Γεωργία Μανιάτη: Η άλλη πλευρά των Χριστουγέννων

Υστερόγραφα Team
Posted on November 26, 2017, 3:28 pm
4 secs

Γράφει η Γεωργία Μανιάτη

Πρωτοετής φοιτήτρια του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

 

Ήδη, εδώ κι αρκετό καιρό, όταν πας να βγεις μία βόλτα, αντικρίζεις παντού βιτρίνες, δρόμους και σπίτια στολισμένα με τα χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια. Παντού κόκκινες, χρυσές και κάθε λογής χρώματος μπάλες. Κι όλα αυτά βέβαια συνοδεύονται από μεγάλες ρεκλάμες που θα σε παρακινήσουν να αγοράσεις κάτι. Κι όταν γυρίζεις στο σπίτι σου, ανοίγεις την τηλεόραση για να χαλαρώσεις και βομβαρδίζεσαι από παντού με διαφημίσεις “φέτος τα Χριστούγεννα αγοράστε εκείνο και θα είναι τα καλύτερα της ζωής σας”, ”χριστουγεννιάτικο ταξίδι στη Νέα Υόρκη γιατί οι γιορτές στο σπίτι είναι βαρετές”.

Κάπου έχουμε χάσει το νόημα. Έχουμε δώσει μία λάθος διάσταση σε μερικά πράγματα. Ίσως έχει γίνει η πιο εμπορευματοποιημένη γιορτή που υπάρχει. Ακόμα και τα μικρά παιδιά έχουν συνδυάσει τα Χριστούγεννα με τα χρήματα που θα μαζέψουν από τα κάλαντα για να πάρουν καινούριο υπολογιστή ή κινητό. Και πώς να μην θέλουν, όταν παντού βλέπουν διαφημίσεις του στυλ “χωρίς αυτό δεν θα έχετε χαρούμενα Χριστούγεννα” ; Εγώ στην ηλικία τους ανυπομονούσα για το παιχνίδι που θα μου έφερνε ο Άγιος Βασίλης, κι όχι τόσο για το δώρο αλλά για την ατμόσφαιρα που υπήρχε. Μετράς αντίστροφα τον χρόνο μαζί με την οικογένεια σου, και μόνο που σκέφτεσαι σαν παιδί ότι ένας κύριος κοκκινοφορεμένος με μεγάλη γενειάδα πετάει με τους ταράνδους του στον ουρανό πάνω σε ένα έλκηθρο μαζί με ένα γιγάντιο σάκο για να σου φέρει το δώρο σου, σε ιντριγκάρει. Το δώρο ήταν μία κούκλα, ένα αυτοκινητάκι ή κάτι τέτοιο αλλά δεν παραπονιόσουν αν ήταν κάτι μικρό ή μεγάλο.

Αυτές οι γιορτές είναι οικογενειακές γιορτές, μαζεύεται όλη η οικογένεια στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι και όλοι μαζί κάνουν χαρούμενη την ατμόσφαιρα. Κανένα δώρο, κανένα υλικό αγαθό. Η συντροφιά των ανθρώπων που αγαπάς είναι το κλειδί. Οι άνθρωποι που ζουν στο δρόμο και κοιμούνται στα παγκάκια, παρά την κακοτυχία που βιώνουν αισθάνονται τυχεροί που τουλάχιστον είναι μαζί με τους ανθρώπους που αγαπάνε. Και πόσο αντιφατικό είναι αυτό; Από τη μία έχουμε ζεστασιά και θαλπωρή και παραπονούμαστε που δεν είμαστε στη Νέα Υόρκη ή που το δώρο μας δεν είναι το τελευταίο IPhone και από την άλλη πλευρά κάποιοι άνθρωποι αρκούνται στο γεγονός ότι είναι μαζί με δικούς τους ανθρώπους κι ας είναι μέσα στο κρύο ξαπλωμένοι σε ένα παγκάκι. Ευχόμαστε χιόνια εκείνες τις μέρες για να τελειοποιηθεί η ατμόσφαιρα με το τζάκι και το ζεστό κακάο όπως τις ταινίες. Ποιός σκέφτεται τους άστεγους που θα πεθάνουν από το κρύο αν χιονίσει;

Ίσως να ψάξουμε τη βαθύτερη σημασία κάποιων πραγμάτων…

Ίσως να πάψουμε να είμαστε αδηφάγα εγωιστικά ζώα…

Γι’ αυτό, πριν γκρινιάξεις φέτος που το δώρο σου δεν ήταν το τελευταίο IPhone αλλά κάτι άλλο, νιώσε χαρούμενος γιατί κάποιοι άλλοι δεν έχουν ούτε καν αυτό.

 

 

Υστερόγραφα Team
Η δημοσιογραφική ομάδα των Υστερόγραφων... κάνει παιχνίδι