Αγγελική Καβαλλιεράτου: Η θεραπευτική διαδικασία του διαζυγίου

Υστερόγραφα Team
Posted on March 22, 2017, 12:20 pm

Γράφει η Αγγελική Καβαλλιεράτου

Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας/ BSc Ψυχολογίας, MSc Κλινικής και Κοινοτικής Ψυχολογίας

 

Ένα διαζύγιο επηρεάζει όλα τα μέλη μιας οικογένειας. Είναι μια εξαιρετικά απαιτητική διαδικασία που προκαλεί άγχος, αστάθεια και αβεβαιότητα. Το ζευγάρι αρχίζει να αμφισβητεί την ικανότητά του στη σχέση και αντιμετωπίζει μια συναισθηματική αποτυχία.

Από διαζύγια προκύπτουν μονογονεϊκές οικογένειες, οι οποίες αντιμετωπίζουν κυρίως οικονομικά προβλήματα. Η διαζευγμένη μητέρα με το παιδί βιώνει συναισθήματα αυτοκατηγορίας, μοναξιάς και συνήθως έχει έλλειψη πλαισίου υποστήριξης για την ίδια. Ενδεχόμενη δυσκολία είναι αναφορικά με την επιμέλεια αλλά και η διαδικασία των επισκέψεων για το παιδί.

Κάποια από τα προβλήματα που μπορεί από την άλλη μεριά που αντιμετωπίζει συνήθως ο διαζευγμένος πατέρας που έχει την κηδεμονία είναι οικονομικές πιέσεις. Υπάρχει μια μετατόπιση του επίκεντρου της προσοχής από τη σταδιοδρομία και τη δουλειά στο παιδί και στον χρόνο για τη φροντίδα του. Επιπλέον, καλείται στην εκμάθηση νέων ρόλων και σε ένα νέο χτίσιμο της κοινωνικής του ζωής.

Από την άλλη πλευρά είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τι βιώνουν και τα ίδια τα παιδιά. Το κυρίαρχο συναίσθημα συνήθως που βιώνουν είναι ντροπή. Καλούνται να έχουν πιο αραιές επαφές με τον γονιό που δεν έχει την επιμέλεια και συνήθως προκαλούν συγκρούσεις διεκδικώντας έτσι την αφοσίωσή των γονιών τους. Είναι μια διαρκής προσπάθεια προσαρμογής που αντιμετωπίζουν και εκείνα διαρκώς μέσω των επισκέψεων. Τέλος, είναι πολύ συχνό να φαντασιώνονται την συμφιλίωση ή και επανασύνδεση των γονέων.

Έχει φανεί πως τα παιδιά που μεγαλώνουν από έναν γονέα μπορούν να είναι εξίσου υγιή και φυσιολογικά με εκείνα που μεγαλώνουν στην παραδοσιακή οικογένεια με τους δύο γονείς.

Η θεραπευτική διαδικασία του διαζυγίου κλιμακώνεται σε 4 φάσεις.

Αρχικά, είναι η απόφαση για το διαζύγιο, όπου το ζευγάρι πρέπει να αποδεχτεί ότι δεν μπορεί να επιλύσει τα προβλήματά του. Στη συνέχεια ο καθένας στραμμένος προς τον εαυτό του να αποδεχτεί το μερίδιο της ευθύνης του. Το δεύτερο στάδιο είναι ο σχεδιασμός αυτού, όπου όλα τα μέλη πρέπει να εξασφαλίσουν βιώσιμες ανάγκες και να διευθετήσουν διαδικαστικά ζητήματα όπως οι επισκέψεις. Στη συνέχεια, έρχεται ο αποχωρισμός, όπου εκεί απαιτείτε να υπάρχει μια καλή σχέση συνεργασίας των γονέων για την υποστήριξη των παιδιών. Τέλος, για το διαζύγιο το κάθε άτομο πρέπει να εργαστεί για το συναισθηματικό του κομμάτι και τα ξεσπάσματα πόνου και θυμού.

Μετά το διαζύγιο ο γονέας που αναλαμβάνει την κηδεμονία του παιδιού, καλείται να διατηρήσει μια καλή γονεϊκή επαφή με τον πρώην σύζυγο και την οικογένειά του. Επιπλέον, αν δημιουργήσει ένα ευέλικτο πρόγραμμα επισκέψεων, να εξασφαλίσει οικονομικές ανάγκες και να αναδομήσει το κοινωνικό δίκτυο.

Ο γονέας που δεν έχει την επιμέλεια, πρέπει να παραμείνει πρόθυμος στην καλή γονεϊκή συνεργασία και επαφή με τον πρώην σύζυγο. Επιπλέον, να συνεχίσει να έχει μια καλή γονεϊκή σχέση για τα παιδιά του.

Σε όλη αυτή τη διαδικασία είναι σημαντικό οι γονείς να παραμένουν πάνω απ’ όλα γονείς και να φροντίσουν για την καλή σχέση με τα παιδιά τους. Δεν πρέπει να ξεχνάμε να προσέχουμε και να φροντίζουμε για το τι βιώνουν τα παιδιά μας και για τα συναισθήματά τους.

                                                                                                                                                   

Αγγελική Καβαλλιεράτου

Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας/ BSc Ψυχολογίας, MSc Κλινικής και Κοινοτικής Ψυχολογίας

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Υστερόγραφα Team

Η δημοσιογραφική ομάδα των Υστερόγραφων… κάνει παιχνίδι