Από τη Δικτατορία των (ανίκανων) συνταγματαρχών, στη “Δικτατορία” των ανίκανων (γενικά)…

Μαρίκα Λυσιάνθη
Posted on April 21, 2017, 11:37 am

Η χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία, στα πολύ παλιά χρόνια φυσικά, έγινε η πρώτη στη νεώτερη Ιστορία των εθνών που ανέχτηκε, και μάλιστα για 7 ολόκληρα χρόνια, την αναίρεσή της.

Μέρα γεμάτη συμβολισμούς και φόρτιση, η 21η Απριλίου. Τότε που τα τανκς βγήκαν στους δρόμους. Και η κοινωνία, αντί να επαναστατήσει και να αντεπιτεθεί, ανέχτηκε το θλιβερό και εθνικά μοιραίο καθεστώς των (ανίκανων) συνταγματαρχών για 7 ολόκληρα χρόνια.

Δεν μας τιμά αυτή η περίοδος ως λαό. Πολύ περισσότερο επειδή δεν λειτούργησε ως σημείο αναφοράς για το μέλλον μας. Από τη Δικτατορία των ανίκανων συνταγματαρχών περάσαμε στη “Δικτατορία” των ανίκανων… γενικά. Εκείνων που έχουν τα τελευταία χρόνια δικαίωμα υπογραφής για τη ζωή μας, καθηλώνοντας και καταδικάζοντας την Ελλάδα σε μια κρίση βαθιά, σύνθετη και πολυεπίπεδη.

Δημοκρατία έχουμε φυσικά. Και συγκρίσεις δεν μπορούν να γίνουν. Δεν υπάρχει κάτι χειρότερο για έναν λαό από το να στερηθεί την ελευθερία του. Το… αμέσως χειρότερο ωστόσο είναι να μην ξέρει τι να κάνει την ελευθερία αυτή. Να την κακοποιεί. Να την κανιβαλίζει.

Και να ζούμε σήμερα το τρέχον εθνικό δράμα, με πολιτικούς και λοιπούς παράγοντες του δημοσίου βίου να αποτελούν μέρος και αιτία της κρίσης. Κάθε άλλο παρά τη λύση της, ή έστω μέρος της λύσης αυτής, δηλαδή.

Η επέλαση των ανίκανων. Των χαζοχαρούμενων. Των ελάχιστων. Των “λίγων”. Που βρήκαν στα social media χώρο αυτοαποθέωσης, είτε λόγω της συλλογικής ανοησίας, είτε μέσω πληρωμένων τρολ.

Αυτή είναι η Ελλάδα, που θα έλεγε και ο Σημίτης. Αυτή δεν θα έπρεπε να είναι η Ελλάδα που προέκυψε μετά την τραγωδία μιας Δικτατορίας. Είπαμε όμως… Η Γενιά του Πολυτεχνείου και τα ορφανά της. Αυτή η μάστιγα…

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Μαρίκα Λυσιάνθη

Η Μαρίκα Λυσιάνθη είναι ψυχολόγος