση μαθημάτων από πλευράς μαθητών  

7-8

 

7

Η τάση μαθητών και γονιών να θέτουν το σχολείο σε δεύτερη μοίρα καθώς τοποθετούν αξιολογικά ανώτερες τις διάφορες μορφές παραπαιδείας ως πιο αποδοτικές  

 

 

 

9

 

 

 

 

6-7

Η αναγκαστική συμμόρφωση πολλών ειδικοτήτων να περιφέρονται σε περισσότερα από 1 σχολεία για τη συμπλήρωση του ωραρίου  

 

 

 

5-6

 

 

 

 

9

Έλλειψη δημιουργικών δραστηριοτήτων 6 9-10

Πιο συγκεκριμένα, καθηγητές και μαθητές, βαθμολόγησαν σε 10ψήφια κλίμακα ανιούσας σημαντότητας κάποια τρωτά σημεία του παρόντος εκπαιδευτικού συστήματος ως εξής:

 

 

Η τεράστια γραφειοκρατία που περιορίζει τις πρωτοβουλίες των εκπαιδευτικών  

 

7

 

 

7

Τα «απαρχαιωμένα» βιβλία 8 9-10
Διαρκείς αλλαγές του εκπαιδευτικού συστήματος  

9-10

 

10

Κοινωνική απαξίωση του καθηγητή 7 6-7
Τεχνική- Επαγγελματική εκπαίδευση κοινωνικά κι εκπαιδευτικά υποβαθμισμένη  

 

8-9

 

 

7-8

 

Συγκεκριμένα μια εκπαιδευτικός αναφέρει :

Πρωτίστως απαιτείται μια ομοφωνία των φορέων της παιδείας προς την κατεύθυνση ενός υγιούς και παγιομένου εκπαιδευτικού συστήματος, ανεξάρτητα από το ισχύον πολιτειακό καθεστώς , μακριά από κομματικές μικρότητες και λαϊκιστικές τάσεις ισοπέδωσης. Στόχος της παιδείας θα πρέπει να είναι η παροχή εποικοδομητικής γνώσης σε βαθμό που το σχολείο να συνδέεται με την αγορά εργασίας.

Ενώ μια άλλη αναφέρει :

Η περικοπή προϋπολογισμών για την παιδεία, η υποβάθμιση των εγκαταστάσεων κι ο εργασιακός μισθολογικός μεσαίωνας των εκπαιδευτικών οδηγούν σε πλήρη απαξίωση’

Εμφανέστατα, λοιπόν, οι εκπαιδευτικοί είναι προβληματισμένοι για όλες τις πτυχές του εν λόγω συστήματος, τη στιγμή που συντριπτικό ποσοστό των μαθητών θεωρεί μεγαλύτερη αποτυχία του τον εξετασιοκεντρικό του χαρακτήρα που έχει ως αποτέλεσμα να παραγκωνίζεται η δυνατότητα καλλιέργειας οποιασδήποτε άλλης φύσεως ικανότητά τους πέραν της αποστήθισης και της ‘μαθηματικής’, ‘δομημένης’ σκέψης που απαιτούν οι σχολικές εξετάσεις.

Όταν καλούνται οι ίδιοι να προτείνουν λύσεις μια εκπαιδευτικός αναφέρει :

Πολλά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το εκπαιδευτικό σύστημα. Αναμφίβολα η γενικότερη οικονομική κρίση αλλά και η κρίση αξιών του ευρύτερου κοινωνικού περιβάλλοντος αντικατοπτρίζονται ευρέως και στη σχολική πραγματικότητα. Πέρα από την οποιαδήποτε απαξίωση στόχος είναι να επιτελεί ο καθένας το ρόλο του επαρκώς ώστε να μην λοιδορείται και να μη χλευάζεται από τον κοινωνικό περίγυρο και αντικαθίσταται εύκολα στις συνειδήσεις μαθητών- γονέων από κάτι άλλο, στην εν λόγω περίπτωση από την παραπαιδεία που ανθεί και λουλουδίζει ποικιλοτρόπως στις μέρες μας.’

Ενώ κάποιοι άλλοι καθηγητές δίνουν έμφαση στην αύξηση των προϋπολογισμών, τη μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, την ανακατανομή των ωρών ούτως ώστε να ενισχυθούν μαθήματα βαρύτητας, ενώ ιδιαίτερα σημαντική θεωρούν τη συνεχή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, για να μπορούν κι οι ίδιοι να συμβαδίζουν με τις αλλαγές που επιβάλλεται να πραγματοποιηθούν.

Με τη σειρά τους οι μαθητές ζητούν τη μετατροπή του εξετασιοκεντρικού χαρακτήρα της παιδείας σε ανθρωποκεντρικό, τον εκσυγχρονισμό των βιβλίων, τη βελτίωση των υποδομών και τη σύνδεση της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας. Μία τελευταία πρόταση που ειπώθηκε από την πλειοψηφία των μαθητών είναι η διαρκής αξιολόγηση των εκπαιδευτικών με ανάλογες ανταμοιβές και κυρώσεις, γεγονός που αποδεικνύει ότι κι οι ίδιοι θεωρούν πως ο καθηγητής είναι αυτός που εν τέλει μπορεί να καλύψει εντέχνως πολλά προβλήματα και επικεντρώνοντας την προσοχή του στις ουσιαστικές τους ανάγκες να τους βοηθήσει πραγματικά να αυτοπροσδιοριστούν πρωτίστως ως οντότητες κι εν συνεχεία ως ‘μυαλά’.

Είναι καιρός, λοιπόν, να πάψουν οι κυβερνήσεις να βγάζουν τα απωθημένα τους και να παίζουν με την παιδεία και αντί αυτού να δημιουργήσουν από κοινού ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας.

 

 

 

Υστερόγραφα Team
Η δημοσιογραφική ομάδα των Υστερόγραφων... κάνει παιχνίδι