Αθηνά Κοροβέση: Όταν οι κυβερνοεπιθέσεις αντικαθιστούν τη… διπλωματία

Αθηνά Κοροβέση
Posted on June 25, 2017, 8:31 am

 

Twitter@AthinaKorovesi

 

Μιας και τελευταία έχει γίνει πολύς λόγος για το FBI, με την απόλυση του… έως τις 9 Μαΐου 2017 Διευθυντή Τζέιμς Κόμεϋ, κατ΄ εντολή Τραμπ, ο λόγος… για τον προκάτοχό του στη Διεύθυνση του Ομοσπονδιακού Γραφείου Ερευνών.

Ο Robert Mueller, ο 6ος Διευθυντής του FBI, από το 2001 έως το 2013, είχε πει προφητικά το 2012: «Yπάρχουν μόνο δύο είδη εταιρειών: Eκείνες που έχουν δεχθεί χακινγκ και εκείνες που θα δεχθούν χάκινγκ».

Με κάποιους τότε να παραφράζουν την πρόταση αυτή, και το δεύτερο σκέλος της να το υποκαθιστούν «με εκείνες που δεν γνωρίζουν ότι έχουν δεχθεί χάκινγκ», ως περισσότερο ρεαλιστική.

Ίσως τα μεγέθη των εταιρειών για τις οποίες μιλούσε ο Mueller να μην εμπίπτουν στις προδιαγραφές όλων των εταιρειών που υπάρχουν στον πλανήτη, όμως η χαρακτηριστική του αυτή φράση είναι ενδεικτική της περιρρέουσας κατάστασης. Η οποία θα γινόταν χειρότερη με το πέρασμα των χρόνων.

Πέντε χρόνια μετά τη ρήση του Μueller, η χώρα μας θα δεχόταν μία ασυνήθιστη επίθεση για τα ελληνικά δεδομένα, με την επίσημη ιστοσελίδα του Έλληνα Πρωθυπουργού να παραβιάζεται το απόγευμα της 23ης Ιουνίου.

Σε ανακοίνωσή του το Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης έσπευσε να αποκαταστήσει την υπόληψη της αντιμετώπισης της επίθεσης, με δελτίο τύπου την ίδια μέρα, που ανέφερε ότι η προσπάθεια παραβίασης αντιμετωπίστηκε με επιτυχία, χωρίς να υπάρξει καμία αλλοίωση στο περιεχόμενο της ιστοσελίδας. Όπως συνεχίζει η ανακοίνωση, σε τέτοιες περιπτώσεις τηρείται το αυστηρότερο πρωτόκολλο και οι πιο σύγχρονες μέθοδοι ηλεκτρονικής ασφάλειας.

Είναι σχεδόν αυταπόδεικτο ότι η χώρα μας διαθέτει ικανά στελέχη στον τομέα της κυβερνοασφάλειας, διαπρέποντας στον χώρο, προλαμβάνοντας αλλά και αντιμετωπίζοντας παρόμοιες επιθέσεις. Όμως σε κάθε περίπτωση, μία επίθεση αυτού του βεληνεκούς ούτε να ξεχαστεί μπορεί, αλλά ούτε η άμεση αντιμετώπισή της μπορεί να προκαλέσει τον οποιονδήποτε εφησυχασμό.

Απεναντίας μάλιστα, πρόκειται για την φυσική ίσως απόρροια μιας γενικευμένης κρίσης που θα μπορούσε να λεχθεί ότι αποτελεί τη μάστιγα της σύγχρονης εποχής στην οποία ζούμε.

Το ζήτημα των κυβερνοεπιθέσεων ταλανίζει τον χώρο του διαδικτύου και αποτελεί τον μεγαλύτερο κίνδυνο της χρηστής λειτουργίας του. Με τις σχετικές συζητήσεις τους τελευταίους μήνες να αυξάνονται λόγω επίφοβων καταστάσεων σε κλίμακα υφηλίου.

Και με τελευταία «έμπρακτα» αποτελέσματα, εκτός από εκείνο της χώρας μας, και την κυβερνοεπίθεση που πραγματοποιήθηκε την ίδια ημέρα στο βρετανικό κοινοβούλιο. Από την οποία επλήγησαν λογαριασμοί ηλεκτρονικού ταχυδρομείου βουλευτών, αλλά και στελεχών τους, και από τα δύο σώματα, της Βουλής των Λόρδων και της Βουλής των Κοινοτήτων.

Ένα μπαράζ συνεχών επιθέσεων δεν θα ήταν άλλωστε πολύ ουτοπικό σενάριο, όπως συνέβη άλλωστε και με τις απειλές από ελληνικής πλευράς μέσω των Anonymous Greece για «αντίποινα» στους χάκερς της γείτονος χώρας, που ανέλαβαν την ευθύνη για την υπόθεση της παραβίασης της σελίδας του Αλέξη Τσίπρα. Με μία προϊστορία ωστόσο στην όλη υπόθεση. Εκείνη της Αγίας Σοφίας και του αναγνώσματος του κορανίου εντός αυτής. Με μερίδα των γειτόνων μας να επιλέγουν αυτόν τον τρόπο για να «απαντήσουν» στην προφανή ενόχληση της Αθήνας.

Το περιστατικό αυτό θα μπορούσε να ιδωθεί και από την ακόλουθη και εξαιρετικά επίφοβη οπτική γωνία. Της αντικατάστασης δηλαδή της διπλωματίας από τις κυβερνοεπιθέσεις.

Όταν επομένως τη θέση της διπλωματίας την λαμβάνουν οι κυβερνοεπιθέσεις, το αποτέλεσμα είναι ακριβώς το παραπάνω. Και εκεί δυστυχώς δεν υπάρχουν ούτε επιχειρήματα, αλλά ούτε και φραγμοί. Που σε αντίθετη περίπτωση θα μας επέτρεπαν να αποκτήσουμε το θεμιτό στρατηγικό πλεονέκτημα και να βρούμε τις κοινά αποδεκτές λύσεις σε μία πρόκληση, μέσω της παράθεσης επιχειρημάτων. Βοηθήματα που μας παρέχει μόνο η επιστήμη της διπλωματίας.

Αντιθέτως ο διαπληκτισμός, το άκρον άωτον της διπλωματίας, παίρνει τη θέση του με τον χειρότερο δυνατό τρόπο σε αυτήν την δυσμενή συγκυρία.

Και είναι ακριβώς τότε, που η τέχνη της διαπραγμάτευσης έχει χάσει λίγη από την αξιοπιστία της. Όχι ηθελημένα. Αλλά ως αποτέλεσμα του ανωτέρω «διαπληκτισμού». Της μάστιγας της κοινωνίας μας.

Όπως όμως η διπλωματία αναζητά το συγκριτικό πλεονέκτημα, έτσι και ο τομέας της κυβερνοασφάλειας θα πρέπει να αναζητήσει το δικό του συγκριτικό πλεονέκτημα. Και δεν είναι άλλο από εκείνο που αποκαλείται «ηθικό χάκινγκ».

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Αθηνά Κοροβέση

Η Αθηνά Κοροβέση είναι διεθνολόγος. International Relations | MSc. in European Studies.