Γιατί… δαιμονίζονται τα άκρα με τον μετριοπαθή και συναινετικό λόγο του Κώστα Μπακογιάννη;

Φρίξος Παλαιολόγος
Posted on April 12, 2018, 9:44 am
0 secs

 

Του Φρίξου Παλαιολόγου

Ακόμη και σε σκοτεινές εποχές, σαν και αυτή που βιώνει η πατρίδα μας τα τελευταία χρόνια, γνωρίζοντας μια πρωτοφανή εθνική και κοινωνική αυτοδιάλυση, εξαιτίας των τυφλών και παράλογων Μνημονίων, η Δημοκρατία βρίσκει πάντα τη διέξοδο προς το φως. Τον δρόμο για ένα παράθυρο προς το μέλλον, περισσότερο αισιόδοξο και αυθεντικό. Με λιγότερες τοξικές φιγούρες να επιμένουν να σεργιανίζουν στον δημόσιο βίο, και να διαιωνίζουν την παρακμή.

Μετά τη διάλυση της κοινωνικής βάσης του ΠΑΣΟΚ, έπειτα από το πρώτο Μνημόνιο που υπέγραψε ο Γιώργος Παπανδρέου το 2010, και την ολέθρια επιλογή του Ευάγγελου Βενιζέλου να ταυτίσει για 3 χρόνια το Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου με μια εκδοχή της συντηρητικής Δεξιάς υπό τον Αντώνη Σαμαρά, μονάχα ο χώρος που εκφράζει η Νέα Δημοκρατία παρέμεινε συμπαγής.

Και αυτός ο χώρος ωστόσο έχει τα προβλήματά του. Με τις τσιρίδες υστερίας, την τύφλωση και τις ακραίες τοποθετήσεις να διεκδικούν μεγαλύτερο ρόλο και λόγο σε σχέση με αυτόν που τους αναλογεί. Και, εξ αντανακλάσεως, να πνίγουν τις μετριοπαθείς και ψύχραιμες φωνές, και να θολώνουν τη συναινετική και τεχνοκρατική εικόνα του Κυριάκου Μητσοτάκη, ως φυσική εναλλακτική λύση διακυβέρνησης απέναντι στο… ατύχημα ΣΥΡΙΖΑ.

Απέναντι σε τέτοιες πολιτικά ψυχωτικές συμπεριφορές, τοποθετούν το προσωπικό κεφάλαιό τους πολιτικές προσωπικότητες σαν τον Περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας Κώστα Μπακογιάννη. Με τον γενετικό κώδικά του να είναι μπολιασμένος με “περισσότερο Μπακογιάννη” από κάθε άλλο μέλος της ευρύτερης πολιτικής οικογένειάς του. Και να εικονοποιεί με έμφαση και περίπου αυθόρμητα τη φυσική ανάγκη της κοινωνίας να αφήσει πίσω της κάθε υστερία του χθες, και να ξαναπιάσει το νήμα με την εθνική συμφιλίωση.

Αυτή στην οποία πρωταγωνίστησε πριν από σχεδόν τρεις δεκαετίες ο μάρτυρας της Δημοκρατίας Παύλος Μπακογιάννης, και πλήρωσε εκείνη την εθνική σωτήρια επιλογή του, με την ίδια τη ζωή του.

Ο Κώστας Μπακογιάννης έρχεται σήμερα να θυμίσει ότι, για να έχει η Ελλάδα μέλλον πρέπει να παραμερίσει τη φθορά. Τα άκρα. Την παρακμή. Και αυτή ακριβώς η ηθική ρητορική του… δαιμονίζει τα άκρα και τις ακρότητες που τα συνοδεύουν. Γιατί παραμερίζονται από το σενάριο του εθνικού μέλλοντος, όπως ακριβώς είχε κάνει ο Κώστας Καραμανλής με τη στρατηγική του μεσαίου χώρου.

Τότε που συνομίλησε και εξέφρασε μια πλατιά κοινωνική πλειοψηφία. Όχι άθροισμα από… ορφανά, τοξικούς, διεφθαρμένους και ακραίους. 

Φρίξος Παλαιολόγος
Ο Φρίξος Παλαιολόγος είναι δημοσιογράφος, πολιτικός αναλυτής