Γιώργος Λακόπουλος: Γιατί έπεσαν στην παγίδα…

Υστερόγραφα Team
Posted on November 01, 2016, 5:30 am

giorgos_lakopoulos

Του Γιώργου Λακόπουλου 

Πρώτα το άλογο και μετά το κάρο. “Στοιχειώδες Ουότσον”, θα σκεφθούν όσοι  γοητεύονται  από τον θρυλικό ήρωα που δημιούργησε ο σερ Άρθουρ Ιγνάτιος Κόναν Ντόιλ.

Σ’ αυτούς δεν ανήκουν προφανώς όσοι μετέχουν στον κεντρικό μηχανισμό λήψης των αποφάσεων και σχεδιασμού των χειρισμών της κυβερνητικής παράταξης. Στην υπόθεση του ΣτΕ δεν έβαλαν απλώς το κάρο πριν από το άλογο, αλλά και το άλογο να καλπάσει με την όπισθεν.

Ένας κύκλος προσώπων γύρω από τον Πρωθυπουργό -αποτελούμενος από κυβερνητικούς παράγοντες, κομματικά στελέχη και νομικούς- δεν παραβίασαν απλώς το Σύνταγμα με τη διάταξη 2Α του νόμου Παππά, αλλά και την κοινή λογική. Πρώτα απευθύνεσαι στο αρμόδιο όργανο για τον έλεγχο συνταγματικότητας ενός νόμου, μετά τον ψηφίζεις και μετά τον εφαρμόζεις. Αν πας ανάποδα θα σου πέσει στο κεφάλι. 

Η βασική αντίληψη σ’ αυτόν τον κύκλο είναι ότι αν η πραγματικότητα –πολιτική, νόμιμη, θεσμική κλπ- δεν συμπίπτει με τις διαθέσεις μας, τόσο το χειρότερο με την πραγματικότητα. Ορισμένοι μάλιστα θεωρούν ότι η νομιμότητα μιας κυβερνητικής δραστηριότητας προκύπτει από τις αποφάσεις της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν είναι υπερβολή. Από δηλώσεις, συνεντεύξεις, αναλύσεις και λοιπά κείμενων διακεκριμένων Συριζαίων, αναδύεται η προσφυγή σε ιδεολογικές αναφορές και θεωρητικές τεκμηριώσεις για να αξιολογηθούν θέματα που  ορίζονται αποκλειστικά και μόνο από τον Καταστατικό χάρτη της χώρας. 

Γι’ αυτούς όμως η αυτοδιακηρυσόμμενη συνάφεια των επιλογών τους με τα συμφέροντα του λαού, τις καθιστά αυτομάτως υλοποιήσιμες. Υπάρχουν πρόσωπα στο “σύστημα Τσίπρα” που δυσκολεύονται να κατανοήσουν πως γίνεται ένα δικαστήριο να ανατρέψει νόμο μιας κυβέρνησης που ενδιαφέρεται για το λαό και πολεμάει τη διαπλοκή. 

Κάποιος πρέπει να τους μιλήσει για τους κανόνες λειτουργίας της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας και τους τρεις πυλώνες, διακριτών μεταξύ τους, εξουσιών που τη στηρίζουν.

Με αυτή τη λογική ο Πρωθυπουργός “δεν μπορούσε” από τη Θεσσαλονίκη να διανοηθεί ότι το ΣτΕ “θα αποφασίσει διαφορετικά”, ενώ αυτό ήταν το πρώτο που θα έπρεπε να διανοηθεί. 

Ένας νόμος δεν εντάσσεται αυτομάτως στο δίκαιο της χώρας με μόνο τεκμήριο την έγκρισή του από τον κοινοβουλευτικό συσχετισμό. Πρέπει να περάσει και από έλεγχο συνταγματικότητας -και λειτουργούν, προληπτικά, όργανα της πολιτείας γι’ αυτό.

Για την κυβερνητική πρακτική όμως “νόμος είναι το δίκαιο το υπουργού που εισηγείται τον νόμο”. Δεν είναι η πρώτη κυβέρνηση που το βλέπει έτσι. Είναι η πρώτη που δείχνει ότι δεν θα μπορούσε  πότε να το δει αλλιώς. Γι’ αυτό έπεσε στην παγίδα. 

Ενώ η ΝΔ δεν συναίνεσε στη συγκρότηση του ΕΣΡ, αντί η κυβέρνηση να περιμένει τους πολιτικούς καρπούς από την εσκεμμένη άρνηση της αντιπολίτευσης έναντι μιας ανεξάρτητης αρχής, απλώς… μετέφερε τις αρμοδιότητές της στον εαυτό της! Είναι απλό, πρακτικό και δείχνει αποφασιστικότητα. Δεν είναι όμως συνταγματικό.  

Στοιχειώδες. Δεν  κάνεις πρώτα τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες και μετά περιμένεις την κρίση για τη νομιμότητά του. Όπως δεν προτείνεις πρώτα για πρόεδρο του ΕΣΡ ένα στέλεχος της ΝΔ, με σκοπό να φέρεις σε δύσκολη θέση τον Μητσοτάκη και μετά ανακαλύπτεις ότι έχει διαγραφεί  προ τριετίας από τη ΝΔ.

Τα υπόλοιπα δεν έχουν νόημα. Γιατί όπως έλεγε Βρετανός συγγραφέας ΄Ασλεη Μπρίλιαντ: “Μια πιθανή αιτία που τα πράγματα δεν πάνε σύμφωνα με το σχέδιο, είναι ότι δεν υπήρχε ποτέ κανένα σχέδιο”. 

Πηγή: capital.gr

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Υστερόγραφα Team
Η δημοσιογραφική ομάδα των Υστερόγραφων... κάνει παιχνίδι